">
ΤΗΣ ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΣΚΟΝΔΡΑΝΗ
«Δεν έχουμε εκπροσώπους της γκλαμουριάς και των εργολάβων» τονίζει ο επικεφαλής της παράταξης «Θεσσαλονίκη-Ανοιχτή πόλη»Ποιος είναι ο σπουδαιότερος λόγος για να σας ψηφίσει κανείς;
Υπάρχουν λόγοι, όχι λόγος. Αν παρακολουθούσε κανείς τις συνεδριάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου θα συμφωνούσε ότι δεν είναι έπαρση αυτό που λέμε αλλά ουσία. Σε όλα τα κρίσιμα θέματα της πόλης, όπως: σωτηρία του νερού, διάσωση των αρχαιοτήτων στη στάση Βενιζέλου του μετρό, ένταξη της πόλης στο «Δίκτυο μαρτυρικών χωριών και πόλεων 1941-45»,διάσωση ελεύθερων χώρων από την οικοπεδοποίηση, σχολική στέγη, υποστήριξη των υπαλλήλων (συμβασιούχων και μη) που απολύονται, εξοπλισμός του τομέα καθαριότητας με σύγχρονα και οικολογικά μέσα, αποκατάσταση διακοπών ηλεκτροδότησης και υδροδότησης, βρεθήκαμε στην πρώτη γραμμή της μάχης. Να θυμίσω ότι στην περίπτωση της ΕΥΑΘ, μολονότι πριν από 4 περίπου χρόνια όλες οι άλλες παρατάξεις δεν ψήφισαν την πρότασή μας για δημοψήφισμα, τελικά με την κινητοποίηση των πολιτών το πετύχαμε και όλοι –εκόντες άκοντες- τώρα συμφωνούν. Το πιο σημαντικό: είμαστε οι μόνοι που αμέσως μετά την ανακοίνωση του πρώτου «μνημονίου» καταθέσαμε στο ΔΣΘ πρόταση για τη λήψη έκτακτων μέτρων για την ανακούφιση των συμπολιτών μας από την κρίση. Είμαστε η μόνη παράταξη που υποστηρίξαμε και συμμετείχαμε ενεργά σε πρωτοβουλίες και δομές αλληλεγγύης, ώστε να μην υπάρχει ούτε ένας κάτοικος στη Θεσσαλονίκη χωρίς στέγη, φαγητό, νερό και ρεύμα, χωρίς περίθαλψη και εκπαίδευση.
Με βάση τον «Καλλικράτη»-Προκρούστης κατάντησε για την Τ.Α.- οι Αποκεντρωμένες Διοικήσεις, το μακρύ χέρι της κυβέρνησης, δεν ελέγχουν μόνο τη νομιμότητα των αποφάσεων των αυτοδιοικητικών οργάνων αλλά και τη «σκοπιμότητά» τους, αν δηλ. συμφωνούν με τις αντικοινωνικές επιταγές των «μνημονίων».
Η διοίκηση του δήμου μας, παρά τις πλατωνικές της διαμαρτυρίες, λειτούργησε ως «διεκπεραιωτής» (Μπουτάρης) των κυβερνητικών αποφάσεων, ενώ μας κατηγορεί-σωστά-ότι θέλουμε ένα δήμο «εργαλείο αντίστασης» των πολιτών απέναντι στην πολιτική της κοινωνικής συμφοράς που εφαρμόζουν τα οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα που την στηρίζουν.
Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της πόλης είναι και το κυκλοφοριακό, το οποίο παραμένει άλυτο εδώ και πολλά χρόνια. Τι πρόκειται να γίνει από εδώ και πέρα με το κυκλοφοριακό έπειτα από την απομάκρυνση της Δημοτικής Αστυνομίας, την έλλειψη τροχαίας αλλά και τις εκάστοτε αποφάσεις έγκρισης που πρέπει να παρθούν (που δυστυχώς δεν παίρνει μόνος του ο δήμος Θεσσαλονίκης) από το αρμόδιο υπουργείο και την περιφέρεια;
Για το κυκλοφοριακό απαιτείται να εφαρμοστούν αμέσως οι αραχνιασμένες πια μελέτες του Οργανισμού Ρυθμιστικού που κατάργησε η κυβέρνηση, οι οποίες, αφού επικαιροποιηθούν, μπορούν να οδηγήσουν προς μια σοβαρή βελτίωση της κατάστασης. Η λύση απαιτεί ολοκλήρωση του μετρό, επέκταση του δυτικά και ανατολικά, κατασκευή και τραμ, αλλά και ίδρυση δημοτικής συγκοινωνίας με μικρά λεωφορεία, ώστε να καλυφθούν συγκεκριμένες περιοχές που σήμερα ταλαιπωρούνται.
