Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΑΛΛΙΝΗ
Με αφορμή τη βαβούρα που προκλήθηκε στην Ελλάδα από τον αποκλεισμό της Ελληνίδας αθλήτριας από τους Ολυμπιακούς και το σάλο του χωρισμού της Kristen Steward και του Robert Pattinson στα διεθνή μέσα, ένιωσα πολύ χαρούμενος που ζω αυτή την εποχή γιατί κάθε μέρα συμβαίνει κάτι συγκλονιστικό. Τουλάχιστον έτσι νιώθω όταν κάνω μια βόλτα στις ενημερωτικές ιστοσελίδες στο διαδίκτυο, στις οποίες «λυσσομανούν» οι συζητήσεις για το κάθε θέμα το οποίο αναρτάται. Για να γίνεται τόσο συζήτηση κάτι συγκλονιστικό θα πρέπει να συμβαίνει καθημερινά, έτσι δεν είναι;
Την περασμένη Παρασκευή έγινε η τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων στο Λονδίνο. Κατά τη διάρκεια της τελετής στο διαδίκτυο γινόταν χαμός από σχόλια και αστεία, ενώ στα μέρη μας οι συγκρίσεις με την Ελληνική τελετή έναρξης έδιναν και έπαιρναν. «Την δική μας τελετή έναρξης αντιγράφουν όλοι» ή «τι καραγκιοζιλίκια είναι αυτά με τα κινητά και την βασίλισσα να πέφτει από το αλεξίπτωτο;», ήταν τα αγαπημένα μου σχόλια. Άραγε τι πιστεύει ο καθένας όταν γράφει την άποψη του στο διαδίκτυο, ότι αυτομάτως μεταμορφώνεται σε μια βαρυσήμαντη και υπεύθυνη δήλωση η οποία ενισχύει την πολιτική μας δράση ή μήπως ότι παραμένει μια αράδα από λέξεις την οποία την βλέπουν τις περισσότερες φορές λίγοι παραπάνω από τους φίλους του;
Τις προάλλες είχαμε τον αποκλεισμό της Ελληνίδας αθλήτριας από τους Ολυμπιακούς και όλοι είδαμε το τι συρφετός δημοσιευμάτων, ρεπορτάζ και σχολίων ακολούθησε. Πολύς κόσμος ένιωσε ότι οφείλει να βγει και να πει κάτι για το συμβάν, από επώνυμους μέχρι τον καθένα ανώνυμο από μας. Το γεγονός αυτό καθεαυτό, ο αποκλεισμός μιας αθλήτριας από αγώνες ήταν ελάσσονος σημασίας, αλλά παρόλα αυτά πυροδότησε πολλές συζητήσεις. Την παρά-επόμενη μέρα ένας ακόμα Έλληνας αποκλείστηκε λόγω ντόπινγκ, αλλά δεν ακολούθησε ανάλογη συζήτηση για το πώς το ντόπινγκ έχει αλλοιώσει τον ευγενή ανταγωνισμό και την ομορφιά του αθλητισμού. Δύο είναι τα τινά, είτε ο κόσμος δεν ξέρει πολλά για το ντόπινγκ και νιώθει ότι δεν μπορεί να σχολιάσει με υπευθυνότητα είτε είμαστε επιλεκτικά ευαίσθητοι. Δηλαδή τόσος κόσμος θέλει να τοποθετηθεί για τον «υποκριτικό» αποκλεισμό της Βούλας και κανείς δεν θέλει να κριτικάρει ότι ποτίζονται οι αθλητές με ουσίες για να έρθουν πρώτοι;
Μετά ήρθε ο χωρισμός της Kristen με το Robert. Μας νοιάζει πραγματικά το τι έγινε μεταξύ τους, διερωτώμαι όταν οι φωτογραφίες των παπαράτσι έχουν κατακλύσει το διαδίκτυο και κατά συνέπεια τον υπολογιστή μου; Στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης κυκλοφορούν μέχρι και απειλητικά μηνύματα για την κοπέλα από φανατικές ακολούθους του απατημένου ηθοποιού. Άραγε πώς να νοιώθουν αυτοί οι άνθρωποι που οι προσωπικές τους στιγμές γίνονται αντικείμενο σχολιασμού σε όλο τον κόσμο; Αλλά και εμείς πως νοιώθουμε όταν κοιτάμε από την ψηφιακή κλειδαρότρυπα τις ζωές των διάσημων άλλων;
Η ενστικτώδης και ακαριαία καθημερινή παράθεση άποψης χιλιάδων ανθρώπων για χιλιάδες ζητήματα, η οποία αποτυπώνεται καθημερινά στο διαδίκτυο, με γεμίζει απορία: Εθιστήκαμε να έχουμε μια πρόχειρη άποψη για τα πάντα ή απλά την εποχή του ίντερνετ βρήκαμε το πάτημα για να κοινωνούμε τις υπάρχουσες σκέψεις μας πιο εύκολα σε περισσότερους ανθρώπους;
Οι απαντήσεις μετά την παραλία! Ή μήπως όχι;