">
Του Γρηγόρη Μυστιλιάδη
Όχι ότι είναι και η πρώτη φορά, αλλά όπως και να χει, σε πνίγει το παράπονο. Βλέπεις αυτά τα παιδιά ντυμένα στα μπλε να ταπεινώνουν τις μεγαλύτερες ποδοσφαιρικές υπερδυνάμεις της Ευρώπης, σκέφτεσαι και τη Superleague όπου, όσοι από αυτούς κατορθώνουν να βρουν θέση στην πρώτη ομάδα κάποιας σοβαρού συλλόγου – που δεν έχουμε και πολλούς… - περνάνε τον καιρό τους μεταξύ πάγκου και εξέδρας για να παίξει ο κάθε τυχάρπαστος Ισπανόφωνος και σε πιάνει η μελαγχολία. Ο λόγος φυσικά για την Εθνική μας ομάδα ποδοσφαίρου κάτω των 19 ετών, που προχτές προκρίθηκε στον τελικό του Πανευρωπαϊκού Πρωταθλήματος επικρατώντας της Αγγλίας με 2 – 1 στην παράταση, παρά το γεγονός ότι αγωνιζόταν για συνολικά 80 (!) λεπτά με παίκτη λιγότερο.
Βέβαια, όπως πάντα, αμέσως μετά τη μεγάλη επιτυχία μπήκε η γνωστή κασέτα σε όλα τα Μέσα για το πώς αυτά τα παιδιά αδικούνται, για το γιατί δεν παίζουν στις ομάδες μας, για τα ταλέντα που χάνονται και άλλα πολλά εμπριμέ. Τα γράφουν οι μεγάλοι μας αθλητικογράφοι, οι ίδιοι που θα σπεύσουν να σταυρώσουν τον εκάστοτε προπονητή που σε κάποιο κρίσιμο ματς θα εμπιστευτεί έναν νεαρό ποδοσφαιριστή και το πράγμα θα στραβώσει. Με λίγα λόγια, ένας συρφετός από κλισέ για λαϊκή κατανάλωση, οπότε πάμε παρακάτω. Στο δια ταύτα, μακάρι τα παλικάρια να το σηκώσουν κιόλας στον τελικό της Κυριακής απέναντι στην Ισπανία, να τους θαυμάσει η Ευρώπη και να βρουν την ευκαιρία για μεταγραφή σε μια ομάδα του εξωτερικού, μήπως και καταφέρουν να παίξουν και να κάνουν καριέρα σύμφωνη με το ταλέντο τους. Έτσι όπως γλίτωσαν πρόσφατα ο Φορτούνης και ο Κυριάκος Παπαδόπουλος.
Το πραγματικά ωραίο στην όλη ιστορία, ωστόσο, είναι το να παίζει η Εθνική σου ομάδα, έστω και αυτή των κάτω των 19, στον ημιτελικό ενός Euro, και να μην μπορείς να την παρακολουθήσεις πουθενά. Ας είναι καλά το streaming. Αλίμονο, σιγά μην καθόταν ολόκληρη ΕΡΤ να ασχοληθεί με τα πιτσιρίκια. Σιγά μη δώσουμε λεφτά να δούμε τους μικρούς. Κατορθώνουμε λοιπόν να είμαστε η μοναδική χώρα με τέτοια παράδοση στον Αθλητισμό που δεδηλωμένα πλέον, δε δίνουμε δεκάρα για τα νιάτα μας. Για τα δικά μας τα παιδιά. Και μη μου πει κανείς ότι λυπήθηκαν εκεί στην ΕΡΤ το κόστος, γιατί έτσι και βάλουμε κάτω τι πληρώνουμε για να παράγει η ΕΡΤ τις αηδίες που μας μεταδίδει τόσα χρόνια, με άσχετους δημόσιους υπάλληλους σχολιαστές που δεν έχουν κλοτσήσει τόπι στη ζωή τους και εκπομπές όπου τρεις λαλούν και δυο χορεύουν τα βράδια του Σαββάτου και κοστίζουν 100 χιλιάρικα η μία, δε θα φτάνουν οι σπηλιές στην Πίνδο να κρυφτούν όλοι όσοι πρέπει. Όπως και να χει, τουλάχιστον θα υπάρξει η δυνατότητα να δούμε τα παιδιά μας την Κυριακή στον τελικό. Η ΕΡΤ θα μεταδώσει το ματς με τους Ισπανούς στις 21:30. Καλή επιτυχία μάγκες.
