">
Του Γρηγόρη Μυστιλιάδη
Με μισή καρδιά κατάφερα να παρακολουθήσω τα γεγονότα της Τετάρτης στη Βουλή. Από νωρίς ακόμα το απόγευμα, όταν συνειδητοποίησα ότι κάποια στιγμή είχα ανεβάσει σφυγμούς από το θυμό με αυτά που έβλεπα, το πήρα απόφαση να πιέσω τον εαυτό μου όσο γινόταν, να δω τα πάντα. Όχι ότι πήρα καμιά μεγάλη έκπληξη. Αλλά να, τόσα χρόνια και ακόμα ελπίζουμε. Και όχι για το ΝΑΙ και για το ΟΧΙ. Αυτά τα αποφασίσαμε και εμείς πριν καιρό, όταν ψηφίζαμε και βγάζαμε τους ίδιους. Παράνοια. Τουλάχιστον για τον τρόπο. Ελπίζεις να δεις μια στάλα αξιοπρέπεια. Πουθενά. Κάποτε τουλάχιστον κρατούσανε και τα προσχήματα. Τώρα φόρα παρτίδα όλα. Τα είδα όλα και ησύχασα.
Βγήκα την επόμενη μέρα μια βόλτα στην πόλη. Η Θεσσαλονίκη, ευτυχώς, μοιάζει ακόμα με τη Θεσσαλονίκη που θυμάμαι χρόνια τώρα. Περπάτησα και άλλες πόλεις της Ελλάδας φέτος, η ατμόσφαιρα με έπιανε από το γιακά. Εδώ τουλάχιστον, ναι, είμαστε μαγκωμένοι, μαζεμένοι, αλλά ακόμα υπάρχει μια αύρα ότι όλα θα πάνε καλά. Η ψευδαίσθηση μιας πόλης που περνάει καλά, ή που τουλάχιστον πάντα είχε τη διάθεση να το κάνει, να γελάσει, να μεθύσει, να μάθει. Θα το κάνει και τώρα. Η ατμόσφαιρα ακόμα παλεύεται. Στο λεωφορείο δίπλα μου ένας τύπος στα 25 πετυχαίνει μια παλιά του γνωστή, συνομήλικη. Ο τύπος εμφανώς ενδιαφέρεται για την κοπέλα. Η κοπέλα ενδιαφέρεται μη χάσει τη στάση που θα κατέβει. Την ακούω την κουβέντα τους θέλοντας και μη. Εκείνος ορκίζεται έκτακτα μεθαύριο για να πάρει το πτυχίο του και να μπει φαντάρος. «Άντε 9 μήνες να τελειώσω, και μετά δρόμο», της λέει. Για όπου να ’ναι. Αγγλία, Γαλλία, Γερμανία, μακριά από δω. Η κοπέλα συμφωνεί, «εγώ τουλάχιστον έχω δουλειά», απαντάει. Αυτό είναι το θέμα. Πάλι καλά. Ωραία πράγματα.
Πίσω στην Τετάρτη. Δεν είδε καλά ο Πρόεδρος της Βουλής, και είπε ότι «προφανώς» ο αριθμός των εγερθέντων δεν ήταν αρκετός. Λίγο πριν ο κ. Τασούλας από τα Ιωάννινα, μιλώντας για λογαριασμό της Νέας Δημοκρατίας, έσπευσε να μας ενημερώσει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ και η κ. Κωνσταντοπούλου δεν τα ξέρουν καλά τα πράγματα, μιας και επικαλέστηκαν το άρθρο 120 του Συντάγματος. Έγκριτος νομικός ο ίδιος, μας δίνει τα φώτα του : το συγκεκριμένο άρθρο, λέει ο βουλευτής, καλεί τους πολίτες να το υπερασπιστούν όταν υπάρχει ενδεχόμενο κατάργησης και καταπάτησής του με τη βία. Αποκρύψατε, λέει, ο κ Τασούλας, τη φράση «με τη βία». Ο κ. Τασούλας δεν αντιλαμβάνεται μάλλον ότι εκείνη τη στιγμή στέκεται μέσα στη Βουλή και επιχειρηματολογεί ότι το θέμα δεν είναι αν καταλύεται η συνταγματικότητα και η Δημοκρατία. Το θέμα είναι ότι δεν καταλύεται με τη βία, οπότε κανένα πρόβλημα… Ο κ. Μειμαράκης λοιπόν δεν είδε καλά, και χαμός στην Αίθουσα. Εκεί όπου λίγες ώρες αργότερα θα έβρισκαν την ευκαιρία κάποιοι άλλοι βολεμένοι συμπολίτες μας να κάνουν τη διαμαρτυρία τους, μην τυχόν και κοπεί από αυτούς κανένα ευρώ. Εκείνοι που μπήκαν στη Βουλή με αξιοκρατικά κριτήρια και κρυστάλλινες προσλήψεις, θεώρησαν κατάλληλη αυτήν την κρίσιμη βραδιά να εκβιάσουν το κοινοβούλιο. Οι καθαρίστριες της Βουλής, που παίρνουν μισθό 1900 ευρώ. Αυτός είναι ο Έλληνας. Και η κυβέρνηση πήγε να περάσει την τροπολογία εναντίον τους, ενώ ήξερε ότι δεν είχε τη συνταγματική ισχύ για να το κάνει. Αρκεί να στραφεί η προσοχή του όχλου αλλού, να γίνει η δουλειά, να περάσει το βράδυ. Άλλα λόγια να αγαπιόμαστε. Χαμός λοιπόν στην Αίθουσα. Και ο κ. Μεϊμαράκης «διακρίνει έναν εκνευρισμό».
Ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών Χρήστος Σταϊκούρας μίλησε χτες στο συνέδριο του Economist, και είπε ότι «Η κατάσταση των ταμειακών διαθεσίμων του κράτους είναι οριακή, κάτι που δημιουργεί συνθήκες ασφυξίας στην οικονομία». Εξέγερση του λαού στην Ελλάδα φοβάται ο επικεφαλής της PIMCO Μοχάμεντ Ελ Εριάν, καθώς τονίζει ότι «αν η ανεργία παραμείνει σε αυτά τα επίπεδα δεν είναι δυνατόν να αποκλειστεί η βίαιη κοινωνική αναταραχή». Ο Γενικός Διευθυντής της Moody’s, Υβ Λεμέ, τόνισε από τη μεριά του ότι «οι πρωτοβουλίες της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας το μόνο που επιτυγχάνουν είναι να δίνουν περισσότερο χρόνο στους πολιτικούς», μιας και δεν υπάρχει καμιά γρήγορη λύση στο πρόβλημα, ενώ προειδοποίησε ότι ο κίνδυνος εξόδου της Ελλάδας από την Ευρωζώνη είναι ακόμα πιθανός. Προθεσμία ενός μηνός έδωσε ο υπουργός Εργασίας, Γιάννης Βρούτσης, στους διοικητές των ταμείων, προκειμένου να ετοιμάσουν τις ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων για την εφαρμογή των περικοπών στις συντάξεις, όπως προβλέπεται στο πολυνομοσχέδιο. Δημοσίευμα των New York Times με τίτλο «Η Ελλάδα πίνει το κώνειο», αναφέρεται στην απόφαση της Βουλής και τονίζει ότι «Είναι γεγονός ότι οτιδήποτε περιλαμβάνει αυτό το πακέτο λιτότητας έχει δοκιμαστεί και έχει αποτύχει παταγωδώς στο παρελθόν. Η δημοσιονομική προσαρμογή είναι σχεδόν αδύνατη». Στο μεταξύ, ένας πολιτευτής της Χρυσής Αυγής στο Βασιλικό του Δήμου Ερυμάνθου χτύπησε τον τοπικό πρόεδρο Βασιλικού, Θεόδωρο Χρόνη. Το όνομα αυτού Ανδρέας Νικολακόπουλος, ο οποίος τόνισε ότι ο ίδιος ήταν που κάλεσε την Αστυνομία, ενώ ενεπλάκη στο συμβάν ως αρχιτέκτονας και όχι ως μέλος της Χρυσής Αυγής. Όπως δήλωσε ο δήμαρχος Ερυμάνθου, Θανάσης Καρπής, η διαφωνία δύο γειτόνων για τα όρια στις περιουσίες τους οδήγησε τον έναν από τους δύο να καλέσει τον πολιτευτή της Χρυσής Αυγής Ανδρέα Νικολακόπουλο «για να λύσει τη διαφορά». Ως αρχιτέκτονας, φυσικά… Την ίδια ώρα, ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης διακρίνει έναν εκνευρισμό.
Για το κλείσιμο, ας δούμε ποια άλλη μορφή μπορεί να πάρει αυτός ο εκνευρισμός στο καζάνι που βράζει γύρω, πάνω, κάτω, δίπλα και μέσα μας. Ο 60χρονος οικοδόμος Γιώργος Χατζής από τη Σιάτιστα αποφάσισε να δώσει τέλος στη ζωή του, όταν ενημερώθηκε από το ΙΚΑ ότι «κόπηκε» και η πενιχρή αναπηρική σύνταξη την οποία εισέπραττε και αποτελούσε το μοναδικό πόρο για να συντηρεί την οικογένειά του. Εξαφανίστηκε στις 29 Αυγούστου, για να δώσει ένα τέλος στην ιστορία του ένας βοσκός, που προχτές βρήκε το πτώμα του 60χρονου να κρέμεται από ένα βράχο. Στο τελευταίο τηλεφώνημα στη γυναίκα του, έλεγε : «Γυναίκα δεν θα γυρίσω σπίτι. Δεν έχω τίποτα να προσφέρω. Είμαι ένα σκουπίδι. Σας αγαπώ όλους. Να προσέχεις τα παιδιά».
Τουλάχιστον ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης διακρίνει έναν κάποιο εκνευρισμό. Είναι νωρίς ακόμα, μη μασάτε εκεί στα έδρανα. Θα έχετε ακόμα πολλά χρόνια να δίνετε παράσταση στη Βουλή και να σας βρίζει ο κόσμος. Όχι ότι σας νοιάζει βέβαια, η αξιοπρέπεια έχει εδώ και καιρό εγκαταλείψει τους τοίχους του συγκεκριμένου κτιρίου. Και λέει το λεξικό μου : «Ξεφτίλα : η ολοκληρωτική απώλεια του κύρους, της αξιοπρέπειας. Ο εξευτελισμός». Αηδίες. Όλα καλά πάνε, και από κύρος άλλο τίποτα. Αφού μιλάει ο κ. Τασούλας και εισπράττει και χειροκροτήματα. Εντάξει, κι αν κάπου κάπου διακρίνεται και ένας εκνευρισμός, δεν τρέχει και τίποτα.
