">
Του ΤΑΣΟΥ ΘΩΜΑ
Η εξέγερση στη Λιβύη έχει, έως τώρα, ελευθερώσει σχεδόν εξ ολοκλήρου το ανατολικό μέρος της χώρας. Ο συνταγματάρχης Καντάφι, ωστόσο, παρά τις συνεχόμενες απώλειες στελεχών του καθεστώτος, εξακολουθεί να ελέγχει την Τρίπολη βασιζόμενος σε προσωπικές δυνάμεις ασφαλείας και σε μισθοφόρους. Η σφαγή «μέχρι την τελευταία σταγόνα αίματος» συνεχίζεται και ο Καντάφι, ακόμα και αυτήν την ύστατη ώρα, κατά την οποία χάνει ολοένα και περισσότερο τον έλεγχο της χώρας, θα προσπαθήσει να κρατηθεί στην εξουσία αυξάνοντας ακόμα περισσότερο τον φόρο αίματος. Όλα αυτά, ενώ οι ηθικοί αυτουργοί (βλέπε ΗΠΑ, Αγγλία, Ιταλία) λοξοκοιτούν με αποστροφή το δημιούργημά τους, που είναι ολόκληρη η περιοχή, καλώντας, υποκριτικά και κυνικά, σε τερματισμό της βίας.
Οι δυνάμεις των αντικαθεστωτικών ελέγχουν το ανατολικό τμήμα της χώρας, από τα σύνορα με την Αίγυπτο μέχρι την κοινότητα Αζνταμπίγια, ζώνη που περιλαμβάνει το Τομπρούκ, τη Ντέρνα και τη Βεγγάζη. Παράλληλα, αρκετές μονάδες των δυνάμεων ασφαλείας της Λιβύης και ο υπουργός Εσωτερικών της χώρας, ο οποίος παραιτήθηκε, έχουν στραφεί κατά του Λίβυου ηγέτη και έχουν ταχθεί στο πλευρό των διαδηλωτών. Τα ρήγματα του καθεστώτος έρχονται και από το εξωτερικό, όπου ο πρέσβης της Λιβύης στον ΟΗΕ ζήτησε την απομάκρυνση του Καντάφι, κίνηση την οποία ακολούθησαν και οι πρέσβεις στην Ινδία, στο Ηνωμένο Βασίλειο, στον Αραβικό Σύνδεσμο, στην Ινδονησία και στην Πολωνία.
Η συνεχιζόμενη σφαγή πολιτών και οι περισσότεροι από 1.000 νεκροί πολίτες, δεν έχουν αποτρέψει την αποχώρηση κρίσιμων στελεχών και την αντίδραση του λαού, ο οποίος θέτει τη μία πόλη μετά την άλλη υπό τον έλεγχό του. Ακόμη και τώρα, όμως, ο Καντάφι δεν φαίνεται διατεθειμένος να παραδώσει την εξουσία, καλώντας χθες τους διαδηλωτές να παραδώσουν τα όπλα τους και προσφέροντας αμοιβές σε όσους δώσουν πληροφορίες για τους ηγέτες της εξέγερσης, δηλαδή στους μισθοφόρους εκτελεστές, που εδώ και 7 μέρες κυκλοφορούν στους δρόμους της Τρίπολης και όχι μόνο.
Ο Καντάφι, σε πείσμα των εξελίξεων, θα συνεχίσει να σφαγιάζει πολίτες και να λεηλατεί τη Λιβύη, ώστε να ανατρέψει τα δεδομένα. Ωστόσο, τα ρήγματα είναι πολλά. Αρχικά, η κρισιμότητα του ελέγχου του ανατολικού τμήματος της χώρας προφανής. Τα τεράστια αποθέματα πετρελαίου της χώρας βρίσκονται εκεί, εξ ου και ο Καντάφι δε μπορεί να προχωρήσει σε ένα προσωρινό χώρισμα της χώρας και από το προπύργιό του, την Τρίπολη, να ανασυντάξει τις δυνάμεις του. Εν συνεχεία, ο επί 42 έτη Λίβυος ηγέτης έχει απολέσει την στήριξη μονάδων του στρατού, οι οποίες έχουν ξεσηκωθεί εναντίον του.