Και μια που πιάσαμε τα αθλητικά, ενημερώθηκα για τη νέα μεγάλη τομή στο πολιτικό σκηνικό, με την απόφαση του Προέδρου της Βουλής Βαγγέλη Μεϊμαράκη να κλείσει το γυμναστήριο της Βουλής στο πλαίσιο των περικοπών των εξόδων του Κοινοβουλίου. Να πω την αλήθεια, δεν το γνώριζα ότι είχε και γυμναστήριο η Βουλή. Πλάκα πλάκα, πληρώνουν και για τίποτα οι βουλευτές μας; Είναι πραγματικά εξαιρετικό το γεγονός ότι αντιλαμβανόμαστε τα αυτονόητα ως καινοτομίες, απλά και μόνο επειδή είχαμε συνηθίσει τόσα χρόνια αυτήν την κατάσταση. Από την άλλη δεν είναι ο σκοπός μου να κατηγορήσω ή να ειρωνευτώ τον κ. Μεϊμαράκη, στην τελική κάλλιο αργά παρά ποτέ για ορισμένα θέματα, αλλά για να λέμε και του στραβού το δίκιο είναι που είναι τα νεύρα μας τσατάλια με την όλη κατάσταση, μαθαίνουμε και όλα αυτά για τη Βουλή, ε, είναι πολύ για να το χωνέψεις. Καλή δουλειά το Κοινοβούλιο πάντως…
Λίγο χειρότερη είναι η δουλειά στο στρατό. Καλά λεφτά, σίγουρα, και επί της ουσίας, λιγοστή εργασία, ιδιαίτερα αν είσαι μόνιμος και ελαφρώς υψηλόβαθμος. Για όλα όσα απαιτούν τρέξιμο, ασχολία, κόπο, υπάρχουν και οι φαντάροι. Δεν είναι ότι τους έχουμε και για τίποτε άλλο, έτσι κι αλλιώς. Δεν είναι ότι χρειάζεται να τους εκπαιδεύσουμε πραγματικά. Εκτός αν υπάρχει κάποιος που πιστεύει ρεαλιστικά, με το παρόν πολιτικό σκηνικό στην Ευρώπη, ότι είναι υπαρκτός ο κίνδυνος πολέμου. Οπότε, καλά κάνουν και λουφάρουν όσοι φαντάροι μπορούν. Οι υπόλοιποι, θα κάνουν τη δουλειά των επαγγελματιών στρατιωτικών.
Την κατάσταση αυτή πάντως δείχνει να την αντιλαμβάνεται διαφορετικά η Χρυσή Αυγή, που προτείνει την αύξηση της θητείας σε 14 μήνες τόσο για άνδρες όσο και για γυναίκες, καθώς πολλές μονάδες υπολειτουργούν λόγω έλλειψης προσωπικού. Η αλήθεια, βέβαια, είναι ότι πολλές μονάδες υπολειτουργούν λόγω έλλειψης αντικειμένου και λόγου ύπαρξης, αλλά το σίγουρο είναι ότι μια τέτοια κίνηση θα είχε και κάτι θετικό, τη μείωση των επαγγελματιών στρατιωτικών. Τώρα για το τι από τα δύο συμφέρει περισσότερο την οικονομία μας, οι πολλοί φαντάροι και τα έξοδα που χρειάζονται για αυτούς ή οι υπεράριθμοι επαγγελματίες, μένει να αποφανθούν οι οικονομολόγοι και οι λογιστές του κράτους. Πάντως, πουθενά δεν είδα στην ανακοίνωση της Χρυσής Αυγής νύξη για μείωση των επαγγελματιών στρατιωτικών – ψηφοφόρων. Με λίγα λόγια – και όποιος έχει κάνει έστω και μια μέρα στρατό θα με καταλάβει – θα αυξήσουμε τους φαντάρους ώστε να μπορούν οι επαγγελματίες να κάθονται λίγο βολικότερα. Μια χαρά. Εκτός των άλλων, τώρα που η οικονομία μας πάει από το καλό στο καλύτερο, μας παίρνει να δεσμεύουμε και τη νεολαία μας από την παραγωγική διαδικασία. Αντί δηλαδή οι νέοι να ψάχνουν για δουλειά και τρόπο να επιβιώσουν σε όλο αυτό το σκηνικό, δεν πειράζει, ας μείνουν 14 μήνες μέσα στα στρατόπεδα να σφουγγαρίζουν και να γυαλίζουν αρβύλες. Δεν είναι δα και ότι μας νοιάζει. Αρκεί να μη δυσαρεστούνται οι Λοχαγοί και να έχουν κάπου να ξεδίνουν οι Δεκανείς…
