">
Ακόμη μια διαρροή αυξάνει την πιθανότητα να αυξηθεί το επίπεδο συναγερμού στο 3 από το 1 που βρίσκεται σήμερα
Η ιαπωνική Αρχή Πυρηνικής Ενέργειας πρότεινε την αύξηση του επιπέδου συναγερμού στη Φουκουσίμα έπειτα από μια ακόμα διαρροή άκρως ραδιενεργού νερού, το οποίο εισχώρησε στο έδαφος και δεν αποκλείεται να ρέει τώρα στη θάλασσα. Εκατοντάδες τόνοι νερού διοχετεύονται καθημερινά στον κατεστραμμένο πυρηνικό σταθμό Φουκουσίμα-Νταΐτσι, προκειμένου να κρατούν χαμηλά τη θερμοκρασία των επικίνδυνων πυρηνικών καυσίμων.
Το πρόβλημα είναι ότι το νερό αυτό δεν μπορεί να απορριφθεί στο περιβάλλον και αποθηκεύεται σε περίπου 1.000 χαλύβδινες δεξαμενές των 300 τόνων η καθεμία, οι οποίες κατασκευάστηκαν μετά την πυρηνική καταστροφή το Μάρτιο του 2011. Η κατάσταση επιδεινώνεται σημαντικά από τα υπόγεια ύδατα που εισέρχονται στα υπόγεια του εργοστασίου από τον υπερκείμενο λόφο. Το νερό αυτό φαίνεται ότι αναμειγνύεται με άκρως ραδιενεργό νερό εντός του εργοστασίου, διαρρέει στον υδροφόρο ορίζοντα καταλήγει στη θάλασσα με ρυθμό 100 τόνων ανά ημέρα.
«Μπορεί να οδηγήσει σε κρίση»
Στο τελευταίο περιστατικό, η εταιρεία Tepco που διαχειρίζεται το εργοστάσιο παραδέχτηκε ότι περίπου 300 τόνοι ραδιενεργού νερού διέρρευσαν από μια δεξαμενή τη Δευτέρα. «Το μολυσμένο νερό αποτελεί πρόβλημα που θα μπορούσε να οδηγήσει σε κρίση» παραδέχτηκε ο αντιπρόεδρος της εταιρείας Ζένγκο Αϊζάβα. Είναι η πέμπτη διαρροή από δεξαμενή αυτού του σχεδιασμού, εγείροντας ανησυχίες ότι βρισκόμαστε στην αρχή μιας νέας καταστροφής, με τις δεξαμενές να παρουσιάζουν ρήγματα η μία μετά την άλλη.
Η ραδιενέργεια από το νερό που σχημάτισε λιμνούλα γύρω από τη δεξαμενή φτάνει τα 100 millisievert ανά ώρα. Εκατό millisievert ισούται περίπου με την ανώτατη ασφαλή δόση σε διάστημα μιας πενταετίας.
Σε συνάντηση που πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη, η ιαπωνική Αρχή Πυρηνικής Ενέργειας πρότεινε να αυξηθεί το επίπεδο συναγερμού στο 3, από το 1 που βρίσκεται σήμερα, στην οκταβάθμια Διεθνή Κλίμακα Πυρηνικών και Ραδιολογικών Συμβάντων. Για να γίνει πάντως αυτό θα προηγηθεί επικοινωνία με τη Διεθνή Υπηρεσία Πυρηνικής Ενέργειας. Στη διάρκεια της συνάντησης αποκαλύφθηκε επίσης ότι οι εργάτες του εργοστασίου είχαν αγνοήσει σημεία διαρροής, ένδειξη ότι οι περίπολοι που πραγματοποιούνται δύο φορές την ημέρα είναι απλοί περίπατοι.
Παραμένει ακόμα άγνωστο τι θα κάνει η Tepco με τους εκατοντάδες χιλιάδες τόνους ραδιενεργού νερού που συσσωρεύεται στη Φουκουσίμα. Στο μεταξύ, οι εργάτες συνεχίζουν να αντλούν το νερό από τη διαλυμένη δεξαμενή και τη λιμνούλα που σχηματίστηκε γύρω της. Τις πρώτες 24 ώρες είχαν καταφέρει να συλλέξουν μόλις 4 από τους 300 τόνους.
Άποψη
Του Γιώργου Καλλίνη, Συντάκτη Επιστήμης
Σε τι διαφέρει η τελευταία διαρροή στη Φουκουσίμα;
Μέχρι τώρα έχουν καταγραφεί δύο κίνδυνοι: ο ένας είναι τα υπόγεια ύδατα που εισέρχονται στα υπόγεια του εργοστασίου από τον υπερκείμενο λόφο, τα οποία αναμειγνύονται με άκρως ραδιενεργό νερό εντός του εργοστασίου και μετά διαρρέουν στη θάλασσα με ρυθμό 100 τόνων ανά ημέρα. Ο δεύτερος και πιο πρόσφατος είναι η διαρροή των υδάτων που χρησιμοποιούνται για να κρατούν χαμηλά τη θερμοκρασία των επικίνδυνων πυρηνικών καυσίμων, από δεξαμενές.
Η διαρροή των συγκεκριμένων υδάτων είναι διαφορετική και ίσως πιο επικίνδυνη από το υπογείως διερχόμενο νερό που περνάει από το εργοστάσιο, μολύνεται και μετά χύνεται στη θάλασσα. Αυτό ισχύει γιατί το νερό της δεξαμενής – το οποίο διαρρέει στο έδαφος και μπορεί στη συνέχεια να φτάσει στον ειρηνικό ωκεανό- είναι ήδη βαρύτατα μολυσμένο με τα ραδιενεργά στοιχεία καίσιο - 137 και στρόντιο – 90, όπως και άλλες χημικές ουσίες.
Για να γίνει αντιληπτό πόσο επικίνδυνες είναι αυτές οι ουσίες, οποιοσδήποτε βρίσκεται περίπου μισό μέτρο μακριά από αυτές, μέσα σε μία ώρα θα έχει δεχτεί ραδιενέργεια 5 φορές παραπάνω από το επιτρεπτό. Μέσα στις επόμενες 10 ώρες ο δέκτης θα εμφανίσει συμπτώματα όπως ναυτία και πτώση των λευκών αιμοσφαιρίων στο αίμα του.
Η συνολική οικολογική καταστροφή στα εδάφη και τη θάλασσα είναι ακόμη ανυπολόγιστα, όσο δεν λαμβάνονται τα απαραίτητα μέτρα. Επιστήμονες εκτιμούν ότι ο καθαρισμός της περιοχής θα πάρει από 40 ως 100 χρόνια.
