">
Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΑΛΛΙΝΗ
Σήμερα θα έχουμε κυβέρνηση μετά από περίπου 2 μήνες εκλογικής περιόδου. Μπορεί να μας πήρε 2 εκλογικές αναμετρήσεις και αμέτρητες τηλεοπτικές ώρες, αλλά τα καταφέραμε. Αυτή θα είναι μια κυβέρνηση «συνεργασίας» – μια λέξη που δεν είναι και τόσο συμπαθής στους Έλληνες πολιτικούς.
Η προηγούμενη προσπάθεια συνεργασίας ήταν η οικουμενική κυβέρνηση του Ζολώτα το 1989, η οποία είχε την στήριξη 297 βουλευτών των τριών πρώτων κομμάτων, ΝΔ-ΠΑΣΟΚ- ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ. Παρότι είχε τόσο ευρεία στήριξη, μετά από 5 μήνες διαλύθηκε και προκηρύχτηκαν ξανά εκλογές. Η Αριστερά φέρει ως σήμερα βαρέως το βρώμικο 89, δηλαδή τη συνεργασία με την ΝΔ, ενώ η συνεργασία πολιτικών δυνάμεων στα μάτια του κόσμου δεν είχε θετικό πρόσημο.
Η συνεργασία της κυβέρνησης Παπαδήμου είχε έναν χαρακτήρα διαφορετικό, διότι από τη μία δεν προήλθε μετά από εκλογές και αδυναμία του πρώτου κόμματος να σχηματίσει κυβέρνηση, ενώ από την άλλη έφερε εις πέρας ένα σχέδιο για το οποίο ο Ελληνικός λαός δεν ρωτήθηκε ποτέ…
… έως τις προηγούμενες δύο εκλογικές αναμετρήσεις. Τώρα λοιπόν οι Έλληνες πολίτες ρωτήθηκαν και απάντησαν μεταξύ άλλων και για το μνημόνιο. Οι πολιτικές δυνάμεις οι οποίες πρότειναν την αναδιαπραγμάτευση, πήραν τη δημοκρατική έγκριση του λαού να συνεργαστούν.
Αυτή λοιπόν η συνεργασία θα είναι πρωτοφανής για την Ελληνική πραγματικότητα. Αυτά τα οποία προαναγγέλλουν τα κόμματα αφορούν μια κυβέρνηση με μέλλον, όχι υπηρεσιακή δηλαδή. Τα κόμματα τα οποία (ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜ.ΑΡ.) θα συνεργαστούν, συμφωνούν σε πολλά βασικά σημεία και θα προσπαθήσουν σε αυτό το μετέωρο ευρωπαϊκό πολιτικό περιβάλλον να διαπραγματευτούν το μνημόνιο. Η πρόκληση για την ομαλή και αποτελεσματική συνεργασία είναι μπροστά και τα αποτελέσματα θα τα δούμε στο άμεσο μέλλον.
Όλοι θα κριθούν ανάλογα με το έργο τους, χωρίς καμιά επιείκεια ελέω των πολύ ζόρικων καταστάσεων που βιώνουμε. Πίστωση χρόνου δεν θα υπάρχει ούτε στο εσωτερικό, ούτε στο εξωτερικό. Η λιτότητα περιμένει εκτός συνόρων, ο ΣΥΡΙΖΑ εντός των τειχών.
Η μεγαλύτερη νίκη που μπορεί να πετύχει η πιθανολογούμενη κυβέρνηση συνεργασίας είναι η ελάφρυνση των πολιτών από δυσμενείς όρους των μνημονίων, καθώς και η επιμήκυνση της περιόδου εφαρμογής του μνημονίου. Μια μικρότερη, αλλά επίσης πολύ σημαντική, νίκη θα επιτευχθεί αν καταφέρουν να συνεργαστούν ομαλά, με συνέπεια σε ό,τι είπαν πριν τις τελευταίες εκλογές. Ακόμα και αν στο εξωτερικό δεν νοιαστούν που κάποια κόμματα συνεργάστηκαν στην Ελλάδα, πιστεύω ότι εδώ ένα μικρό μέρος της αξιοπιστίας της πολιτικής σκηνής θα επανέλθει στα μάτια των πολιτών.
Από την άλλη πλευρά, υπάρχει και το στοίχημα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Αν και το έργο της ισχυρής Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, η οποία υπόσχεται εκ του ασφαλούς, κριτικάρει και συγκεντρώνει οργισμένους ψήφους το έχουμε ξαναδεί στο παρελθόν, το ΣΥΡΙΖΑ έχει όλα τα εχέγγυα για να διαπρέψει στο ρόλο της, ελέγχοντας αυστηρά τις επιδόσεις της κυβέρνησης και τροφοδοτώντας την με επιχειρήματα και θάρρος για τις ευρωπαϊκές διαπραγματεύσεις.
Οι πολίτες, ως γνωστόν, θα επωμιστούν τις συνέπειες των πράξεων και των μεν και των δε. Ας αρχίσει το έργο της κυβέρνησης συνεργασίας και της υπόλοιπης Βουλής, με πράξεις οι οποίες θα χαρακτηρίζονται από συνέπεια για τον λαό τους διάλεξε και ταπεινότητα για αυτούς που τους απέρριψαν. Λίγη ελπίδα δεν βλάπτει.
