">
Θεράπευσαν διαβήτη τύπου Ι με τη χρήση βλαστοκυττάρων
«Ίσως να βρισκόμαστε κοντά στη θεραπεία του διαβήτη» δήλωσαν αμερικάνοι επιστήμονες μετά την επιτυχημένη παραγωγή λειτουργικών κυττάρων παγκρέατος που παράγουν ινσουλίνη σε ποντίκια. «Είμαι πολύ ενθουσιασμένος στην προοπτική να δοκιμάσουμε αυτή τη μέθοδο στον ανθρώπινο οργανισμό» σχολίασε ο Matthias Hebrok, ένας από τους συντάκτες της έρευνας και συμπλήρωσε ότι «αυτή η νέα τεχνολογία στα κύτταρα μπορεί να φέρει αρκετά πιο κοντά σε μια αναγκαία θεραπεία για τη νόσο».
Όπως αναφέρεται σε σχετικό δημοσίευμα του επιστημονικού εντύπου Cell Stem Cell, ερευνητική ομάδα από το Ινστιτούτο Gladstone του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στο Σαν Φρανσίσκο, με επικεφαλής τον καθηγητή Σενγκ Ντινγκ, πήραν δερματικά κύτταρα (ινοβλάστες) από ποντίκια και, μετά από κατάλληλη επεξεργασία με ένα «κοκτέιλ» χημικών ουσιών, τα μετέτρεψαν σε εμβρυϊκού τύπου πολυδύναμα κύτταρα, τα οποία τελικά μετατράπηκαν στα εξειδικευμένα κύτταρα του παγκρέατος. Τα πρώτα πειράματα δείχνουν ότι αυτά τα κύτταρα έχουν την ικανότητα να παράγουν ινσουλίνη.
Πρόκειται για σημαντική πρόοδο στο πεδίο της αναγεννητικής ιατρικής, η οποία μπορεί να οδηγήσει στην αντικατάσταση των κυττάρων που καταστρέφονται από τον διαβήτη, απελευθερώνοντας έτσι, κάποια στιγμή στο μέλλον, τους ασθενείς από την υποχρέωση να κάνουν ενέσεις ινσουλίνης εφ' όρου ζωής.
Ήδη οι ερευνητές το έκαναν στα πειραματόζωα που έπασχαν από υπεργλυκαιμία (μια σαφή ένδειξη διαβήτη) και μόλις μια εβδομάδα μετά τη μεταμόσχευση, τα επίπεδα της γλυκόζης στο αίμα των ποντικιών άρχισαν να μειώνονται και να επανέρχονται σε φυσιολογικό επίπεδο. Όταν σκοπίμως αφαιρέθηκαν από μερικά πειραματόζωα τα μεταμοσχευμένα κύτταρα, αμέσως άρχισαν και πάλι να αυξάνονται τα επίπεδα της γλυκόζης. Ωστόσο, η πιο θεαματική εξέλιξη ήταν, όταν μετά από οκτώ εβδομάδες, στα ποντίκια όπου είχαν παραμείνει τα μεταμοσχευμένα κύτταρα, διαπιστώθηκε ότι είχαν αναπτυχθεί πλήρως λειτουργικά κύτταρα-β που εκκρίνουν ινσουλίνη.
Ο διαβήτης τύπου Ι, ο οποίος συνήθως εκδηλώνεται στην παιδική ηλικία (και διαφέρει από τον διαβήτη τύπου ΙΙ που εμφανίζεται κυρίως στους ενηλίκους), προκαλείται από την καταστροφή των β-κυττάρων του παγκρέατος που παράγουν ινσουλίνη. Χωρίς επαρκή ινσουλίνη, τα όργανα του σώματος δυσκολεύονται να απορροφήσουν τη γλυκόζη από το αίμα. Η μόνη λύση είναι η συνεχής παρακολούθηση του επιπέδου του σαχκάρου στο αίμα και η τακτική χορήγηση ινσουλίνης σε ενέσιμη μορφή.
Η λύση θα ήταν η αντικατάσταση των κατεστραμμένων ινσουλινοπαραγωγών β-κυττάρων, κάτι όμως όχι εύκολο μέχρι τώρα. Τα βλαστοκύτταρα αποτελούν μια διέξοδο και η αμερικανική μελέτη αφήνει πολλές υποσχέσεις, εφόσον επιβεβαιωθεί ότι κάτι ανάλογο είναι δυνατό να γίνει και στους ανθρώπους.
Οι επιστήμονες ευελπιστούν ότι τελικά χάρη στα βλαστοκύτταρα θα έχουν στη διάθεσή τους μια απεριόριστη πηγή νέων κυττάρων του παγκρέατος που παράγουν ινσουλίνη και τα οποία θα μεταμοσχεύονται στους ασθενείς.
