">
Του Γρηγόρη Μυστιλιάδη
Πάει λοιπόν και το Euro, πέρασε, και η μεγάλη Ιταλία δε μας έκανε το χατίρι. Υπέκυψαν οι ατζούρι στην ομάδα – μύθο της εποχής μας την Ισπανία, στην ομάδα – όνειρο και στην ομάδα – μυστήριο αν θέλετε την άποψή μου, για να λέμε και καμιά αλήθεια. Και δεν υποκινούμαι απλά από το ότι είναι αχώνευτοι – που είναι, σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ – αλλά εντάξει, αν είμαστε και λίγο ρεαλιστές, είναι λίγο παράξενο όλο αυτό το ισπανικό φαινόμενο των τελευταίων ετών. Με δεδομένο λοιπόν ότι δεν υπάρχει τίποτα πιο ενδιαφέρον από μια καλή θεωρία συνωμοσίας, τάσσομαι στο εξής στο πλευρό των ελαφρώς κουνημένων που υποστηρίζουν ότι οι Ισπανοί βρήκαν τον τρόπο της τέλειας ντόπας. Σκεφτείτε το λίγο πριν το απορρίψετε : μια χώρα με μέτρια παράδοση και με την ταμπέλα του μεγαλύτερου loser και στα δύο αθλήματα, παράγει ξαφνικά μια γενιά, των γεννημένων το ‘80κάτι, που σηκώνει τα πάντα τόσο σε ποδόσφαιρο όσο και μπάσκετ. Δεν είναι λίγο περίεργο; Η ομάδα με τα περισσότερα αγωνιστικά λεπτά στην πλάτη να τρέχει έτσι; Ο Γκασόλ και ο Ναβάρο και ο Ρούντι να κάνουν παπάδες στις καλοκαιρινές διοργανώσεις μετά από ολόκληρες σεζόν στο ΝΒΑ; Ο Άλμπα να σκοράρει στον τελικό με τους Ιταλούς μετά από σπριντ 60 μέτρων με ταχύτητα 35 χιλιομέτρων την ώρα, όταν ο Μπολτ πιάνει τα 44; Εγώ τη λύση στο μυστήριο τη βρήκα, κάτι παίζει με την παέγια, άμα θέλετε με ακούτε.
Ίσως να μην το κάνουν και επίτηδες πάντως. Ίσως να φταίνε απλά τα συστατικά, τα ψάρια ας πούμε. Μπορεί η ίδια η Μεσόγειος να έχει μπερδευτεί λιγάκι, λίγο η μόλυνση, λίγο οι αλλαγές του κλίματος, λίγο να πάρουμε υπ’ όψιν κανένα σενάριο της Marvel, ορίστε, έτοιμο το σκηνικό με τη μετάλλαξη και τους υπεραθλητές. Σε αυτό το σενάριο εξηγούνται και άλλα πράγματα, αν δηλαδή τα χρεώσουμε στη Μεσόγειο. Εξηγούνται και μερικά από τα δικά μας. Όχι στον Αθλητισμό, εκεί θα έπρεπε να υπάρχει μετάλλαξη στο φρέντο για να δουλέψει πραγματικά κάτι, αλλά στην πολιτική σκηνή σίγουρα. Τελευταία σημαντική είδηση, η προσπάθεια για δημιουργία του νέου ΠΑΣΟΚ από τον Ευάγγελο Βενιζέλο. Μπορεί να μιλάμε για χρονοβόρα και επίπονη διαδικασία, αλλά ο Πρόεδρος έκανε τη σημαντικότερη κίνηση. Τύπωσε μπλουζάκια. Αυτό ήταν, μπήκε το νερό στ’ αυλάκι και το ποτάμι δε γυρίζει πια πίσω, το νέο ΠΑΣΟΚ ψήνεται. Με αφορμή λοιπόν τη Συνδιάσκεψη του κόμματος και την ομιλία του εκεί, παρουσίασε αυτά τα μπλουζάκια, που φέρουν το σύνθημα «ΠΑΣΟΚ – Ανασύσταση» και στο κάτω μέρος το σλόγκαν «Η σκέψη σου, πολιτική μας πρόταση». Δεν ξέρω για σας, εγώ ψιλοανατρίχιασα. Ζω και αναπνέω πάντως για την ημέρα που η πολιτική πρόταση του ΠΑΣΟΚ θα βασίζεται στη δική του σκέψη και όχι σε αυτή των άλλων, έτσι, για αλλαγή…
