">
Η ολοένα πιο στρεβλή αίσθηση του χιούμορ σε ανθρώπους που έως πρότινος δεν την είχαν, μπορεί να αποτελεί προειδοποιητική ένδειξη επικείμενης άνοιας, προειδοποιούν επιστήμονες από τη Βρετανία.
Η δρ Καμίλα Κλαρκ, ερευνήτρια Νευροεκφυλιστικών Ασθενειών στο Ινστιτούτο Νευρολογίας του University College London (UCL) και οι συνεργάτες της, επιστράτευσαν τους φίλους και τους συγγενείς 48 πασχόντων από διάφορες μορφές άνοιας, συμπεριλαμβανομένης της νόσου Αλτσχάιμερ, και τους ζήτησαν να βαθμολογήσουν τις προτιμήσεις των ασθενών σε διάφορα είδη κωμωδίας. Τους ρώτησαν επίσης πόσο έχουν αλλάξει οι προτιμήσεις αυτές τα τελευταία 15 χρόνια.
Όπως διαπίστωσαν, σχεδόν όλοι οι ασθενείς είχαν αναπτύξει μία μαύρη αίσθηση του χιούμορ, όπως το να γελάνε όταν έβλεπαν τραγικά γεγονότα και όταν μάθαιναν για τις ατυχίες άλλων ατόμων. Είχαν επίσης την τάση να γελάνε περισσότερο με τα χονδροειδή αστεία (λ.χ. αυτά του Mr. Bean) παρά με τις παράλογες κωμωδίες (όπως τα έργα των Monty Python) ή τις κλασικές σατιρικές (όπως η τηλεοπτική σειρά «Yes, Minister» που προβαλλόταν προ ετών στην χώρα μας ως «Μάλιστα, κύριε Υπουργέ»).
«Οι αλλαγές αυτές ήταν πολύ χαρακτηριστικές», εξήγησε η δρ Κλαρκ. «Οι ασθενείς είχαν αναπτύξει ένα εντελώς στρεβλό χιούμορ, πολύ χειρότερο από οποιαδήποτε “χοντράδα”. Ένας ασθενής λ.χ. είχε βάλει τα γέλια όταν η γυναίκα του ζεματίστηκε και δεν έλεγε να σταματήσει, γιατί του φαινόταν πάρα πολύ αστείο που εκείνη έκλαιγε από τους πόνους». Η μελέτη έδειξε ακόμα ότι οι αλλαγές στην αίσθηση του χιούμορ παρουσιάσθηκαν κατά τα τελευταία εννέα χρόνια πριν από την διάγνωση της άνοιας.
«Αν και ο περισσότερος κόσμος σκέφτεται τα προβλήματα μνήμης όταν ακούει για την άνοια, η αλήθεια είναι πως η νόσος επηρεάζει πάρα πολύ τη συμπεριφορά των ασθενών και οι επιπτώσεις της στην αίσθηση του χιούμορ είναι ένα από τα μυριάδες διαφορετικά συμπτώματα που προκαλεί», δήλωσε ο δρ Σάιμον Ρίντλεϋ, από τον οργανισμό Alzheimer’s Research UK.
«Η βαθύτερη κατανόηση των επιδράσεών της θα μας φέρνει ολοένα πιο κοντά στην εξεύρεση ενός τρόπου εγκαίρως διάγνωσης και αντιμετώπισής της». Η νέα μελέτη δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Journal of Alzheimer’s Disease».
