">
Ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα αποτελέσει νέα Διεθνή Οικονομική Τραγωδία, χωρίς η Ευρώπη να έχει συμβάλει για αποφυγή μιας τέτοιας πραγματικότητας.
Πάντως στην Αμερική ανησυχούν ιδιαίτερα μετά την ανακοίνωση Ομπάμα, την ενδεχόμενη κρίση της ευρωζώνης και από το φόβο, να μη φθάσει η Αμερική στη σημερινή ελληνική οικονομική τραγωδία. Όμως, γενικά, θα ζήσουμε σ' ένα χειρότερο κόσμο με μεγάλη ευθύνη και της Ευρώπης, όπως πρόβλεψε από το 1997 ο Γάλλος καθηγητής Engelhard, στο έργο του ο «Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος έχει αρχίσει».
Η Αμερική τώρα, ενδέχεται να συμπαρασύρει την παγκόσμια οικονομία σε μια μεγαλύτερη ακόμα, παγκόσμια οικονομική καταστροφή από εκείνη του 1929. Και χειρότερη από εκείνη που βιώνουμε διεθνώς και εθνικά από το 2008.
Ήδη, ο πρόεδρος Ομπάμα προειδοποίησε για μια μη αποκλειόμενη χρεοκοπία των ΗΠΑ. Με διατύπωση ελπίδας να μην φτάσει εκεί η Μεγάλη Αμερική. Αν όμως οι ΗΠΑ χρεοκοπήσουν, τότε θα δημιουργηθεί μια βαθιά ύφεση στην Αμερική και σε ολόκληρο τον κόσμο.
Σκοτεινή η δράση των οίκων αξιολόγησης
Ήδη, οι υποτιμήσεις της οικονομίας της Ελλάδος και άλλων χωρών της Ευρώπης, και τώρα της Αμερικής από τους διεθνείς «σκοτεινούς» (και κατευθυνόμενους από τα μεγάλα συμφέροντα) οίκους αξιολόγησης, δημιουργούν μια εγκληματική διαρκή διεθνή αστάθεια οικονομίας. Αυτή η εγκληματική δράση οδήγησε σε διεθνή οικονομική απαξίωση την Ελλάδα. Οι ίδιοι αυτοί οίκοι παίζουν τώρα με νέες δυσμενείς αξιολογήσεις, για τα ευαίσθητα κράτη του Νότου και των ανατολικών χωρών της Ευρωζώνης. Με κεντρικό στόχο τους να δημιουργήσουν μείζονος έκτασης οικονομική κρίση υπέρ της παγκόσμιας κερδοσκοπίας.
Ο τρίτος παγκόσμιος οικονομικός πόλεμος άρχισε από το 1997
Αυτή, όμως, τη μανιακή και διαβολική οικονομία ενός αδιέξοδου ανταγωνιστικού πολιτισμού την είχε επισημάνει ο Γάλλος καθηγητής της οικονομίας PhiLLippe Engelhard από το 1997. Έγραψε τότε (και πρωτοκυκλοφόρησε στο Παρίσι το βιβλίο του, με τον ανησυχητικό τίτλο: «Ο ΤΡΙΤΟΣ Παγκόσμιος Πόλεμος έχει αρχίσει».
Ομως αυτός ο πόλεμος που έχει ξεκινήσει, δεν τον γνωρίζουμε (1997) ή υποκρινόμαστε ότι τον αγνοούμε, αναφέρει.
Τονίζοντας στην εισαγωγή του -από τότε- τις εξής προγνωστικές θέσεις και απόψεις με μορφή κατηγορητηρίου, λέγοντας: «Έχουμε κάθε λόγο να πιστεύουμε ότι ο μελλοντικός κόσμος θα είναι αφόρητος. Το αντίδοτο στη μοίρα μας είναι αυτό που ονομάζεται ΠΟΛΙΤΙΚΗ.
