Έχετε διαβάσει τις ιστορίες των ηρώων του. Αν όχι για εσάς, τότε σίγουρα για τα παιδιά σας. Για τον Πίκο Απίκο που πηγαίνει στη Φρουτοπία θέλοντας να εξιχνιάσει το μυστήριο της εξαφάνισης του Μανώλη του Μανάβη, για το σκιάχτρο που ονειρεύεται να πετάξει, για την απροσδόκητη πρωτοχρονιάτικη συνάντηση ενός διαρρήκτη και ενός φιλάργυρου μέσα σε ένα χρηματοκιβώτιο, αλλά και για ένα κορίτσι που φτιάχνει έναν χιονάνθρωπο και του ζητάει να μη λιώσει ποτέ.
Το τελευταίο ανεβαίνει αυτό το διάστημα από την Παιδική Σκηνή του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος. Με αφορμή αυτό το γεγονός ο «Τ.Θ.» συνομίλησε με τον κ. Ευγένιο Τριβιζά για τον «Χιονάνθρωπο και το κορίτσι», για τα παραμύθια του τα παιδικά βιβλία και την σχέση της λογοτεχνίας με την εγκληματολογία. «Γράφω για παιδιά επειδή το θεωρώ σημαντικότερο από το να γράφω για μεγάλους. Τα πρώτα μας αναγνώσματα μάς αγγίζουν βαθύτερα, μας επηρεάζουν δραστικότερα και μας συνοδεύουν πολλές φορές σε όλη μας τη ζωή», μας είπε ο γνωστός συγγραφέας.
-Τι είναι για εσάς η παιδική λογοτεχνία;
-Η παιδική λογοτεχνία δεν είναι η ''Σταχτοπούτα'' της λογοτεχνίας, όπως μερικοί τη θεωρούν. Γράφω για παιδιά επειδή το θεωρώ σημαντικότερο από το να γράφω για μεγάλους. Κι αυτό, επειδή πιστεύω ότι τα πρώτα μας αναγνώσματα μάς αγγίζουν βαθύτερα, μας επηρεάζουν δραστικότερα και μας συνοδεύουν πολλές φορές σε όλη μας τη ζωή. Το παράδοξο είναι ότι το παραμύθι είναι η μόνη μορφή λογοτεχνίας με την οποία έρχονται σε επαφή πολλοί ενήλικες, οι οποίοι μπορεί να μην αγοράζουν μια συλλογή διηγημάτων, μια ποιητική συλλογή ή ένα δοκίμιο για τον εαυτό τους, αλλά αγοράζουν ένα βιβλίο για το παιδί τους και πολλές φορές, του το διαβάζουν οι ίδιοι.
-Πέρα από λογοτέχνης είστε και εγκληματολόγος. Ποιο επάγγελμα είναι πιο δύσκολο και πώς μπορείτε να τα συνδυάζετε;
-Τόσο ο εγκληματολόγος όσο και ο ποιητής παραμυθιών παρατηρεί αυτό που για τους άλλους περνάει συχνά απαρατήρητο. Άλλωστε τα προβλήματα που απασχολούν τη σύγχρονη εγκληματολογία (η ενοχή, η αθωότητα, η παραβατικότητα και η τιμωρία) προσφέρουν πλούσιο υλικό για τα βιβλία μου, όπως για παράδειγμα η δίκη από τους γαιοκτήμονες του σκιάχτρου που ονειρεύεται να πετάξει στο ''Όνειρο του σκιάχτρου'' ( Εκδόσεις της Εστίας), οι αβάσταχτες τύψεις της μικρής Άννας στην ''Νύχτα της μπανανόφλουδας'' (Εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα), οι εξωφρενικοί τρόποι εκτέλεσης καταδίκων στο ''Τηγάνι του δήμιου'' (Εκδόσεις Καλέντης) ή η απροσδόκητη πρωτοχρονιάτικη συνάντηση ενός διαρρήκτη και ενός φιλάργυρου μέσα σε ένα χρηματοκιβώτιο στις ''Χελώνες του Βαρώνου'' (Εκδόσεις Καλέντης). Προσωπικά με συναρπάζει η συνεχής εναλλαγή εικόνων, αισθήσεων και παραστάσεων. Από νηπιαγωγεία σε φυλακές, από παρασκήνια θεάτρων σε κελιά αστυνομικών σταθμών, από αίθουσες δικαστηρίων σε παιδικές χαρές.
-Αυτό το διάστημα ανεβαίνει στην Θεσσαλονίκη το πρώτο σας μυθιστόρημα «Ο χιονάνθρωπος και το κορίτσι». Θυμάστε πώς εμπνευστήκατε τη συγκεκριμένη ιστορία;
-Ένα χριστουγεννιάτικο δέντρο που ξεστολίζεται και καταλήγει σε ένα σωρό σκουπιδιών και ένας χιονάνθρωπος που λιώνει σε κάποιο λασπωμένο πεζοδρόμιο, ήταν από τις πιο μελαγχολικές χειμερινές εικόνες της παιδικής μου ηλικίας. Η απάντηση στο πρώτο είναι το βιβλίο μου «ΕΝΑ ΕΛΑΤΑΚΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΑΚΗ» και στο δεύτερο «Ο ΧΙΟΝΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ».
