">
Του ΤΑΣΟΥ ΘΩΜΑ
Πάταγο έκανε στην Ελλάδα το «Ολαντρέου» του Αλέξη Τσίπρα κατά τη διάρκεια της συνέντευξης τύπου του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ στο Παρίσι. Εφημερίδες, κανάλια, δημοσιογράφοι και πολιτικά πρόσωπα έχουν στήσει το δικό τους πάρτι πάνω στην δήλωση αυτή, η οποία σύμφωνα με τα βαρύγδουπα σχόλια του Αντώνη Σαμαρά θα έπρεπε να έχει προκαλέσει αντίστοιχες αντιδράσεις από τον διεθνή τύπο. Έστω τον γαλλικό. Ωστόσο, ουδείς. ΟΥΔΕΙΣ. Ο Υ Δ Ε Ι Σ κάθισε να ασχοληθεί με τα ξεροκόκαλα που μας πετούν καθημερινά στο πιάτο μας τα ελληνικά κυρίαρχα Μέσα. Στο εκτενέστατο κείμενο της βρετανικής Γκάρντιαν για την εν λόγω συνέντευξη δεν υπάρχει ούτε μία αναφορά στο περιβόητο «Ολαντρέου» - που για να εξηγηθούμε, μάλιστα, είχε χρησιμοποιήσει κατά ρυπάς ο εκ δεξιών του Α. Τσίπρα στην συνέντευξη, Ζαν Λυκ Μελανσόν, ο οποίος στήριξε τον Φ. Ολάντ στην δεύτερη Κυριακή των προεδρικών εκλογών στην Γαλλία (το είχε κάνει ΚΑΙ ο Σαρκοζί, όχι μόνο αυτός!). Μάλιστα, η Γκάρντιαν πλέκει το εγκώμιο του Α. Τσίπρα αποκαλώντας τον «το ανερχόμενο αστέρι της Ευρώπης» και «χαρισματικό ηγέτη».
Εντάξει, αυτοί είναι Βρετανοί και είναι στον κόσμο τους θα πει κάποιος. Ε, το ίδιο ακριβώς έκανε και η γαλλική Λε Μοντ. Εντυπωσιασμένη και η εμβληματική γαλλική εφημερίδα από την αθρόα προσέλευση δημοσιογράφων – 70 συνολικά – έχρισε φαβορί των ΣΥΡΙΖΑ ενόψει των εκλογών στις 17 Ιουνίου! Μάλιστα, η Λε Μοντ ενδιαφέρθηκε πολύ περισσότερο για την σύγκλιση μεταξύ της ομιλίας του Α. Τσίπρα και μιας προγενέστερης ομιλίας του Φ. Ολάντ. Συγκεκριμένα, ο νέος Γάλλος Πρόεδρος δήλωνε στις 23 Ιανουαρίου από το Μπουρζέ πως «Ο εχθρός μου, ο αληθινός εχθρός μου, δεν έχει όνομα, δεν έχει πρόσωπο, δεν έχει κόμμα. Ποτέ δεν θα θέσει υποψηφιότητα. Ποτέ λοιπόν δεν θα εκλεγεί και παρ' όλα αυτά κυβερνά. Αυτός ο εχθρός είναι ο κόσμος του χρηματοπιστωτικού συστήματος». Προχθές, ο Α. Τσίπρας είπε πως «ο πόλεμος που βιώνουμε στην Ευρώπη δεν είναι ανάμεσα στα έθνη και στους λαούς, αλλά από τη μια μεριά έχει τις δυνάμεις της εργασίας και από την άλλη μεριά έχει αυτό το αόρατο χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο, τις δυνάμεις των αγορών, τους τραπεζίτες, τους κεφαλαιοκράτες. Και τον αληθινό μας εχθρό είναι δύσκολο να τον καταπολεμήσουμε».
Δεν μας προκαλεί κανένα σοκ το γεγονός ότι κανείς μεγαλο-δημοσιογράφος στην Ελλάδα δεν έκανε τον κόπο να διαβάσει ή να αναφέρει τον τρόπο με τον οποίο κάλυψαν οι ίδιοι οι Γάλλοι το συμβάν. Ούτε, βέβαια, πως ουδόλως μας μεταφέρθηκαν οι ίδιες οι δηλώσεις του Α. Τσίπρα.