«Μαύρος χρυσός» η διεθνής κατακραυγή
Στα προαναφερθέντα, ο αιμοσταγής και παραληρηματικός Μουαμάρ Καντάφι, έχει να αντιπαρατάξει τους φονιάδες, που έχει ξαμολήσει, και τα γαλλικά Μιράζ, που βομβάρδισαν το ανατολικό τμήμα. Οι δυτικές δυνάμεις σιωπηλές, ήλπιζαν να τελειώσει η αναταραχή, δίχως να χρειαστεί να επέμβουν, ή έστω να τοποθετηθούν για το ζήτημα. Μια τακτική, την οποία ακολούθησαν και στην περίπτωση της Τυνησίας και στην περίπτωση της Αιγύπτου.
Από την Τρίτη, ωστόσο, μιλούμε και επίσημα για την πολύκροτη και χιλιοειπωμένη «διεθνή κατακραυγή». Η αλήθεια για τη Δύση όμως, είναι πολύ μακριά από τα δημοκρατικά προσχήματα και τα αντικαθεστωτικά ευχολόγια. Τα πετροδολάρια του Καντάφι, άλλωστε, ήταν ανέκαθεν βουτηγμένα στο αίμα. Η δύση άνοιξε τις πόρτες, χρησιμοποιώντας την απειλή του Μπους περί «άξονα του κακού», και έκτοτε ήρθαν οι επενδύσεις της Λιβύης σε αμερικάνικες τράπεζες, οι βρετανικές πωλήσεις όπλων και οι δεκάδες (ευρωπαϊκές και αμερικανικές) εταιρίες που αναλαμβάνουν δημόσια έργα, από οικοδομικές κατασκευές μέχρι εξόριση πετρελαίου.
Τα όπλα, κυριολεκτικά και μεταφορικά, της καταστολής και της καταπίεσης ανήκουν σε Βρετανία και ΗΠΑ και η στήριξη στο πρόσωπο του Καντάφι είναι απότοκος της μεγάλης επένδυσης σε αυτόν. Ωστόσο, πέραν της συνήθους καταδίκης της βίας, πλέον ακούγονται ακόμα και φωνές περί παρέμβασης του ΟΗΕ, με το ΝΑΤΟ να επιβάλει απαγόρευση πτήσεων.
Η αντιστροφή του κλίματος από πλευράς Ε.Ε. και ΗΠΑ δεν έχει ανθρωπιστικά αίτια. Η συγκεκριμένη εξέλιξη είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την τιμή του πετρελαίου μπρεντ, η οποία εκτοξεύθηκε, χθες το πρωί, στα 113,80 δολάρια το βαρέλι, το υψηλότερο επίπεδο των τελευταίων 29 μηνών. Η διακοπή της παραγωγής πετρελαίου από εργοστάσια της Λιβύης, μία από χώρες του ΟΠΕΚ, έχει προκαλέσει άμεση επίπτωση στη συνολική προσφορά του «μαύρου χρυσού», ενώ παράλληλα η έκταση της μείωσης της παραγωγής δεν είναι γνωστή, με τις εκτιμήσεις να κυμαίνονται από το 25% έως το 60% της ημερήσιας παραγωγής της χώρας.
Ο μεγάλος φόβος της δύσης αφορά πλέον τη Σαουδική Αραβία, η οποία είναι ο μεγαλύτερος εξαγωγέας πετρελαίου και έχει τη δυνατότητα να αντλήσει μεγαλύτερες ποσότητες από τις πετρελαιοπηγές της, ώστε να καλύψει τη μείωση της προσφοράς πετρελαίου από τη Λιβύη ή άλλες χώρες. Εξ ου και το θηριώδες πακέτο παροχών στους πολίτες της χώρας, ύψους 37 δις δολαρίων, που ανακοίνωσε ο βασιλιάς της Σαουδικής Αραβίας, Αμπντάλα, ο οποίος επέστρεψε από το εξωτερικό όπου βρισκόταν για ιατρική παρακολούθηση λόγω προβλημάτων υγείας. Η συμμαχική Αμερική, άλλωστε, επιθυμεί να αποσοβήσει τις κοινωνικές αναταραχές πάση θυσία, καθώς νέα άνοδος του πετρελαίου, πιθανότατα θα εκτροχιάσει την ανάκαμψη της αμερικάνικης οικονομίας.
