">
Σύμβολα δύναμης και ευημερίας, τα επιβλητικά φρούρια που οικοδομήθηκαν τον Μεσαίωνα, στις όχθες του Δούναβη, σε στρατηγικής σημασίας θέσεις, αποτελούν αξιόλογα παραδείγματα της στρατιωτικής αμυντικής αρχιτεκτονικής και μνημεία της κοινής ευρωπαϊκής πολιτιστικής κληρονομιάς.
Επτά μεσαιωνικά φρούρια, κέντρα της κοινωνικής και οικονομικής ζωής παραποτάμιων πολιτειών, σε διαφορετικές χρονικές περιόδους αναστηλώνονται στη Σερβία, στο πλαίσιο αναπτυξιακού σχεδίου, που τέθηκε σε τροχιά υλοποίησης από το υπουργείο Πολιτισμού της χώρας.
Το αναπτυξιακό σχέδιο «Πολιτιστική Διαδρομή-Φρούρια στον Δούναβη» συνδέει ως ενιαία θεματική ενότητα επτά πόλεις στο Δούναβη: Μπατς, Νόβισαντ, Βελιγράδι, Σμεντέρεβο, Βέλικο Γκράντιστε, Γκόλουμπατς και Κλάντοβο, με κοινό χαρακτηριστικό τα εντυπωσιακά οχυρωματικά κτίσματα, που χτίστηκαν από Ρωμαίους, Οθωμανούς, Αυστροούγγρους, Γάλλους και μαρτυρούν την πολυτάραχη ροή της ιστορίας στην παραδουνάβια περιοχή.
Στόχος του σχεδίου είναι η αποτελεσματικότερη αξιοποίηση της πολιτιστικής-ιστορικής κληρονομιάς ως πόρου οικονομικής αναζωογόνησης περιοχών με αδύναμη ανάπτυξη κατά μήκος του Δούναβη και ισόρροπης περιφερειακής ανάπτυξης.
Φωτογραφική έκθεση για τα επτά φρούρια «ταξίδεψε» σε πόλεις της Σερβίας και ευρωπαϊκών χωρών, μεταξύ άλλων στην έδρα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, τις Βρυξέλλες, με σκοπό την προώθηση του σχεδίου και την προβολή της κοινής κληρονομιάς και της κοινής ταυτότητας στην περιοχή του Δούναβη.
Τα Φρούρια στον Δούναβη
Ραμ: Βρίσκεται κοντά στην πόλη Ποζάρεβατς και είναι πολύ καλά διατηρημένο. Η πρώτη γραπτή αναφορά για το φρούριο απαντάται το 1128 μ.Χ. και παρουσιάζεται ως τόπος μάχης μεταξύ Βυζαντινών και Ούγγρων. Οι Βυζαντινοί επικράτησαν, αλλά αργότερα πέρασε στην κυριαρχία των Τούρκων, οι οποίοι το αναμόρφωσαν και το ενίσχυσαν.
Φέτισλαμ: Ανεγέρθηκε από Τούρκους στο Δούναβη το 1524, κοντά στη σημερινή πόλη Κλάντοβο. Φέτισλαμ σημαίνει «νίκη του Ισλάμ». Χωριζόταν σε δύο τμήματα τη μικρή πόλη και τη μεγάλη πόλη. Οι πύλες που οδηγούσαν στο φρούριο ήταν κάποτε διακοσμημένες με μαρμάρινες πλάκες προς τιμή του Σουλτάνου Μαχμούτ του Β?.
Καλεμέγκνταν (Βελιγράδι): Υψώνεται πάνω από το σημείο που ενώνονται ο Δούναβης με το Σάβα. Ιδρύθηκε τον 3ο αιώνα π.Χ. από κελτικά φύλα και αργότερα επεκτάθηκε από Ρωμαίους. Τον 6ο αιώνα μ.Χ., ο Αυτοκράτορας Ιουστινιανός το ανακατασκεύασε, όπως επίσης και το 14ο αιώνα ο τσάρος Στέφαν Λάζαρ. Ο Ιταλός μηχανικός Αντρέα Κανάρο το ανακαίνισε τον 17ο αιώνα. Είναι το σύμβολο της πόλης και μέρος του πάρκου Καλεμέγκνταν, όασης στο κέντρο του Βελιγραδίου.
Πετροβαραντίν (Νόβισαντ): Ανεγέρθηκε μεταξύ 1692 και 1780 από τον Αυστροούγγρο πρίγκιπα Κρόι. Το φρούριο έγινε στρατηγική θέση για τις πολεμικές επιχειρήσεις εναντίον των Τούρκων. Το Πετροβαραντίν διαθέτει ένα εντυπωσιακό σύστημα υπόγειων στοών και διαδρόμων. Βρίσκεται στο Δούναβη με θέμα προς το Νόβι Σαντ. Στο φρούριο διοργανώνεται ένα από τα δημοφιλέστερα θερινά Μουσικά Φεστιβάλ στη νοτιανατολική Ευρώπη το Φεστιβάλ EXIT.
Το φρούριο του Σμεντέρεβο: Το φρούριο στο Σμεντέρεβο, πρωτεύουσα του Δεσποτάτου της Σερβίας ανεγέρθηκε από το δεσπότη Τζούρατζ Μπράνκοβιτς το πρώτο μισό του 15ου αιώνα και αργότερα ενισχύθηκε από τους Τούρκους. Υπέστη σοβαρές καταστροφές κατά τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο και είναι σε εξέλιξη εκτεταμένα έργα για την αναστύλωση του. Είναι ένα από τα μεγαλύτερα μεσαιωνικά οικοδομήματα στη Σερβία.
Γκόλουμπατς: Το φρούριο διαθέτει εννέα πύργους ανεγέρθηκε τον 14ο αιώνα στο φαράγγι Τζέρνταπ και είναι ένα από τα εντυπωσιακότερα στο Δούναβη. Αρχικά, είχαν τον έλεγχό του Σέρβοι δεσπότες, στη συνέχεια τον 15ο αιώνα το κατέλαβαν Τούρκοι και αργότερα περιήλθε στην κυριαρχία των Αυστριακών.
