">
Συνέντευξη στη ΛΕΜΟΝΙΑ ΒΑΣΒΑΝΗ
«Πέρασαν περίπου 40 χρόνια από την πρώτη παράσταση του μεγάλου εκείνου τσίρκου. Πολλοί, εκείνο το βράδυ, το ‘χουν μέσα τους και μαζί τους σαν θυμησιά φυλακτό. Κάποιους άλλους τους βαραίνει σαν κατάρα• και κάποιους σαν εμάς, ευτυχώς, μάς αφήνει μόνο την αίσθηση ενός αγδίκιωτου φταιξίματος που κανείς μέχρι τώρα δεν έχει χρεώσει, ανάλογα με το κρίμα της, στη γενιά αυτή ολάκερη, τη χειρότερη γενιά όλων σ’ αυτόν τον αλλόκοτο τόπο, την γενιά της μεταπολίτευσης.
Χωρίς το ηθικό βάρος, λοιπόν, της μνήμης και της βρώμικης αυτής εποχής και με το θράσος που μας διακατέχει, πήραμε την απόφαση να μοιραστούμε, μ’ όποιον αντέχει, τη δικιά μας βλάσφημη καταγραφή από τα τελευταία 40 χρόνια».
Αυτό το εισαγωγικό σημείωμά χρησιμοποίησε ο B.D.Foxmoor (Μιχάλης Μυτακίδης – ιδρυτικό μέλος των Active Member) που μαζί με τον Brak από τα Χνάρια και τον Flaco ανεβάζουν σε πόλεις της Ελλάδας και του εξωτερικού «Το κλεμμένο μας τσίρκο».
Ο «Τ.Θ.» βρέθηκε το βράδυ του Σαββάτου στο Μύλο όπου και μίλησε με τον γνωστό καλλιτέχνη, λίγο πριν το live του στην πόλη μας.
Και λίγες ώρες πριν ανοίξουν οι κάλπες, αλλά και λόγω της θεματικής της παράστασης, η πολιτική δεν θα μπορούσε να λείπει από τη συζήτηση.
«Είμαστε σε ένα κρίσιμο σημείο και το αύριο θα χωρέσει τελικά μόνο αυτούς που το ονειρεύονται. Εμείς βάζουμε το δικό μας λιθαράκι στο να μπορεί κάποιος να τελειώσει με το χθες για να μπορεί να σχεδιάσει το αύριο», δήλωσε ο δημιουργός.
-Ποια ήταν η αφορμή για αυτή την παράσταση;
-Είναι ένα οδοιπορικό που είχαμε την ανάγκη να το σχεδιάσουμε. Ουσιαστικά είναι μια απογραφή και μια περιγραφή της αίσθησης που έχω, εγώ τουλάχιστον που έγραψα το κείμενο, για τα τελευταία 40 χρόνια. Έχοντας ως ορόσημο «Το μεγάλο μας τσίρκο»*, που ήταν ένα συμβολικό σημείο στην αντίσταση του λαού στη δικτατορία, αν θα έβαζα έναν τίτλο για τα τελευταία 40 χρόνια αυτός θα ήταν «Το κλεμμένο μας τσίρκο».
Όλη η ελπίδα κλάπηκε ουσιαστικά μέσα σε αυτά τα χρόνια. Και εγώ περιγράφω αυτό το πράγμα. Θεωρώ ότι η γενιά της μεταπολίτευσης είναι ό,τι πιο βρώμικο λειτούργησε σε αυτό τον τόπο.
Εξαργύρωσε τα πάντα άσχημα και δημιούργησε την κατάσταση την οποία βιώνουμε τώρα. Δεν έχει σημασία αν μας ταιριάζει ή δεν μας ταιριάζει. Κάποια από αυτά τα γεγονότα είναι ιστορικά πια και έχουμε την ελευθερία να τα περιγράφουμε.
-Οπότε είναι κάτι σαν μια διαμαρτυρία για το σύστημα, για τους πολιτικούς ή και για τους ίδιους τους πολίτες;
-Εμείς έχουμε μάθει να μεταφέρουμε την αίσθησή μας είτε από τη ζωή, είτε από το περιβάλλον μας. Το αν αυτό καταλήξει να μοιάζει με διαμαρτυρία δεν είναι στην πρόθεσή μας. Η αίσθηση τα περικλείει όλα. Εκείνο που θέλουμε να περιγράψουμε είναι το πώς την πατήσαμε κι εμείς μέσα σε όλη αυτή την ιστορία.