Γιατί με αυτή οι Ευρωπαίοι πρέπει να οικοδομήσουν μια ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΠΟΛΙΤΩΝ. Διαφορετικά δεν θα μπορέσει να υπάρξει μια ενωμένη Ευρώπη. Με τους Ευρωπαίους, αλλά και όλο τον κόσμο, να είναι ηττημένος από μια παρόμοια εξέλιξη.
Γιατί, η επεξεργασία μιας ευρωπαϊκής κοινωνίας των πολιτών δεν είναι μόνο ένα ζήτημα συμφέροντος, αλλά και ένα ζήτημα καθήκοντος...».
Για να σημειώσουμε εμείς ότι τόσο το συμφέρον όσο και το καθήκον που αναφέρει ο καθηγητής αγνοήθηκαν από τους ίδιους τους Γάλλους με το Δημοψήφισμα που έγινε αργότερα κατά μιας Ευρωπαϊκής Πολιτικής Ένωσης».
Ευθύνες της Ευρώπης για το χάος του κόσμου
Για να προσθέσει πριν από αυτή την κρίση το 1977 στην εισαγωγή του βιβλίου του και τα εξής: «Η Ευρώπη είναι συνυπεύθυνη σ' ένα σημαντικό βαθμό, για το χάος που απειλεί τον κόσμο... Είναι επομένως πολύ σημαντικό να συμμετάσχει στη σωτηρία του κόσμου, με την προϋπόθεση ότι θα σώσει πρώτα τον εαυτό της.
Όμως, προκαλεί ανησυχία η διαπίστωση ότι οι περισσότεροι Γάλλοι πολιτικοί, όταν τους ζητούν να μιλήσουν για τις πολιτικές που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε μια μεγαλύτερη ανάπτυξη και στη μείωση της ανεργίας, δεν αναφέρουν σχεδόν ποτέ την Ευρώπη.
Στην καλύτερη περίπτωση το κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα παρουσιάζεται ως ένα μέσο για να περιοριστούν οι κίνδυνοι αγοράς συναλλάγματος ή για να αντισταθμιστεί η δύναμη του δολαρίου, σχεδόν όμως ποτέ ως το αναγκαίο υπόβαθρο για μια νέα ανάπτυξη».
Θα στραφούν κατά της ΕΕ οι ευρωπαϊκοί λαοί
Έτσι, όμως, οι ευρωπαϊκοί λαοί θα στραφούν εναντίον της Ευρωπαϊκής Ένωσης γιατί θα καταλήξουν να συνδέσουν το ευρώ με τη λιτότητα και τελικά με την ανεργία και την επισφαλή απασχόληση. Όμως δεν θα μπορούσε να υπάρξει καλύτερος τρόπος για να γίνει μισητή η Ευρώπη.
Δυστυχώς οι Ευρωπαίοι οδηγούνται να απορρίψουν την ενοποίηση στη χειρότερη δυνατή «στιγμή». Για να προσθέσει στην εισαγωγή του και τα ακόλουθα:
«Ο Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος είναι ο «πόλεμος» που πρέπει να διεξάγουμε κατά της φτώχειας μέσα στην οποία θα βυθιστεί Βορράς και Νότος αν δεν αντιδράσουμε αποφασιστικά. Με την επικράτηση της οικονομίας της Μαφίας, με την αύξηση της τρομοκρατίας, με την κοινωνική αποξένωση και το φοβισμό να συνοδεύσουν την περαιτέρω πορεία του κόσμου...».
Συγκλονιστικό βιβλίο για τις προβλέψεις του συγγραφέα του καθηγητή PhiLLippe Engelhard για όσα ζούμε σήμερα και ακόμα για όσα θα έχουμε ν' αντιμετωπίσουμε αύριο.
Εφιάλτης αν έχουμε αμερικανική διεύρυνση κρίσης
Ιδιαίτερα, μάλιστα, αν η Αμερική, (όπως προειδοποίησε ο Πρόεδρος Ομπάμα) φθάσει στο τραγικό σημείο οικονομικής χρεοκοπίας. Τότε, θα ολοκληρωθεί ο τρίτος οικονομικός πόλεμος, που έχει αρχίσει από το 1997 όπως έγραψε ο καθηγητής PhiLLippe Engelhard.