Στο ίδιο πρόβλημα εντάσσονται και τα μέσα μαζικής μεταφοράς της πόλης. Μετρό, τραμ, λεωφορειολωρίδες. Τι προβλέπεται να δουν οι Θεσσαλονικείς στην πόλη τα επόμενα 4 χρόνια τελικά;
Το επείγον είναι να επιταχυνθεί η κατασκευή του μετρό και να απαιτήσουμε από την κεντρική κυβέρνηση τη χρηματοδότηση του τραμ. Οι λεωφορειολωρίδες, με τη λογική που εφαρμόζονται, ελάχιστα προσφέρουν, εφόσον ούτε οι διοικούντες ούτε η αποψιλωμένη Τροχαία φροντίζουν για την απρόσκοπτη λειτουργία τους. Τα παραδείγματα από ευρωπαϊκές πόλεις αλλά και από την Αθήνα (Πανεπιστημίου, αντίθετα με το ρεύμα) μπορούν να φανούν χρήσιμα για έναν νέο σχεδιασμό. Το θέμα είναι να απεμπλακεί η πόλη από τις δουλείες που υπάρχουν (π.χ. η λεόντεια σύμβαση με τον ΟΑΣΘ, η κωλυσιεργία στην έναρξη θαλάσσιας συγκοινωνίας). Να τερματιστεί η αθλιότητα να κάνουμε συνεχώς μελέτες για το ίδιο αντικείμενο, αντί να το κατασκευάζουμε (π.χ. προβλήτες για τη θαλάσσια συγκοινωνία). Φοβούμαι ότι τα επόμενα τέσσερα χρόνια, ακόμη κι αν εκλεγούμε, θα είμαστε στη μέση της προσπάθειας, διότι το υπάρχον θεσμικό πλαίσιο και η λογική ότι όλα τα έργα πρέπει να λυμαίνεται μια δράκα «εθνικών εργολάβων» αποτελούν τροχοπέδη. Άρα, χωρίς αλλαγή στην κεντρική εξουσία, με την εκλογή μια κυβέρνησης κοινωνικής σωτηρίας και όχι των τραπεζιτών και εργολάβων, ελάχιστα μπορούν να γίνουν.
Καθαριότητα και ανακύκλωση. Ένα ακόμη πρόβλημα της πόλης που ζητάει λύση. Τι πρέπει να γίνει; Πρόκειται να αναλάβουν ιδιώτες το ευαίσθητο αυτό κομμάτι του δήμου;
Η παράταξή μας είναι ριζικά αντίθετη στην απαξίωση και παράδοση της καθαριότητας στους ιδιώτες, όπως έχει ήδη δρομολογηθεί στο δήμο μας με την ανάθεση των επισκευών σε επιχειρηματία, με την ανακύκλωση των συμβασιούχων με δικαστικές αποφάσεις, ενώ καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες, το χειρότερο, με τη στυγνή εκμετάλλευση των «πενταμηνιτών». Όπου έγινε αυτό, το αποτέλεσμα ήταν τρισχειρότερο. Η καραμέλα των ανίκανων εργαζομένων και του μεγάλου αριθμού, νομίζω ότι πλέον έλιωσε. Αυτοί που διοικούν ή διεκδικούν από τα δεξιά τον Δήμο, αυτοί ήταν που επί δεκαετίες διόριζαν και τώρα χλευάζουν αυτούς που διόριζαν. Αυτό που χρειάζεται είναι η αναδιοργάνωση των υπηρεσιών καθαριότητας, η προμήθεια των κατάλληλων μηχανημάτων και οχημάτων με διασφάλιση της συντήρησής τους από συνεργεία του δήμου, με την ανακύκλωση των απορριμμάτων στην πηγή, με κινητούς σταθμούς μεταφόρτωσης και πρέσες-ρομπότ που κατασκευάζει η ΕΛΒΟ.
Θεωρείτε πως φταίνε και οι Θεσσαλονικείς για την σημερινή εικόνα της πόλης ή αποκλειστικά οι εκάστοτε διοικήσεις του δήμου;Το πιο εύκολο πράγμα είναι να ρίχνεις το φταίξιμο στους κατοίκους, όταν εσύ δεν κάνεις τίποτα για να τους διαπαιδαγωγήσεις, να τους κάνεις συμμέτοχους στις αποφάσεις που τους αφορούν. Δηλαδή φταίει ο πεζός που κατεβαίνει στην άσφαλτο, ανάμεσα στα αυτοκίνητα, όταν δεν μπορεί να περπατήσει στο πεζοδρόμιο λόγω του «στόλου» των τραπεζοκαθισμάτων; Φταίει ο συνδημότης μας που αφήνει έξω από τον κάδο τη σακούλα με τα σκουπίδια, όταν ο κάδος είναι πλημμυρισμένος;
Γιατί να σας ψηφίσουν οι δημότες του δήμου Θεσσαλονίκης;
Νομίζω σας απάντησα στην πρώτη ερώτηση. Αλλά μια που μου δίνετε την ευκαιρία απαντώ και πάλι: η παράταξή μας έχει για υποψήφιους ανθρώπους που εκφράζουν όλες τις στρωματώσεις, τους ανθρώπους που αντιστάθηκαν στα «μνημόνια» της συμφοράς, επιστήμονες αλλά και άνεργους, εκπαιδευτικούς, τεχνίτες και τεχνολόγους, γυναίκες, εκπροσώπους κινημάτων και μειονοτήτων, έμπειρους στη διοίκηση με πολύχρονη απασχόληση σε καίριες δημοτικές υπηρεσίες, γιατρούς και δικηγόρους στην υπηρεσία των ασθενέστερων. Δεν έχουμε εκπροσώπους της γκλαμουριάς και των εργολάβων, αυτούς θα τους βρείτε πολύ εύκολα στις παρατάξεις που τα τελευταία 30 περίπου χρόνια διοίκησαν και διέλυσαν τον Δήμο.
Εμείς περπατάμε με τα πόδια και πάνω από την Εγνατία, εμάς θα μας βρείτε στα πεδία των αγώνων, στα δικαστήρια στο πλευρό των αδικημένων, στα εργοτάξια από τα χαράματα, εκεί που βγαίνει το πικρό μεροκάματο. Αυτούς θα τους βρείτε στα μπαράκια τις πρώτες πρωινές ώρες. Να μια διαφορά που ελπίζω να σας καλύπτει.