-Έχει δηλαδή και μια αυτοκριτική;
-Σίγουρα. Δεν μπορείς να αναφέρεσαι σε κάτι που, ακόμα και γύρω σου να συμβαίνει, μόνο που βρίσκεσαι στο κοντινό περιβάλλον είσαι σχεδόν αυτουργός.
-Πού μπορείτε να πείτε ότι έχουμε φταίξει;
-Έχουμε φταίξει σε πάρα πολλά πράγματα, αλλά το πιο βαθύ είναι η αποδοχή: ότι γίνεται σε κάποια πράγματα μια βιαστική αποδοχή και σε άλλα δεν γίνεται ποτέ αποδοχή. Αυτό το μπέρδεμα αυτού του λαού στο τι αποδέχεται ή όχι, νομίζω ότι έδωσε έδαφος σε όλους να δουλέψουν έτσι το μέλλον… Απλά επειδή είμαστε σε ένα κρίσιμο σημείο και το αύριο θα χωρέσει τελικά μόνο αυτούς που το ονειρεύονται, βάζουμε το δικό μας λιθαράκι στο να μπορεί κάποιος να τελειώσει με το χθες για να μπορεί να σχεδιάσει το αύριο. Νομίζω σε αυτό το κομβικό σημείο είμαστε και τώρα, και θέλει πολύ δύναμη από όλους μας, γιατί οι Έλληνες είμαστε πολύ δεμένοι με το χθες.
-Στην παράσταση πώς συνεργαστήκατε με τον Brak από τα Χνάρια και τον Flaco;
-Γράφοντας το κείμενο έπρεπε να μεταφέρω και την αίσθηση κάποιων νεότερων. Σε αυτό με βοήθησαν ο Brak και ο Flaco που είναι πολύ πιο μικροί από εμένα ηλικιακά. Από την άλλη με βοήθησαν πολύ στο τεχνικό σημείο, στο πώς θα το παρουσιάσουμε και γενικότερα στο πώς φτιάχτηκε «Το κλεμμένο μας τσίρκο» γιατί είχε πολύ δουλειά πριν φτάσουμε στο τελικό αποτέλεσμα.
Οι τρεις μας σχεδιάσαμε όλο αυτό το οδοιπορικό που θα πάει σε 45 μέρη, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Δεν μας ενδιέφερε καθόλου να το προμοτάρουμε γιατί δεν θεωρούμε σημαντικό το πόσος κόσμος θα το παρακολουθήσει. Για εμάς το ουσιαστικό είναι να καταφέρουμε να κάνουμε αυτό το οδοιπορικό. Να κάνουμε το χρέος μας σε εμάς και αυτό να καταγραφεί μέσα από ένα ντοκιμαντέρ.
Μοναδική μας έννοια ήταν να πέσουμε μέσα σε αυτή την περίοδο, την προεκλογική και τη μετεκλογική, που μας αφορά πολύ, και να πούμε τη γνώμη μας για όλα αυτά τα πράγματα. Μόλις τελειώσει το οδοιπορικό δεν θα ξαναπαιχτεί ποτέ «Το κλεμμένο μας τσίρκο» γιατί θα είναι αχρείαστο για μας. Μετά θα κάνουμε κάτι άλλο.
-Είπατε πριν ότι θα γυριστεί και ντοκιμαντέρ. Σε κάθε σταθμό σας θα υπάρχει κάμερα;
-Υπήρχε από το όταν το προετοιμάζαμε. Ένας άνθρωπος μας ακολουθάει παντού. Μάλιστα πιο πολλά θα είναι τα παραλειπόμενα και οι συζητήσεις με τον κόσμο, το τι συμβαίνει πριν, έξω από τις συναυλίες, παρά το τι γίνεται μέσα στη συναυλία. Εξάλλου η παράσταση θα είναι η ίδια σε κάθε σταθμό μας, και πιστεύω ότι δεν θα είχε ενδιαφέρον να δείχναμε συνέχεια το τι γίνεται κατά τη διάρκειά της.
Θελήσαμε όμως να ηχογραφήσουμε ένα cd από μια πρόβα το οποίο και θα πωλείται όπου πάμε. Το αντίτιμο θα το καθορίζει ο καθένας. Και όλο αυτό γίνεται για να μαζέψουμε κάποια χρήματα για να κάνουμε το ντοκιμαντέρ.
-Το ντοκιμαντέρ θα το στείλετε και σε φεστιβάλ;
-Ναι! Το οδοιπορικό το κάνουμε για να το ζήσουμε εμείς. Για το ντοκιμαντέρ έχουμε μεγαλεπήβολα σχέδια. Σκοπός μας είναι να γίνει πολύ γεμάτο και πλούσιο από αισθήσεις.
