">
Προελαύνει η εξαπάτηση μεγατόνων που προβάλλει ως αποτυχία των αντιμνημονιακών να συγκεντρώσουν εκατομμύρια ανθρώπους στο Σύνταγμα
Του ΤΑΣΟΥ ΘΩΜΑ
Εικόνα απόλυτης παραίτησης λαού μετέδωσαν χθες τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης. Εξόφθαλμα, πασίγνωστα αλλά λειτουργικά τα εργαλεία που χρησιμοποιούν. Πρώτη κατατάσσεται η δύναμη της εικόνας. Φωτιές, μολότοφ και κυνηγητό κλέβουν τον τηλεοπτικό χρόνο των διαδηλωτών, ενώ ένα «μουσικό χαλί» χιλιοειπωμένων κλισέ περί «θλιβερών επεισοδίων που απαξιώνουν τη λαϊκή αντίδραση» συνοδεύει τις εικόνες. Σε αυτό το σημείο, η ειδησεογραφία μετέρχεται τα νούμερα των διαδηλωτών για να αποτελειώσει την παράσταση, σκορπίζοντας απογοήτευση και κατήφεια σε έναν ήδη αποκαρδιωμένο λαό. Μία γενική απεργία είναι το ιδανικό σκηνικό για το εγχείρημα.
Η χρονική συγκυρία έχει παραμερίσει την «εικονική πραγματικότητα» των επεισοδίων στο Σύνταγμα στο τέλος της χθεσινής απεργίας, μετατρέποντας σε προμαχώνα των ΜΜΕ το αριθμητικό ρεζουμέ της αντίδρασης. Στόχος είναι η εδραίωση μίας αίσθησης πεπρωμένου. Οι εξελίξεις, έτσι, φαντάζουν προκαθορισμένες από ανώτερες δυνάμεις. Όσο ολέθριες και καταστροφικές και αν είναι για τον ελληνικό λαό, αυτές οι εξελίξεις είναι ασταμάτητες και αναπόδραστες. Μία επίκληση στα θρησκευτικά ανακλαστικά που επιτάσσει την υπομονή ενός λαού -ο οποίος πρέπει να κοπιάσει για κομπίνες που δεν έκανε- ακόμη και αν αυτή τη στιγμή δεν έχει εμφανιστεί ακόμη κάποιο αποκούμπι Παραδείσου.
Προελαύνει, λοιπόν, η εξαπάτηση μεγατόνων που προβάλλει ως αποτυχία των αντιμνημονιακών να συγκεντρώσουν εκατομμύρια ανθρώπους στο Σύνταγμα. Προσπερνούν βολικά πως σπάνια έως ποτέ στην ιστορία των κινημάτων δεν βρίσκεται η μία χρονική στιγμή της ταυτόχρονης κινητοποίησης εκατομμυρίων ανθρώπων. Προσπερνούν, παράλληλα, πως οι διεργασίες μέχρι το σχηματισμό των κινημάτων είναι χρονοβόρες και όχι δίχως τακτικές στρεβλώσεις ή υποχωρήσεις. Με τη δική τους λογική, η δεκαετία του ’60 από τη Γαλλία μέχρι την Αμερική θα ήταν αποτυχημένη -ασχέτως της άδοξης για πολλούς κατάληξης- λόγω των δεκαετιών προεργασίας και των μόλις χιλιάδων ανθρώπων που αρχικά εξεγέρθηκαν.
Τίποτε από αυτά δεν σημαίνει πως πρέπει να κάτσουμε στον καναπέ και να περιμένουμε από κάποιους χιλιάδες να αντιδράσουν για μας. Οι ισχυρισμοί των ΜΜΕ, άλλωστε, βασίζονται σε μία καθ’ όλα υπαρκτή αφετηρία. Όσο πρυτανεύουν η σιωπή, η αδράνεια και η στωικότητα των τελευταίων μηνών, τα μέτρα θα γίνονται ολοένα και πιο δυσβάσταχτα. Τα πακέτα και η πολιτική που αυτά επιβάλλουν θα συνεχίζονται, ακόμη και αν όλοι μα όλοι γνωρίζουν πως οδηγούν σε ύφεση, ανεργία και φτώχεια. Ίσως να βλέπουμε πιο συχνά τη «ματωμένη καρδιά» της Άνγκελα Μέρκελ, ή τον πύρινο Γ. Στουρνάρα να κατακεραυνώνει τον λαομίσητο Τροϊκανό -και τυχαία εκπρόσωπο του ΔΝΤ- Π. Τόμσεν. Η ουσία θα μένει ίδια και απαράλλακτη.
Πολιτικά αφελής θα ήταν όποιος περιμένει ότι η ψήφιση του πακέτου μέτρων θα ρίξει την κυβέρνηση. Ουδείς εκ των τριών ηγετών της εγχώριας Τρόικας δεν θα αποχωρήσει οικειοθελώς, με βάση τη λεπτομέρεια ότι με άλλα βγήκαν και άλλα κάνουν. Ποιος, άλλωστε, πιστεύει ότι δεν γνώριζαν τι θα ερχόταν; Ποιος πιστεύει ότι η «λαίλαπα μέτρων» που θα ψηφιστεί ήταν κάτι που δεν το περίμεναν; Η μοναδική τους ευκαιρία είναι και την πιάσαν από τα μαλλιά. Ο Α. Σαμαράς έγινε πρωθυπουργός με μία ΝΔ κάτω από 30%, ο Β. Βενιζέλος παρέμεινε στην εξουσία παρά την καταβαράθρωση του ΠΑΣΟΚ, ενώ ο Φ. Κουβέλης μπήκε στην εξουσία και δεν σκοπεύει να φύγει.
Όσο και αν οι δραματικές συσκέψεις και οι πυρετώδεις διαβουλεύσεις της εγχώριας Τρόικας δεν πείθουν κανέναν, είναι σαφές πως μονάχα λαϊκές κινητοποιήσεις μπορούν να ρίξουν αυτή την κυβέρνηση. Ούτε τα μέτρα εξαθλίωσης θα εξαφανιστούν δια μαγείας, ούτε το κυβερνητικό τρίο θα φύγει από μόνο του.
Ωμή βία στην Ισπανία
Γκλομπ, πλαστικές σφαίρες και ξύλο ήταν η απάντηση της κυβέρνησης του Μαριάνο Ραχόι στη διαδήλωση χιλιάδων Μαδριλένων μπροστά στο ισπανικό κοινοβούλιο. Το ένα μετά το άλλο πακέτο περικοπών περνάει από τη βουλή το Συντηρητικό Κόμμα και με άλλα τρία χρόνια στην εξουσία δεν έχει κανένα σκοπό να υποχωρήσει στο «πραξικόπημα», όπως χαρακτήρισε ο υπουργός Εσωτερικών, Χόρχε Φερνάντεθ Ντίαθ, τη συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από το κοινοβούλιο. Την ίδια στιγμή ο πρόεδρος της τοπικής κυβέρνησης της Καταλονίας, Αρτούρ Μας, ανακοινώνει πως θα διοργανώσει δημοψήφισμα (!) για την αυτονομία της πρώην ατμομηχανής της μεγαλύτερης χώρας της ιβηρικής χερσονήσου, μετά τις πρόωρες περιφερειακές εκλογές που προκήρυξε. Σε καθολική αποσύνθεση οδηγεί όλη την Ισπανία ο Μαριάνο Ραχόι και η ευρωπαϊκή πολιτική!
