">
Συνέντευξη στη ΛΕΜΟΝΙΑ ΒΑΣΒΑΝΗ
Η Καθολική Εκκλησία ορίζει ότι τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα είναι η οκνηρία, η αλαζονεία, η λαιμαργία, η λαγνεία, η απληστία, η οργή και η ζηλοφθονία. Ο Δάντης τα χρησιμοποίησε στο έργο του «Θεία Κωμωδία». Η συγγραφέας Ανν Ζουρούδη εμπνεύστηκε από αυτά μια σειρά μυστηρίου με επτά βιβλία. Στο κάθε ένα γίνεται αναφορά και σε ένα αμάρτημα. Και η ιδέα γεννήθηκε στη χώρα μας, όπως και ο ήρωάς της ο ντετέκτιβ Ερμής Διάκτορος. «Για μένα ο Ερμής είναι μια ενσάρκωση της δικαιοσύνης. Εμφανίζεται εκεί που υπάρχει αδικία, εκεί που ο νόμος και η αστυνομία έχουν αποτύχει, όπου συμβεί ένα έγκλημα, λύνει όλα τα προβλήματα και φεύγει σιωπηλά», μας είπε η ίδια σε συνάντηση που είχαμε στα Public με αφορμή την παρουσίαση του δεύτερου βιβλίου της με τίτλο «Το άγγιγμα του Μίδα» (που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κέδρος).
Η ίδια γράφει τη σειρά αυτών των βιβλίων σε μια προσπάθεια να βρει τις απαντήσεις για το τι πήγε στραβά στον δικό της παράδεισο. Είναι αισιόδοξη για το μέλλον της χώρας μας και μας συμβουλεύει να μην αποθαρρυνόμαστε από τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε. «Οι Έλληνες ήταν πάντα παθιασμένοι και πολιτικά σκεπτόμενοι και αυτό θα σας οδηγήσει έξω από την κρίση και τις δυσκολίες», μας είπε.
-Πώς βρεθήκατε για πρώτη φορά πριν από χρόνια στην Ελλάδα;
-Είχα μια καλή δουλειά, με πολλά λεφτά, ωραία ρούχα και BMW, αλλά δεν ήμουν χαρούμενη. Εργαζόμουν στη Γουόλ Στρητ και μετά πήγα σε μια άλλη επιχείρηση και η αδερφή μου ήταν και αυτή σε μια επιχείρηση. Οι ζωές μας ήταν μέσα στο άγχος. Μια μέρα αποφασίσαμε να έρθουμε για καλοκαιρινές διακοπές σε ένα ελληνικό νησί, τη Σύμη. Ήταν ένα μεγάλο ταξίδι, ταξιδεύαμε όλη μέρα και φτάσαμε το βράδυ. Δεν προλάβαμε να δούμε τίποτα γιατί ήταν σκοτεινά. Το επόμενο πρωί όμως, μόλις ανοίξαμε τα παράθυρα, είδαμε μπλε θάλασσα, βουνά, εκκλησίες, μικρά λευκά σπίτια. Ήταν όλα τόσο όμορφα, χωρίς φασαρία. Μόνο ένα μικρό καράβι περνούσε. Ντυθήκαμε για να πάμε στο λιμάνι και να τσιμπήσουμε κάτι. Εκεί υπάρχουν και αυτά τα καραβάκια που σε πάνε σε διάφορες παραλίες και ένας βαρκάρης μας είπε «ελάτε κορίτσια στο δικό μου πλοίο» και πήγαμε. Και τελικά τον παντρεύτηκα! Για μένα ήταν ένας αληθινός άνδρας γιατί μπορούσε να πιάσει ψάρια και να κάνει πράγματα που οι συνάδελφοί μου στην πατρίδα μου δεν θα μπορούσαν να κάνουν.
Όμως η ιστορία δεν είχε χαρούμενο τέλος. Και φυσικά ούτε το νησί ήταν παράδεισος, είχε τα προβλήματά του…
Ο γάμος κατέληξε σε διαζύγιο, αλλά παραμένουμε φίλοι. Ο γιος μας, ο Βασίλης είναι 18 ετών και είναι έτοιμος να πάει φαντάρος. Και θέλει να πάει φαντάρος.
