">
Γράφει ο ΝΙΚΟΣ ΚΑΜΠΑΝΗΣ
Αν και το νερό θεωρείται το πιο κοινό στοιχείο του πλανήτη μας και βασικό στοιχείο κάθε μορφής ζωής, μας είναι αρκετά άγνωστο αφού μας διαφεύγουν τόσα πολλά από τις ιδιότητες και τη συμπεριφορά του.
Το νερό αποτελεί το προεξάρχον συστατικό του ανθρωπίνου σώματος, αφού συμμετέχει στη σύστασή του κατά 75% περίπου και επομένως είναι λογικό να υπάρχει εναρμονισμός και αλληλεπίδραση στο υλικό, ψυχικό και νοητικό επίπεδο.
Όχι μόνο στις εσωτερικές διδασκαλίες η ζωή συμβολίζεται από το νερό αλλά και στις θρησκείες διαδραματίζει έναν κυρίαρχο ρόλο αφού αποτελεί το μέσον εκείνο δια του οποίου τελούνται πολλά μυστήρια, όπως της βαφτίσεως, του αγιασμού των υδάτων, καθαρμοί σωμάτων και οικιών και άλλα παρόμοια. Σήμερα θα εξετάσουμε το αγιασμένο νερό προσπαθώντας να καταδείξουμε αν διαφέρει από εκείνο στο οποίο δεν έχει διαβαστεί μια ανάλογη ευχή.
Ξεκινώντας από το γεγονός ότι ο αγιασμός διατηρείται σε άοσμη και άγευστη μορφή ακόμη και επί σειρά δεκαετιών, σε αντίθεση με το κοινό νερό, θα πρέπει να παραδεχθούμε ότι υπάρχει κάτι το οποίο προκαλεί το φαινόμενο αυτό.
Η εξήγηση του αγιασμού φαίνεται να ερμηνεύεται καλύτερα από τις έρευνες του Ιάπωνα φυσικού Masaru Emoto ο οποίος απέδειξε πειραματικά ότι το νερό είναι κάτι το ζωντανό που αντιδρά συνειδητά στα διάφορα ερεθίσματα του περιβάλλοντος αλλά και τα ανθρώπινα ερεθίσματα, ενώ ανάλογα με την επιρροή που δέχεται διαφοροποιεί την ενεργειακή και κρυσταλλική του δομή. Μάλιστα, ο Emoto, χρησιμοποιώντας ένα προηγμένο τεχνολογικά όργανο, τον αναλυτή μαγνητικού συντονισμού, είχε την ιδέα να φωτογραφίσει το νερό σε διάφορες φάσεις της αλλαγής της κρυσταλλικής του δομής όχι μόνο σε διαφορετικές συνθήκες εξωτερικού περιβάλλοντος, αλλά και υπό την επίδραση ποικίλων σκέψεων και συναισθημάτων. Με τον τρόπο αυτό, απέδειξε ότι το νερό δρα ως ένα στοιχείο μνήμης στο οποίο αποτυπώνονται οι σκέψεις και τα συναισθήματά μας.
Τα πειράματά του Emoto συνίστανται στη λήψη διαφόρων δειγμάτων νερού από διάφορες πηγές, (βρύσες, φιάλες κ.λπ), τα οποία διαμοιράζει σε δοχεία, ώστε να προστατεύονται από επικείμενες αλλαγές και εν συνεχεία παρατηρεί πώς επηρεάζεται η κρυσταλλική μορφή του νερού όταν «ακούν» μια συγκεκριμένη μουσική ή όταν τοποθετούνται ετικέτες στις φιάλες των δειγμάτων, με συγκεκριμένες λέξεις και τέλος τα υποβάλει σε γρήγορη κατάψυξη ώστε να καταστεί δυνατή η φωτογράφιση των κρυστάλλων. Τα αποτελέσματα αυτής της διαδικασίας, φαίνονται στις φωτογραφίες που παρατίθενται.
Έτσι με τον τρόπο αυτόν απέδειξε επιστημονικά ότι το νερό είναι μια ζώσα μορφή υπάρξεως αφού αισθάνεται και αντιδρά με πλήρη συνειδητή «αντίληψη» στα ερεθίσματα του περιβάλλοντος, στα συναισθήματα. στις σκέψεις, στη διάθεση και στο λόγο του ανθρώπου.
Κάτω από τη θεώρηση αυτή, όταν διαβάζεται μια ευχή στο νερό, αυτή η ευχή εγγράφεται στη «μνήμη» του, αλλάζει την κρυσταλλική του μορφή και λειτουργεί σαν ένας μαγνήτης ανάλογα με την βουλητική επιθυμία του ενεργούντος.