Όλα στην Ελλάδα είναι θέαμα και εντυπώσεις. Την ώρα που ο διεθνής τύπος βρίθει από δημοσιεύματα - ακόμη και ο γερμανικός τύπος - που υπερτονίζουν την διεθνή και εγχώρια απομόνωση της καγκελαρίου Α. Μέρκελ, στην χώρα μας κρίνουμε πως είναι φρονιμότερο να διογκώσουμε ψηφοθηρικά μέχρις εσχάτων ένα σχόλιο που προκάλεσε το γέλιο των Γάλλων δημοσιογράφων αδιαφορώντας πλήρως και ολοκληρωτικά για τα αποτέλεσμα που έχει αυτή η κίνηση. Την ώρα που θα έπρεπε το κάθε κόμμα να παρουσιάσει τι σκοπεύει να κάνει τώρα που είναι πανθομολογούμενο πως η Ελλάδα έχει έναν ελάχιστο χώρο ελιγμού (by the way η αντιμνημονιακή ψήφος και η… ακυβερνησία μας έχει δώσει αυτό το χώρο), μας κάνουν να ασχολούμαστε με το «Ολαντρέου».
Παράλληλα, βλέποντας τον Α. Σαμαρά να αποκαλεί «επικίνδυνο» τον Α. Τσίπρα οι θύμισες του δεύτερου Μνημονίου ζωντανεύουν. Επί μήνες ακούγαμε τον Γ. Παπακωνσταντίνου και τον Γ. Παπανδρέου να μας «χτυπάνε στο φιλότιμο» για το ελληνικό χρέος. Το θυμάστε; Που άκουγαν κούρεμα και έβγαζαν σπυριά; Που φώναζαν ότι θα αποπληρώσουμε το χρέος μέχρι το τελευταίο ευρώ; Που αποκαλούσαν «επικίνδυνους», «ανθέλληνες» και «προδότες» όσους δεν ενστερνίζονταν την πάγια θέση τους για το χρέος; Το συνεχόμενο μπλα, μπλα, μπλα στην κυρίαρχη τηλεόραση βοηθά στο να ξεχνούμε τι γινόταν μήνες πριν το PSI, μήνες πριν δεχτούμε να μην αποπληρώσουμε το χρέος μέχρι το τελευταίο ευρώ (παρότι τα ασφαλιστικά, τα ΤΕΙ και τα ΑΕΙ «κουρεύτηκαν» γουλί και όχι οι γνωστοί άγνωστοι ομολογιούχοι όπως τα 435 εκατ. του οίκου Νταρτ Μάνατζμεντ).
Χωρίς άρτο είναι πλέον το θέαμα, όπως αποδεικνύουν οι ετήσιες εκθέσεις του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ). Ήταν στα τέλη Απριλίου όταν ο οργανισμός έδερνε στο φως τα στοιχεία που θα έπρεπε να κραδαίνουν όλοι συλλήβδην οι Έλληνες πολιτικοί που βγαίνουν στο εξωτερικό. Κατά 25,3% μειώθηκαν τα πραγματικά εισοδήματα στην Ελλάδα το 2011 σε σχέση με αυτά τα 2010, την ώρα που καμία άλλη χώρα δεν είχε μείωση μεγαλύτερη του 6 και του 7 τοις εκατό. Στην χθεσινή έκθεση, ο ΟΟΣΑ προέβλεπε νέα αύξηση στην ανεργία που θα φτάσει τα επίπεδα Ισπανίας με 21,2 το 2012 και 21,6 το 2013. Την ίδια στιγμή, η ύφεση του 2012 θα φτάσει το 5,3%, πράγμα που σημαίνει κι αλλά λουκέτα. Παράλληλα, ο ΕΟΠΥΥ είναι χρεοκοπημένος, την ώρα που οι συντάξεις θα κοπούν άλλο ένα 20%! Αυτή είναι η βαρβαρότητα της πραγματικότητας του ελληνικού λαού. Της καθημερινότητάς του, να πούμε καλύτερα.
Είναι σαφές πως καταβάλλεται κάθε προσπάθεια με οποιοδήποτε εθνικό κόστος, ώστε, να αλλάξει η ατζέντα και να γίνει «ευρώ ή δραχμή» ή κάποια παραλλαγή αυτού. Άλλωστε, η μάχη πλέον είναι υπαρξιακή για τα πρώην μεγάλα κόμματα. Αναφανδόν εναντίον των διλημμάτων αυτών πρέπει να ταχθούν οι δυνάμεις ανατροπής του μνημονίου, αποσαφηνίζοντας την επόμενη μέρα και τους σχεδιασμούς σ’ αυτήν. Είναι αναγκαιότητα για να ανατραπεί εκ βάθρων το πολιτικό σκηνικό.
