">
Συνέντευξη στη ΛΕΜΟΝΙΑ ΒΑΣΒΑΝΗ
Η μνήμη των ανθρώπων μοιάζει με αυτή των υπολογιστών. Αν προσθέτεις συνεχώς νέες πληροφορίες κάποια στιγμή θα «κρασάρει». Ο Στέλιος Χατζηαδαμίδης αναφέρεται σε αυτό το συσχετισμό, αλλά και στην ανάγκη της ανθρώπινης επικοινωνίας στο έργο του «Έσπασε» με το οποίο και κέρδισε το 2010 το β΄ βραβείο συγγραφής από το Εθνικό Θέατρο.
Ο ίδιος διανύει την τρίτη δεκαετία της ζωής του και στο κείμενό του αναφέρεται στη γενιά των σημερινών νέων 30-35 ετών. «Προσπάθησα να γράψω ένα έργο για τους σημερινούς νέους 30-35 ετών στην Ελλάδα οι οποίο έχουμε πολλές πληροφορίες στο κεφάλι μας, οι περισσότεροι είναι και αρκετά μορφωμένοι, όλοι γνωρίζουμε πολλές λεπτομέρειες, αλλά ουσιαστικά δεν γνωρίζουμε τον τρόπο να ζούμε και αυτό είναι το ζητούμενο που μελετά η παράσταση», δήλωσε ο κ. Χατζηαδαμίδης στον «Τ.Θ.» και πρόσθεσε πως «μπορεί να μας απασχολούν διαφορετικά πράγματα, αλλά ο πυρήνας μας και ο προβληματισμός μας είναι πάντα ίδιος».
-Πείτε μας δυο λόγια για το έργο…
-Πρόκειται για τέσσερις νέους γύρω στα 30 οι οποίο συναντιούνται γύρω από ένα τραπέζι. Και ουσιαστικά λένε ότι λέμε όλοι μας όταν καθόμαστε γύρω από ένα τραπέζι: μπορούμε να μιλάμε για κάτι απλό από το πώς περάσαμε τη μέρα μας, μέχρι για τα ερωτικά μας, ή για το τι έχουμε φάει, για μια καινούρια συνταγή που μάθαμε, να μιλήσουμε για τα πολιτικά ή κάποιος να πει τι έκανε στα παιδικά του χρόνια…, και είναι ένα πράγμα που λειτουργεί συνειρμικά. Το τραπέζι γίνεται με αφορμή τα γενέθλια ενός από τους τέσσερις και πάνω σε αυτό βγαίνουνε κάποια πράγματα.
Αυτό που προσπάθησα να κάνω στο κείμενο είναι να προσομοιάσω τη μνήμη του ανθρώπου με τη μνήμη του υπολογιστή που κάποια στιγμή αρχίζει και “κρασάρει”, είναι σαν να ανοίγουμε συνεχώς αρχεία με καινούριες πληροφορίες, και κάποια στιγμή με όλες αυτές τις πληροφορίες ο υπολογιστής “κρασάρει”. Το ίδιο συμβαίνει και με τον ανθρώπινο εγκέφαλο.
-Με οδυνηρές συνέπειες;
-Δεν είμαι σίγουρος. Οι συγκεκριμένοι ήρωες έχουν επίγνωση, όπως έχουν επίγνωση και οι άνθρωποι της γενιάς μου. Προσπάθησα να γράψω ένα έργο για τους σημερινούς νέους 30-35 ετών στην Ελλάδα οι οποίο έχουμε πολλές πληροφορίες στο κεφάλι μας, οι περισσότεροι είναι και αρκετά μορφωμένοι, όλοι γνωρίζουμε πολλές λεπτομέρειες, αλλά ουσιαστικά δεν γνωρίζουμε τον τρόπο να ζούμε και αυτό είναι το ζητούμενο που μελετά η παράσταση. Οι άνθρωποι αυτοί θέλουν να μιλήσουν, θέλουν να τα πούνε, έχουν τρομερή ανάγκη επικοινωνίας.