-Πριν λίγα χρόνια το ίδιο έργο είχε ανεβεί από τον κ. Χατζάκη. Τώρα το βλέπετε ξανά στη σκηνή. Τι έχει αλλάξει;
-Τα πάντα. Ο κάθε σκηνοθέτης δίνει τη δική του ξεχωριστή πνοή στα θεατρικά μου έργα.
-Τα έργα σας έχουν σπάσει το φράγμα των συνόρων της χώρας μας. Πώς μπορεί να το καταφέρει αυτό ένας νέος συγγραφέας;
-Γράφοντας κείμενα με διαπολιτισμικό χαρακτήρα και περιεχόμενο, αν βέβαια έχει κάτι γνήσιο να εκφράσει.
-Η οικονομική κρίση μπορεί να κάνει πιο δημιουργικούς τους ανθρώπους;
-Ελπίζω ότι μπορεί, αναδεικνύοντας αξίες ουσιαστικότερες από τις καταναλωτικές.
-Τι γράφετε αυτό το διάστημα;
-Μια σειρά οικολογικών βιβλίων με το γενικό τίτλο ''ΠΡΑΣΙΝΗ ΚΛΩΣΤΗ ΔΕΜΕΝΗ''. Θα περιλαμβάνει τους τίτλους ''Η καρέτα–καρέτα, ο Βαγγέλης–Βαγγέλης και τα 100 μπαλάκια του πινγκ-πονγκ'', ''Ο χορός των στρουθοκαμήλων'', ''Ο άνθρωπος που αγόρασε τον ουρανό'' και ''Η συμμορία των 7 πιγκουίνων''. Γράφω, επίσης, ένα νέο βιβλίο της σειράς ''ΤΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΡΙΘΜΟΥΣ'' με τίτλο ''Η πριγκίπισσα Τρουφαντώ και οι 40 τρούφες'', ενώ αυτές τις μέρες κυκλοφόρησαν μαζί σε DVD και τα 2 τρισδιάστατα κινούμενα σκίτσα των παραμυθιών μου ''ΈΝΑ ΔΕΝΤΡΟ, ΜΙΑ ΦΟΡΑ'' και ''ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΑΚΙ ΠΟΥ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΑΓΓΙΞΕΙ ΕΝΑ ΑΣΤΕΡΑΚΙ'', συνοδευόμενα από συλλεκτικές χριστουγεννιάτικες κάρτες με ευχές από τον Τρωκτικούλη και τους άλλους ήρωες.
Ένα ηλεκτρονικό βιβλίο μπορεί να είναι συναρπαστικό και ωφέλιμο
«Δεν έχει τόσο σημασία η μορφή και το εκφραστικό μέσο ενός βιβλίου, όσο το περιεχόμενο, η ουσία και η ποιότητα του υλικού με το οποίο έρχεται σε επαφή ο αναγνώστης», σημείωσε αναφερόμενος στη νέα εποχή και τη χρήση των e-books ο κ. Τριβιζάς, ερωτώμενος αν πιστεύει ότι η νέα ψηφιακή εποχή μπορεί να αλλάξει η σχέση του αναγνώστη με το βιβλίο.
«Ένα ηλεκτρονικό βιβλίο μπορεί να είναι συναρπαστικό και ωφέλιμο και ένα χάρτινο βαρετό ή βλαπτικό», είπε. «Δεν έχει τόσο σημασία η μορφή και το εκφραστικό μέσο, όσο το περιεχόμενο, η ουσία και η ποιότητα του υλικού με το οποίο έρχεται σε επαφή ο αναγνώστης. Τις φορητές συσκευές ανάγνωσης ηλεκτρονικών βιβλίων (electronic book readers) τις βλέπω σαν μια εντυπωσιακή εξέλιξη του βιβλίου τσέπης. Με τις απεριόριστες δυνατότητες ψηφιακού περιεχομένου εκατοντάδων χιλιάδων σελίδων δεν θα κυκλοφορούμε σε λίγο με βιβλία τσέπης, αλλά με “βιβλιοθήκες τσέπης” στο σακάκι ή το μπλουτζίν μας. Όσο για τους αθεράπευτους βιβλιοφετιχίστες στους οποίους το έντυπο βιβλίο προσφέρει πέραν των διανοητικών και αισθησιακές απολαύσεις και για τους οποίους η αφή της υφής του χαρτιού και η οσμή του μελανιού είναι μέρος της ακατανίκητης του έλξης, ας ελπίσουμε ότι η σύγχρονη τεχνολογία θα τους παρηγορήσει και θα λανσάρει ηλεκτρονικά βιβλία που θα μιμούνται τις παραδοσιακές ή θα αναδίδουν νέες οσμές εξωτικών μελανιών, ακόμα πιο ελκυστικές».