Σε υπέρβαση όμως και πολιτική τομή προχώρησε και ο Αντώνης Σαμαράς. Ο πρωθυπουργός και ηγέτης της Νέας Δημοκρατίας με βαριά καρδιά και πλήρη συναίσθηση του πολιτικού κόστους έβαλε λουκέτο στο εστιατόριο του Μεγάρου Μαξίμου, μιας και το κόστος λειτουργίας του, που έφτανε τις 63.000 ευρώ ετησίως, κρίθηκε απαγορευτικό. Γιατί τόσα πολλά θα αναρωτηθείτε. Γιατί λειτουργούσε από επιδοτήσεις, με σκοπό να έχουν φτηνότερα γεύματα οι υπάλληλοι του Μεγάρου. Όμως ο Αντώνης Σαμαράς, συναισθανόμενος τον παλμό της ελληνικής πραγματικότητας, έβαλε λουκέτο σε αυτό το άντρο της ασυδοσίας. Το πρώτο βήμα έγινε, Έλληνα φορολογούμενε, μόλις γλίτωσες 63.000 ευρώ, μια νέα, ηλιόλουστη μέρα ξημέρωσε. Μερικά δις ακόμα και ξεμπλέξαμε. Στο μεταξύ, μπουγάτσες και καφέδες από το σπίτι σας, σύντροφοι στου Μαξίμου. Σαν τις παλιές ελληνικές ταινίες, το τίμιο προσφάι του εργάτη σε μαντήλι. Ντομάτα, φέτα και κρεμμύδι. Συγκίνηση.
Για το τέλος, τι να κάνω, προσπαθώ να μην ασχοληθώ, αλλά είναι αδύνατον. Η εκκλησία μας δια στόματος μητροπολίτη Πειραιώς έδωσε και πάλι το στίγμα της ως φορέας ανάπτυξης, διαφώτισης και ελεύθερης σκέψης. Με την ανακάλυψη του μποζονίου Χιγκς να είναι σχεδόν δεδομένη, μιας και είναι κατά 99,99 % σίγουρη, ο Σεραφείμ έσπευσε να υπερασπιστεί την ορθόδοξη πίστη απέναντι στο μποζόνιο που αποκαλείται «μποζόνιο του Θεού» επειδή δίνει λέει την ύλη στο σύμπαν. Αν είναι ποτέ δυνατόν να πιστέψουν οι άνθρωποι τέτοιες αηδίες. Για να το σιγουρέψει όμως ο μητροπολίτης, αποφασίζει να εκθέσει και τα επιχειρήματά του. «Πίσω από αυτές τις τρομακτικές και αίσχιστες για την ανθρώπινη προσωπικότητα, την ανθρώπινη ιστορία και την ανθρώπινη φιλοσοφία απόψεις κρύβεται το αποκρουστικό πρόσωπο του δαιμονισμού, γιατί μόνο δαιμόνια και κατεχόμενοι από αυτά μπορούν να μωρολογούν με τέτοιες ανοησίες. Εκτός και αν το μποζόνιο έχει τέτοια ευφυΐα ώστε να κατασκευάζει σε κάθε είδος και έναν συγκεκριμένο αιματολογικό τύπο. Αν είχε όμως τέτοια ευφυΐα γιατί να συνεντευξιάζονται εκ προσώπου του οι συγκεκριμένοι και όχι το ίδιο;». Αυτό ναι, αυτό είναι επιχείρημα. Πίνω μια γουλιά καφέ για να ηρεμήσω και σκέφτομαι πόσο υπέροχη θα ήταν μια τέτοια συνέντευξη του μποζονίου, όπου θα μιλούσε για την εκκλησία και θα αναγκαζόταν να αντικρούσει τέτοιου είδους επιχειρήματα αλλά και αδιάσειστες κοσμοθεωρίες των ιεραρχών, βασισμένες πάντα σε απτές αποδείξεις. Το σταματάω εδώ γιατί θα αρχίσω να λέω δράκους και άντε μετά να τα μαζέψω, σας αφήνω με την προσμονή απάντησης από το μποζόνιο, το φρούτο του κακού και διάδοχο του Σατανά επί γης. Μποζόνιο, εσύ σούπερ σταρ και βοήθειά μας.
