">
Ένα «πράσινο νησί», μια όαση μέσα στην πόλη έχει φτιάξει εδώ και 26χρόνια ο Χρήστος Αστόγλου, με μεράκι και γνώσεις, στην περιοχή των Αμπελόκηπων. Είναι το κατάστημά του με ενυδρεία και διάφορων λογιών ψάρια. Ένας μικρός παράδεισος για τα ψάρια αλλά και για τους φίλους των ζώων του βυθού. Ο ιδιοκτήτης του καταστήματος, μιλώντας στον «Τ.Θ.», είπε πως το στρες που μας περιβάλει στην καθημερινότητα μας μπορούμε να το αποβάλουμε μέσα από αυτά τα μικρά πλασματάκια. «O άνθρωπος είναι νερό. Το νερό είναι το βασικότερο στοιχείο για τον άνθρωπο. Και το ενυδρείο είναι κομμάτι της φύσης. Επίσης πρέπει να βρίσκεται στο ύψος των ματιών μας. Απέναντι μας. Δεν περιέχει ακτινοβολία και πολύ απλά χαλαρώνει», εξήγησε.
Ο κ. Χρήστος μεγάλωσε στην Γερμανία και ξεκίνησε να ασχολείται εκεί με τα ενυδρεία ερασιτεχνικά καθώς και να δουλεύει σε καταστήματα που πουλούσαν ψάρια. Η αγάπη του όμως για αυτά τα πλάσματα, αλλά και το ότι έβλεπε τον κόσμο να αγοράζει ψάρια και να πεθαίνουν, τον πείσμωσε και αποφάσισε από την μικρή ηλικία των 20 χρόνων να αποκτήσει ένα δικό του μέρος στην Ελλάδα πλέον, που θα προστάτευε, θα πρόσεχε και θα πουλούσε υγιή και όμορφα ψάρια του γλυκού και αλμυρού νερού.
Πολλοί πελάτες του τον αποκαλούν γητευτή των ψαριών ή παθολόγο των ψαριών. Ο Χρήστος αγαπάει τα ψάρια του και τα προστατεύει. Ακόμη και την ώρα που πρόκειται να δώσει ένα σε κάποιον πελάτη δε χαλάει την ηρεμία του ενυδρείου και των άλλων ψαριών και με ειδικές κινήσεις του χεριού του καθώς και με την βοήθεια ενός γυάλινου ποτηριού βοηθάει το ψάρι να μπει μόνο του στο ποτήρι.
Έπειτα από σπουδές, σεμινάρια και αρκετό διάβασμα είναι ένας από τους 3 ανθρώπους στην Ευρώπη που ειδικεύεται στις θεραπείες των ψαριών με δικές του μεθόδους και τρόπους και δεν αφήνει τίποτα στην τύχη όσον αφορά τα πανέμορφα πλάσματα του νερού. «Έπειτα από αρκετά χρόνια και αρκετά πειράματα που έχω κάνει εγώ προσωπικά ο ίδιος, βοηθάω τον κόσμο να διατηρήσει τα ενυδρεία του. Δεν δίνω σαν λύση τον θάνατο των ψαριών όταν η υγεία τους κλονίζεται.
Δίνω τις απαραίτητες οδηγίες στον πελάτη έτσι ώστε να καταλάβει πότε το ψάρι δώσει σημάδια πως δεν είναι καλά και στην περίπτωση αυτή θα βρίσκομαι κοντά του για να το γιατρέψω. Θεραπεύω τα ψάρια με φάρμακα και βότανα που χρησιμοποιούμε εμείς οι άνθρωποι για τις δικές μας ασθένειες, στην κατάλληλη δοσολογία φυσικά. Τα βότανα ήταν δική μου έμπνευση. Να θεραπεύσω αυτά τα πλάσματα μέσω των βοτάνων. Από τις 480 αρρώστιες για παράδειγμα. που υπάρχουν στα ψάρια σήμερα μπορώ να αναγνωρίσω τις 470. Έχω γιατρέψει ψάρια, θαλάσσιες χελώνες κα από φυματίωση, καταρράκτη, σήψη πτερυγίων και πολλές άλλες».
Το «πράσινο νησί» έχει πελάτες από όλη την Ελλάδα και ο Χρήστος έχει πάρει διακρίσεις και βραβεία στην Ευρώπη για τη δουλειά του. Έχει μελετήσει ιχθυοπαθολογία, γλυπτική, διακόσμηση και βοτανολογία και θέλει συνεχώς να μαθαίνει καινούργια πράγματα χωρίς να αφήνει το μυαλό του να «σκουριάσει».
Τα ενυδρεία στο κατάστημά του είναι διακοσμημένα από τον ίδιο με δικές του κατασκευές καθώς και με αληθινά φυτά, κοράλλια και σαφώς υπέροχα τροπικά και μη ψάρια. Ο Χρήστος λέει πως οι άνθρωποι που ενδιαφέρονται να αγοράσουν ψάρια θα ήταν καλύτερα να πάρουν έστω και για ένα ψάρι ένα μικρό ενυδρείο, παρά μια γυάλα διότι το ψάρι μέσα σε αυτήν αργά ή γρήγορα θα πεθάνει λόγω του νερού, της θερμοκρασίας και του χλωρίου. Επίσης το συχνό φαινόμενο της γυάλας είναι τα ψάρια να πηδούν έξω από αυτήν δηλώνοντας μας πως προτιμούν να μην ζουν παρά να βρίσκονται στη γυάλα.
Το όνειρο του γητευτή
Στο κατάστημά του τον έχουν επισκεφτεί ουκ ολίγες φορές σχολεία από την επαρχία για να θαυμάσουν το μέρος. Το μεράκι του όμως πάντα ήταν και θα είναι να φτιάξει ένα ενυδρείο για τα παιδιά. Ο Χρήστος είχε αυτήν την πρόταση πριν από μερικά χρόνια από έναν Ολλανδό επενδυτή αλλά σύμφωνα με τον ίδιο, το επιχείρημα του «σκόνταψε» πάνω στη γραφειοκρατία του κράτους. «Δεν ενδιαφέρθηκε κανένας γι΄ αυτό. Καμία βοήθεια από το κράτος. Αλλά μόνο από τα εισιτήρια που θα έκοβε το ενυδρείο θα έβγαζε τα λεφτά του. Θα απασχολούσε και καμιά δεκαριά άτομα… Συνεπώς δυο καλά σ ένα. Τα σχολεία και τα παιδιά έχουν ανάγκη από τέτοιους χώρους. Να διασκεδάζουν, να μαθαίνουν και να περνούν όμορφα. Σε όλη την Ευρώπη υπάρχουν ενυδρεία. Μόνο στην Ελλάδα δεν υπάρχει κάτι αντίστοιχο με εξαίρεση το ενυδρείο της Κρήτης. Εγώ απλά έχω ένα μαγαζί και φανταστείτε τα παιδιά να έρχονται εκδρομή για να το επισκεφτούνε. Τι χαμός θα γινόταν και πόσο όμορφα θα ήταν αν υπήρχε ένα πραγματικό μεγάλο ενυδρείο. Δεσμεύομαι πως αν γίνει ενυδρείο-πάρκο στην πόλη μας θα βοηθήσω και εγώ, να δώσω τις γνώσεις μου σε όλα τα επίπεδα. Παρ’ όλες τις δυσκολίες, πεισμώνω και παλεύω τα εμπόδια. Αυτός που τα παρατάει δεν κάνει τίποτα. Κανείς δεν μπορεί να τον εμπιστευτεί». H σελίδα του κ. Χρήστου στο διαδίκτυο είναι www.greenisland.gr