Ηδη, η ανησυχία για χρεοκοπία της Αμερικής, απασχολεί όλα τα αμερικανικά, ευρωπαϊκά και διεθνή μέσα επικοινωνίας. Χαρακτηριστικά, στο φύλλο της 11 Ιουλίου 2011 το διεθνούς κυκλοφορίας περιοδικό TIME δημοσιεύει έρευνα κοινής γνώμης για την απαισιοδοξία των Αμερικανών πολιτών για το αύριο και την οικονομία τους. Παράλληλα, στη σελίδα 12 ο αναλυτής Tareed Zakaria δημοσιεύει άρθρο για την ενδεχόμενη αμερικανική οικονομική κρίση, λόγω του τεράστιου οικονομικού χρέους της. Το οποίο όμως κρίνει ότι ελέγχεται, χωρίς να συγκρίνεται η ισχυρή αμερικανική οικονομία με τη μη ελεγχόμενη κατάσταση της αδύναμης ελληνικής οικονομίας και του δυσβάστακτου χρέους της.
Χαμένες δεκαετίες Αμερικής – Ευρώπης – Ελλάδας
Όμως, ο έγκυρος αμερικανικός εκδοτικός οίκος NORTON ανάμεσα στα βιβλία Φθινοπώρου του 2011, που αναγγέλλει ότι θα κυκλοφορήσουν, αναφέρεται και το βιβλίο των καθηγητών πολιτικής οικονομίας ΜΕΝΖΙΕ P. CHINN (Πανεπιστήμιο WISCONSIN) και Α. FRISDEN (Πανεπιστήμιο HARVARD).
Αυτό το βιβλίο έχει τίτλο «LOST DECADES» (χαμένες δεκαετίες).
Χαρακτηριστικά στο σημείωμα της έκδοσης αναφέρεται ότι: «ΟΙ ΗΠΑ από το 2008 έγιναν η μεγαλύτερη διεθνώς δανειζόμενη χώρα στην ιστορία. Με το μισό Ομοσπονδιακό χρέος της (6,4 τρισεκατομμύρια δολ.) να βρίσκεται σε «ξένα χέρια». Για να είναι η αμερικανική οικονομία, όπως η οικονομία στο Μεξικό, στο Πακιστάν και σε άλλες υπερδανεισμένες χώρες, όπως συμβαίνει στις χώρες του τρίτου κόσμου.
Οι συγγραφείς ερευνούν στο βιβλίο τους τις οικονομικές ρίζες της κρίσης με βάση την έκρηξή της το 2008. Για να ερμηνεύσουν τις πολιτικές στρατηγικές στις κυβερνήσεις Μπους, που δημιούργησαν τα μεγάλα ελλείμματα με τους υπερδανεισμούς από το εξωτερικό. Με βαρείες συνέπειες τότε, σήμερα και αύριο, τόσο για την Αμερική, όσο και για τη διεθνή οικονομία. Οι οποίες θα αντιμετωπίσουν μεγάλες δυσκολίες για την ανάκαμψή τους. Ιδιαίτερα όμως φοβόμαστε για την ανάπτυξη της οικονομίας της Ευρώπης η οποία φαίνεται πως δεν εξαρτάται μόνο από τον οικονομικό παράγοντα αλλά κυρίως από τον πολιτικό ανταγωνισμό ανάμεσα στις κυρίαρχες ευρωπαϊκές χώρες. Ιδιαίτερα με την «υπερκυρίαρχη» οικονομική ισχύ και επιβολή της Γερμανίας.
Για όλα αυτά όμως ευχόμαστε πραγματικά να υπάρξουν διέξοδοι για να μη βουλιάξουν τα πάντα και στο δυτικό και στον ανατολικό κόσμο.