Ο ψαλμός 9 του Δαυίδ, αναγιγνωσκόμενος στο ύδωρ το μετατρέπει σε αγιασμό χωρίς τη χρήση του συμβόλου του σταυρού ή του βασιλικού, κάτι που μπορεί ο καθένας να το επιχειρήσει, εφ' όσον βέβαια ο ψαλμός διαβασθεί με την ανάλογη ψυχική και βουλητική έξαρση κατά την οποίαν, όπως λέγει ο Papus επιτυγχάνεται «ἡ στιγμιαία συγχώνευσις τοῦ Ἐγὼ μετὰ τῆς ἀνωτέρας ἀσυνειδήτου ἀρχῆς, διὰ τῆς ἐνεργείας τοῦ ἐξιδανικευθέντος αἰσθήματος ἐπὶ τῆς μαγικῶς ἐξελιχθείσης θελήσεως. Τοιουτοτρόπως αὐτοῦ τοῦ εἴδους ἡ προσευχὴ ἀνάγεται εἰς μίαν πρᾶξιν βουλητικὴν καὶ ἐνσυνείδητον». Γνωρίζουμε ότι ο Λόγος είναι δύναμη δονητική, ο οποία θέτει σε παλμική κίνηση τα ανώτερα πεδία της φύσεως και εν γένει τις ανώτερες πνευματικές αρχές. Με τον τρόπο αυτό είμαστε σε θέση να κατευθύνουμε τη δύναμη αυτή προς το σκοπό που επιδιώκουμε και να θαυματουργήσουμε επιδρώντας στη φύση και στα στοιχεία αυτής.
Η ηλεκτρομαγνητική δραστηριότητα του νερού, ανεβαίνει την ημέρα των Θεοφανείων
Προς επίρρωση των ανωτέρω παραθέτω αναδημοσίευση μιας Ρωσικής ειδήσεως που μεταδόθηκε στις 18/2/2009 από την πρωινή εκπομπή του ραδιοφωνικού σταθμού Πειραϊκή Εκκλησία:
Όλα τα νερά, συμπεριλαμβανομένων αυτών του συστήματος τροφοδοσίας νερού, άλλαξαν τις φυσικές τους ιδιότητες την ημέρα των Θεοφανείων και την παραμονή, ανακάλυψαν, φυσικοί του Ερευνητικού Ινστιτούτου Sysin της Ανθρώπινης Οικολογίας και Υγιεινής του Περιβάλλοντος, της Ρωσικής Ακαδημίας των Ιατρικών Επιστημών (Russian Academy of Medical Sciences). Οι επιστήμονες του Ινστιτούτου καθημερινά εξέταζαν τις ιδιότητες και την ποιότητα του συνήθους νερού από το σωλήνα του δικτύου, μετρώντας την ποσότητα των ριζών ιόντων μέσα σ’ αυτό. Από τις 17 Ιανουαρίου (προπαραμονή των Θεοφανείων) το επίπεδο των ιόντων άρχισε να ανεβαίνει, και το νερό άρχισε να «μαλακώνει». Το επίπεδο του pH του νερού, ανέβαινε επίσης, κάνοντάς το λιγότερο όξινο, ανέφερε η ημερήσια «Moskovsky Komsomolets».
Όπως ανέμεναν, η μέγιστη δραστηριότητα έφτασε το βράδυ της 18ης Ιανουαρίου (παραμονή, και αγρυπνία των Θεοφανείων). Η υψηλή συγκέντρωση ιόντων έκανε την ηλεκτραγωγιμότητα του νερού ισοδύναμη με αυτήν από τεχνητό καταλύτη (ηλεκτρικά κεκορεσμένο νερό).
Η ηλεκτρομαγνητική δραστηριότητα άρχισε να πέφτει μετά το πρωί της 19ης Ιανουαρίου και έφτασε στα κανονικά της επίπεδα κατά τις 20 Ιανουαρίου. Η αιτία για την γρήγορη άνοδο της ηλεκτρομαγνητικής δραστηριότητας του νερού την ημέρα των Θεοφανείων ήταν μία μεγάλη συγκέντρωση ιόντων στη λιθόσφαιρα της Γης, η οποία είναι ένα αληθινό ρεζερβουάρ ηλεκτρονίων, που μεταφέρει τα περισσότερα από αυτά στο νερό. Αυτά είπε ο δρ. Anatoly Stekhin, ένας πεπειραμένος ερευνητής. Οι ερευνητές επίσης μέτρησαν το επίπεδο (ποιότητας) της δομής του νερού των Θεοφανείων, παγώνοντας για το σκοπό αυτό νερό από τον αγωγό ύδρευσης, από τον ποταμό Moskva, και από ένα πηγάδι εκκλησίας.
Ακόμη και το νερό από το σύστημα τροφοδοσίας, το νερό της βρύσης, το οποίο συνήθως απέχει πολύ από του να είναι ιδανικό, φαινόταν αρμονικό στο μικροσκόπιο όταν το παγώσαμε είπε ο Stekhin.
Μετάφραση υπό Λεοντίου Μοναχού Διονυσιάτου (http://istologio.org/?p=366).
