">
Του Σωτήρη Μπαμπατζιμόπουλου
Τη στιγμή που γράφονται αυτές οι λέξεις, ακόμα δεν έχει σχηματιστεί κυβέρνηση, η καταμέτρηση ψήφων του εκλογικού νόμου παρωδία με τα μπόνους και με τα κόμματα που μένουν εκτός βουλής αν και συγκεντρώνουν περισσότερες από 100.000 ψήφους έχει ουσιαστικά τελειώσει, και δεν θα μπω σε διαδικασία να μαντέψω τι μέλλει γενέσθαι. Τέτοιες ικανότητες δεν έχω και θα πέσω έξω, είμαι σίγουρος. Έχω όμως τέσσερις παρατηρήσεις:
Πρώτον: ΠΑΣΟΚ και ΝΔ συγκέντρωσαν μαζί 32% όταν στις περασμένες εκλογές οι δυο τους συγκέντρωναν περίπου 77% ενώ ήταν σύνηθες να φτάνουν ή να ξεπερνούν το 85%. «Ο κόσμος ψήφισε με οργή και διάθεση τιμωρίας», λένε, επαναλαμβάνουν, για να εμπεδώσουμε ότι τα αποτελέσματα είναι πλασματικά και κατά βάθος όλοι μέσα μας είμαστε μπλε ή πράσινοι (ή κόκκινοι). Μπορεί να είναι κι έτσι. Ακόμα δεν είμαστε σε θέση να κρίνουμε, το αποτέλεσμα πρέπει να φιλτραριστεί από το πέρασμα του χρόνου. Αυτό που έχει σημασία, όμως, είναι πως για πρώτη φορά τα αποτελέσματα εκπέμπουν μια κάποια υγεία και φυσικότητα. Είναι φυσικό να υπάρχει τέτοιος πλουραλισμός στις εκλογές, είναι φυσικό να υπάρχουν τέτοιες διακυμάνσεις, είναι φυσικό να μπαίνουν επτά κόμματα στη βουλή (και αν υπήρχε η απλή αναλογία θα γινόταν χαμός και με τα λεγόμενα μικρά κόμματα) και είναι φυσικό τα κόμματα να πρέπει να συνεργαστούν. Προφανώς η κατάσταση είναι πρωτόγνωρη και κανείς δεν ξέρει πώς να τη διαχειριστεί, αλλά ο λόγος είναι ότι από το 74 και μετά είχαμε πιστέψει πως η μοναδική αλήθεια ήταν η εκτρωματική πόλωση των δυο μεγάλων κομμάτων. Κι όμως…
Δεύτερον: Είναι απίστευτο και μέχρι πρότινος αδιανόητο ότι σχεδόν 19% των ψήφων πήγαν σε κόμματα που δεν μπήκαν στη βουλή, δηλαδή περίπου ένας στους πέντε από τους πολίτες δεν εκπροσωπείται στη βουλή. Αν αυτό συμβεί σε μερικές εκλογές ακόμα, είναι πολύ πιθανό να αλλάξει ο εκλογικός νόμος που απαιτεί από τα κόμματα τουλάχιστον 3% για να εκλέξει βουλευτές. Κι αν δεν αλλάξει, θα είναι διότι θα πρυτανεύσουν λόγοι και κίνητρα που ουδεμία σχέση θα έχουν με την κοινή λογική. Εξάλλου είμαστε εξοικειωμένοι στον άκρατο παραλογισμό…
Τρίτον: Όλα τα λεφτά ήταν οι εκφράσεις και οι αντιδράσεις των πολιτικών προσώπων όταν στις 7 ακριβώς ανακοινώθηκαν οι εκτιμήσεις των δημοσκοπήσεων. Έστω για μισή ώρα απέκτησαν ξανά την ανθρώπινή τους διάσταση κι επέδειξαν αυθόρμητα ταπεινότητα. Ήταν αμήχανοι, ντροπαλοί, μαγκωμένοι και τα μούτρα τους είχαν πέσει στο πάτωμα. Μισή ώρα κράτησε και μετά επανήλθαν δριμύτεροι με κατηγορίες, αλαλαγμούς, ειρωνείες και ύφος αλαζονείας. Οι μόνοι που δεν έχασαν ούτε στιγμή την αλαζονική αυτοκυριαρχία τους ήταν οι διάφοροι μεγαλο-δημοσιογράφοι που από θέση ισχύος μοίραζαν μειδιάματα και διασκέδαζαν με την ψυχή τους.
Τέταρτον: Ένας στου δεκαπέντε ψήφισε Χρυσή Αυγή. Ζείτε και ζούνε ανάμεσά μας. Όσοι είναι υπέρμαχοι ενός ολοκληρωτικού εθνικιστικού καθεστώτος (για να μην πω «φασισμού»), καλώς έπραξαν. Τουλάχιστον έπραξαν σύμφωνα με την ιδεολογία τους. Οι υπόλοιποι θα έπρεπε να αναρωτηθούν…
