">
Κεραμική της ύστερης Ελληνιστικής βρέθηκε φέτος στις ανασκαφές στη Γερόνησο στην επαρχία της Πάφου, που διεξάγονται από το Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης. Τα ευρήματα υποδηλώνουν διατροφή πλούσια σε υγρά, σούπες και στραγγισμένα φαγητά.
Το πιο ασυνήθιστο εύρημα της φετινής ανασκαφικής περιόδου είναι ένα μοναδικό χειροποίητο αγγείο-μινιατούρα με συμπιεσμένο χείλος, το οποίο πιθανόν να χρησιμοποιήθηκε ως ανάθημα ή ακόμη και ως παιγνίδι.
Η Γερόνησος ('Ιερή Νήσος') βρίσκεται απέναντι από την ακτή του Αγίου Γεωργίου της Πέγειας στην επαρχία Πάφου και υπήρξε σημαντικός λατρευτικός χώρος κατά τα Ελληνιστικά χρόνια, όταν οι πιστοί διέσχιζαν τα νερά για να επισκεφθούν το Ιερό του Απόλλωνα.
Κατά την πρώιμη Βυζαντινή περίοδο, κτίστηκε στη Γερόνησο Χριστιανική βασιλική, συμπληρώνοντας τις άλλες τρεις που είχαν κτιστεί στον Άγιο Γεώργιο Πέγειας, στην απέναντι στεριά.
Οι ανασκαφές του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης έχουν δείξει ότι το νησί πιθανόν να θεωρείτο «ιερό» ή τουλάχιστον να ήταν συμβολικά φορτισμένο ήδη από τα προϊστορικά χρόνια, αφού κατά την Πρώιμη Χαλκολιθική περίοδο (περίπου 3.800 π.Χ.) είχε τοποθετηθεί σε αποθέτη με στάχτες, αριθμός λίθινων εργαλείων, ένα ειδώλιο γυναίκας και μια χάντρα.
Φέτος οι έρευνες επικεντρώθηκαν σε περιοχή ανατολικά του οικιστικού τμήματος του συμπλέγματος των προσκυνητών.
Το 2009 είχαν ανακαλυφθεί στο σημείο αυτό τρεις μεγάλοι πίθοι τοποθετημένοι σε σειρά, ενώ φέτος βρέθηκε και τέταρτος πίθος τοποθετημένος στην ίδια γραμμή με τους υπόλοιπους. Είναι πιθανόν οι πίθοι αυτοί να συνέλεγαν το νερό της βροχής που έτρεχε από την οροφή του κτηρίου, αφού το νερό ήταν ιδιαίτερα πολύτιμο αγαθό στο νησί το οποίο δεν διέθετε φυσικές πηγές ή πηγάδια.
Κατά την πρώιμη Βυζαντινή περίοδο στη Γερόνησο διεξαγόταν εκτεταμένης κλίμακας λιθορυχία των λαξευμένων λίθων της Ελληνιστικής περιόδου. Αδιαμφισβήτητα οι λίθοι αυτοί χρησιμοποιήθηκαν ως οικοδομικό υλικό για την ανέγερση των τριών Χριστιανικών βασιλικών στον Άγιο Γεώργιο Πέγειας, στην απέναντι στεριά. Κατά τις φετινές εργασίες διερευνήθηκαν οι περιοχές στις οποίες είχε διεξαχθεί η λιθορυχία των Ελληνιστικών κτισμάτων.
Σύμφωνα με το Τμήμα Αρχαιοτήτων Κύπρου η διερεύνηση, η μελέτη και η διατήρηση της 'Ιεράς Νήσου', που αποτελεί ένα μοναδικό αρχαιολογικό χώρο της Κύπρου, με σχεδόν 5.000 χρόνια ανθρώπινης παρουσίας, είναι ζήτημα ιδιαίτερα κρίσιμο στις μέρες μας, αφού η υπερβολική οικοδομική ανάπτυξη στην ακτή του Αγίου Γεωργίου Πέγειας, ειδικά στο αρχαίο λιμάνι Μανίκι, απειλεί να αλλοιώσει το αρχαίο τοπίο, το οποίο παρέμεινε ιερό για τους Κύπριους από τη Χαλκολιθική μέχρι την Ελληνιστική και Βυζαντινή περίοδο.
Οι φετινές ανασκαφές έγιναν από ομάδα 17 ατόμων υπό την διεύθυνση της Καθηγήτριας Τζόαν Μπρέτον Κόνελι.