-Αναφέρατε ότι «Το κλεμμένο μας τσίρκο» θα πάει και στο εξωτερικό. Πού ακριβώς θα ταξιδέψετε;
-Ναι θα πάμε στην Κοπεγχάγη και μετά στο Βερολίνο και στο Λονδίνο.
Οι ημερομηνίες του οδοιπορικού είναι αναρτημένες στο blogspot
http://toklemmenomastsirko.blogspot.com.
Αλλά σε 5-6 μέρη ο κόσμος δεν ήθελε καν να ανακοινώσουμε ότι θα πάμε. Η καταγραφή θα υπάρχει μόνο στο ντοκιμαντέρ.
-Ο τίτλος θα είναι «Το κλεμμένο μας τσίρκο»;
-Ναι! Και ελπίζουμε μέχρι τον Σεπτέμβρη να είναι έτοιμο. Θα το στείλουμε σε όλα τα μέρη που έχουμε πάει, αλλά θα υπάρχει και ελεύθερο downloading από τη σελίδα μας. Για όσους θέλουν να πάρουν μια γεύση από το ηχογραφημένο μας υλικό μπορούν να επισκεφθούν το www.lowbap.com.
-Προβλήματα αντιμετωπίσατε στην μέχρι τώρα πορεία του οδοιπορικού σας;
-Υπήρξαν κάποια περιστατικά που μας βγάλανε από το ρυθμό μας. Για παράδειγμα σε κάποιες σχολές πανεπιστημίων που θα παίζαμε, επειδή δεν γίνονταν η εκδήλωση με τις πλάτες κανενός κόμματος, κάποιες κομματικές νεολαίες μας το χαλάσανε. Αλλά και σε κάποια μέρη (Κρήτη, Ναύπλιο κα.) μεσολαβήσανε πολιτικοί φορείς ώστε να μην ανεβεί «Το Κλεμμένο μας τσίρκο».
-Τι περιμένετε από τις εκλογές;
- Απέχω συνειδητά από τις εκλογές. Και το μόνο που περιμένω είναι να τελειώσει «Το κλεμμένο μας τσίρκο».
Θεωρώ ιερή και την αποχή και το να πάει κάποιος να ψηφίσει. Αλλά πιστεύω ότι όσοι είναι διατεθειμένοι να ψηφίσουν πρέπει να σκεφτούν τι θα επιλέξουν γιατί αυτή τη στιγμή ουσιαστικά δεν ψηφίζεις για κυβέρνηση αλλά για την αισθητική που θα έχει το αύριο και αυτό πρέπει να το καταλάβουν όλοι.
Εγώ επειδή η δική μου αισθητική για τη ζωή είναι πολύ απόμακρη με αυτή της πλειοψηφίας, δεν μπορώ να διαλέξω το λιγότερο κακό γι’ αυτό απέχω.
Αλλά αυτό που κάνω δεν είναι το σωστό και δεν εκπροσωπώ το καλό. Εκπροσωπώ εμένα. Ο καθένας πρέπει να κάνει αυτό που του λέει η ψυχούλα του. Αλλά πραγματικά για μια φορά αυτό που του λέει η ψυχούλα του και η αισθητική του, γιατί μπροστά του θα συναντήσει αυτά που του ταιριάζουν αισθητικά. Δεν είναι τυχαίο ότι προκύπτουν παρωχημένοι πολιτικοί σχεδιασμοί ή καινούρια μορφώματα πολιτικά. Είναι επειδή αυτή την αισθητική μάλλον την έχει και ο λαός.
* «Το μεγάλο μας τσίρκο» ήταν το έργο του Ιάκωβου Καμπανέλλη είχε ανέβει το 1973 στο θέατρο Αθήναιον με πρωταγωνιστές τους Κώστα Καζάκο, Τζένη Καρέζη, Διονύση Παπαγιαννόπουλο, μουσική Σταύρου Ξαρχάκου και τον Νίκο Ξυλούρη (αλλά και μέλη του θιάσου) στο τραγούδι. Η μαζική προσέλευση και η μεγάλη ανταπόκριση του κοινού στο πρώτο ανέβασμά του ενόχλησε το δικτατορικό καθεστώς, που επέβαλε τη διακοπή των παραστάσεων. Μετά την πτώση της δικτατορίας η παράσταση ανέβηκε εκ νέου στο Θέατρο Ακροπόλ.