-Οι απαντήσεις θα δοθούν ή απλά δίνετε το έναυσμα;
-Συνεχώς οι ήρωες κάνουν ερωτήσεις. Το έργο ξεκινάει με το «Εγώ να συνεχίσω, αλλά πώς;». Η αρχή του έργου είναι ένα multiple choise: α) συνεχίζεις, β) δεν συνεχίζεις, γ) ελπίζεις και δ) συνεχίζεις ελπίζοντας και ως τότε ονειρεύεσαι.
Οι ήρωες συνεχώς θέτουν ερωτήσεις. Δεν έχουν απάντηση. Και στο τέλος του έργου μάλλον επιλέγουν να συνεχίσουν, αλλά αφού έχουν δει την κατάσταση.
-Πώς αντιδρούν οι θεατές;
-Οφείλω να ομολογήσω ότι η παράσταση είχε φοβερή ανταπόκριση από το κοινό στην Αθήνα όπου ανέβηκε για πρώτη φορά πέρυσι. Λειτουργεί πολύ ωραία στους ανθρώπους της γενιάς μου (30-35 ετών) που έχουμε μια κοινή μνήμη και το μήνυμα του έργου είναι ότι όλοι έχουμε περισσότερες ομοιότητες παρά διαφορές. Μπορεί να μας απασχολούν διαφορετικά πράγματα, αλλά ο πυρήνας μας και ο προβληματισμός μας είναι πάντα ίδιος.
-Περιμένατε το βραβείο;
-Τι πρέπει να απαντήσω… Η αλήθεια είναι ότι έχω δουλέψει πολύ, αγαπώ πολύ το γράψιμο. Είμαι ηθοποιός και ζω ως ηθοποιός, αλλά θα ήθελα να ζω ως συγγραφέας. Αυτή είναι η δουλειά που θα ήθελα να κάνω.
Έχω σπουδάσει εδώ στη Θεσσαλονίκη, στο εργαστήρι που είχε κάνει το ΚΘΒΕ για τους συγγραφείς, το οποίο δυστυχώς κράτησε μόνο ένα χρόνο, αλλά ήταν για μένα κάτι πολύτιμο. Και συνεχώς δοκιμάζω, προσπαθώ, διαβάζω, μελετώ, θέλω να συνεχίσω να το σπουδάζω … Το βραβείο ήταν για μένα φοβερή ικανοποίηση και μου έδωσε πολλές δυνατότητες.
-Τώρα ετοιμάζετε κάτι καινούριο;
-Προς το παρόν συνεχίζεται το «Έσπασε» στην Αθήνα (στο θέατρο Σημείο). Συγγραφικά ετοιμάζω δύο πρότζεκτ, αλλά δεν είναι κάτι ανακοινώσιμο.
-Μιλήστε μας για τους LiQuiD…
-Οι LiQuiD είναι μια νεοσύστατη ομάδα. Ουσιαστικά η παράσταση που έρχεται τώρα και στην Θεσσαλονίκη είναι η πρώτη μας παραγωγή. Είμαστε τέσσερις: η Μαρία Μανδαλά, η Τατιάνα Μύρκου, η Κατερίνα Παπαγεωργίου και εγώ. Κάναμε πρόταση στους υπόλοιπους συνεργάτες και ανεβάσαμε το «Έσπασε» για πρώτη φορά πέρυσι με μεγάλη επιτυχία.
Το έργο του Στέλιου Χατζηαδαμίδη, «Έσπασε» θα ανεβεί την Δευτέρα 3 και την Τρίτη 4 Οκτωβρίου, στις 21.00 στο θέατρο «Άνετον» από τη θεατρική ομάδα «LiQUiD», στο πλαίσιο των 46ων Δημητρίων.
Παίζουν: Δημήτρης Γκουτζαμάνης, Μαρίνα Μανδαλά, Τατιάνα - Άννα Πίττα, Στέλιος Χατζηαδαμίδης. Είσοδος ελεύθερη.