-Δεδομένων των συνθηκών στη χώρα μας, θα του επιτρέπατε να δουλέψει εδώ;
-Ναι βέβαια! Μίλησα με αρκετό κόσμο και στην Αθήνα (σημ. εκεί η ίδια παρουσίασε το βιβλίο της την Τετάρτη) για την κατάσταση που επικρατεί στη χώρα σας και νομίζω ότι είστε πολύ αυστηροί με τον εαυτό σας.
Τα πράγματα είναι δύσκολα παντού. Εγώ θα ήθελα ο γιος μου όταν τελειώσει από φαντάρος να έρθει και να ζήσει στην Ελλάδα γιατί πιστεύω ότι θα έχει ένα καλύτερο μέλλον εδώ. Στην Αγγλία το Πανεπιστήμιο είναι πολύ ακριβή υπόθεση. Μόλις τα παιδιά τελειώνουν τις σπουδές τους έχουν ένα χρέος 40.000 - 50.000 λίρες που δύσκολα θα αποπληρώσουν. Η μόνη δουλειά για αυτόν εκεί είναι σε καφέ και μπαρ, αλλά είναι ένα έξυπνο παιδί. Νομίζω ότι θα είναι καλύτερα γι’ αυτόν να μείνει εδώ. Αλλά και εγώ θα ήθελα να έρχομαι πιο συχνά εδώ.
-Ας πάμε στο βιβλίο… Ποια ήταν η πηγή έμπνευσης; Και ο ήρωάς σας ο Ερμής Διάκτορος είναι ένας κλασσικός Έλληνα;
-Το βιβλίο ανήκει στην αστυνομική λογοτεχνία γιατί μου αρέσει αυτό το είδος. Διάβαζα από μικρή συγγραφείς όπως η Αγκάθα Κρίστι, ο Μάικλ Κόνελι, και μου αρέσουν οι κλασικές ιστορίες με ντετέκτιβ, αλλά το έγραψα γιατί ήθελα να καταλάβω τι πήγε στραβά στον δικό μου παράδεισο.
Μου άρεσε τόσο πολύ η Ελλάδα, όμως παρόλα αυτά δεν κατάφερα να πετύχει η ζωή μου εδώ. Και αυτό με στεναχωρούσε. Σκέφτηκα ότι αν έγραφα το βιβλίο θα καταλάβαινα το γιατί.
Τα επτά αυτά βιβλία είναι ένας ύμνος στην Ελλάδα για να αναδείξουν την ομορφιά της χώρας και για να φωτίσω μια άλλη όψη της χώρας, ειδικά στα άτομα που την επισκέπτονται μόνο για δύο εβδομάδες.
Αλλά είναι και μια ιστορία με πολύ ενδιαφέρον. Ο Ερμής είναι μια ενσάρκωση του θεού Ερμή. Είχαμε μια ενδιαφέρουσα συζήτηση στην Αθήνα στο Σύνταγμα γιατί με ρωτούσαν τι σημαίνει Διάκτορος. Και εγώ τους είπα αγγελιοφόρος. Πολλοί δεν το ήξεραν, αλλά στο τέλος κάποιος το έψαξε σε ένα λεξικό και βρήκε ότι η λέξη αυτή χρησιμοποιούνταν στο παρελθόν για τον αγγελιοφόρο.
Για μένα ο Ερμής είναι μια ενσάρκωση της δικαιοσύνης. Εμφανίζεται εκεί που υπάρχει αδικία, εκεί που ο νόμος και η αστυνομία έχουν αποτύχει. Όπου ένα έγκλημα έχει συμβεί επεμβαίνει, λύνει όλα τα προβλήματα και φεύγει σιωπηλά.
-Τώρα ποια προβλήματα καλείται να λύσει;
-Στο νέο βιβλίο ασχολείται με την απληστία. Έρχεται αντιμέτωπος με τον Άρη Παρλιάκη που έχει κάνει πολλά λεφτά, αλλά όχι με το σωστό τρόπο - εδώ γίνεται και ένα σχόλιο σε πράγματα που βλέπουμε στη χώρα τα οποία δεν είναι όπως θα έπρεπε. Αποφασίζει να χτίσει τουριστικές κατοικίες. Όμως στο χώρο που θέλει να τις κάνει υπάρχει ένας αρχαίος ναός. Ο Παρλιάκης είναι αδίστακτος και θέλει να ξεμπερδέψει με αυτό το θέμα. Ο Ερμής εμφανίζεται όταν πεθαίνει ένας φίλος του και θα θεωρηθεί ένοχος για το θάνατό του. Θα χρησιμοποιήσει ανορθόδοξες μεθόδους για να αποδώσει τη δικαιοσύνη. Αντιμετωπίζει τον Παρλιάκη και τον προειδοποιεί για την απληστία του. Ο Άρης όμως δεν τον ακούει …
-Στη συνέχεια τι θα ακολουθήσει;
-Στην Αγγλία τελείωσα το 6ο βιβλίο της σειράς που θα κυκλοφορήσει τον Ιούλιο. Νομίζω ότι ο Κέδρος θα εκδώσει τον επόμενο χρόνο και το τρίτο μου βιβλίο με τίτλο «The doctor of Thessaly» για τη ζήλια.
-Όταν γράφετε επηρεάζεστε από το τι σας λέει το κοινό;
-Ναι… Έχω κάνει κάποιες μικρές αλλαγές. Για παράδειγμα ένα από τα πράγματα που προέκυψε από το πρώτο βιβλίο ήταν ότι οι Βρετανοί δυσκολεύονταν με τα ελληνικά ονόματα. Αυτό μου φάνηκε προσωπικά παράξενο, ίσως γιατί διαβάζω και σκανδιναβικά μυθιστορήματα και δεν δυσκολεύομαι με τα ονόματα. Όμως το βρετανικό κοινό δεν μπορούσε να καταλάβει αν το υποκείμενο ήταν αρσενικό ή θηλυκό. Έτσι έφτιαξα μια λίστα με τα ονόματα για να τα ξεχωρίζουν. Ακόμη κάποιες ελληνικές λέξεις έχουν μετάφραση στο τέλος. Πχ το “γεια σου” για μένα είναι μια εύκολη λέξη, αλλά για τον μέσο Βρετανό αναγνώστη δεν είναι.
-Είπατε πριν ότι σας άρεσε να διαβάζετε έργα της Αγκάθα Κρίστι. Ποιοι ήταν οι αγαπημένοι σας συγγραφείς;
-Μου αρέσει ο Ρόαλ Νταλ, έχει γράψει παιδικά βιβλία, αλλά και διηγήματα που είχαν ένα σκοτεινό τέλος με ανατροπές. Ακόμη μου αρέσει ο Σέρλοκ Χολμς, ο Τσαρλς Ντίκενς. Γενικά με επηρέασαν οι βικτωριανοί συγγραφείς και νομίζω ότι αυτό φαίνεται και στο γράψιμό μου.
-Ποιο ήταν το τελευταίο βιβλίο που διαβάσατε;
-Διαβάζω ένα βιβλίο του Σόμερσετ Μωμ με τίτλο «Cakes and Ale», είναι μια σάτιρα για τη ζωή του συγγραφέα Τόμας Χάρντι.
-Αν γράφατε ένα βιβλίο για την Ελλάδα, τι θα γράφετε;
-Τι θα έγραφα τώρα; Νομίζω ότι θα έγραφα κάτι για να υπενθυμίσω στους Έλληνες ότι πάντα ήταν ένα υπέροχο έθνος, και θα γίνουν ένα υπέροχο έθνος ξανά. Το είδα και στο Σύνταγμα την Τετάρτη στη συγκέντρωση όπου χιλιάδες άνθρωποι βγήκαν στον δρόμο. Μην αποθαρρύνεστε από τις δυσκολίες που αντιμετωπίζετε σήμερα. Οι Έλληνες ήσασταν πάντα παθιασμένοι και πολιτικά σκεπτόμενοι και αυτό θα σας οδηγήσει έξω από την κρίση και τις δυσκολίες. Αν έγραφα κάτι θα ήταν λοιπόν ενθαρρυντικό και πατριωτικό. Η Ελλάδα μου φέρθηκε πολύ καλά. Ελπίζω ότι με τα βιβλία μου, που θα εκδοθούν σε 12 χώρες, να φέρω περισσότερο κόσμο στη χώρα σας για να δει πόσο φανταστική είναι, και τότε θα νιώσω ότι θα της έχω δώσει κάτι κι εγώ.
Από τις εκδόσεις Κέδρος κυκλοφορεί και το πρώτο βιβλίο της σειράς με τίτλο «Αναγγελία εγκλήματος».Για τη φωτογραφία: © wolfkettler
