">
Παραδοχή των Ευρωπαίων αξιωματούχων που προμηνύει προσπάθειες γενικευμένης κηδεμονίας
Η Γερμανία σκοτώνει τις δημοκρατικές διαδικασίες και την έννοια της εθνικής κυριαρχίας
Του ΤΑΣΟΥ ΘΩΜΑ
Μιλώντας στο Ευρωκοινοβούλιο, ο πρόεδρος της Κομισιόν Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο έκανε λόγο για «συστημική κρίση της ευρωζώνης». Μετά από μια διετία συνεχούς μιντιακής πλύσης εγκεφάλου, η δήλωση του κ. Μπαρόζο προκαλεί μια έντονη απορία. Μα, δεν φταίνε οι τεμπέληδες Έλληνες, Ιρλανδοί και Πορτογάλοι για όλα τα δεινά της Ευρώπης και του κόσμου; Δεν φταίνε τα κουσούρια του ευρωπαϊκού νότου; Τελικά όχι, λένε οι ευρωπαίοι αξιωματούχοι. Γράψτε λάθος, δεν φταίτε εσείς, φταίει το ευρώ. Κρατήστε τα μνημόνια, συνεχίζουν να λένε κλείνοντάς μας το μάτι, γιατί τα καλύτερα έρχονται. Η ευρωζώνη του δημοσιονομικού ολοκληρωτισμού είναι ήδη επί θύραις.
Ας ξεκινήσουμε την αναφορά μας στην υπό κατάρρευση ευρωζώνη από τις ακριβείς δηλώσεις του κ. Μπαρόζο. «Η ζώνη του ευρώ βρίσκεται αντιμέτωπη με μία συστημική κρίση και δεν πρόκειται να επιβιώσει δίχως μεγαλύτερη πολιτική ενοποίηση και πειθαρχία», είπε εν αγαστή σύμπνοια με τον πρόεδρο του Συμβουλίου Χέρμαν βαν Ρομπάι. Παράλληλα, ο κ. Μπαρόζο παραδέχθηκε ότι ουσιαστικά απέτυχαν οι μέχρι τώρα πολιτικές που εφαρμόστηκαν για την έξοδο από την κρίση, για να φτάσει στο κεντρικό νόημα της ομιλίας, όπου και τόνισε την ανάγκη επιτήρησης των δημοσιονομικά απείθαρχων χωρών. Η αυξημένη επιτήρηση είναι αναγκαία «διότι όταν τα πράγματα πάνε άσχημα οι συνέπειες γίνονται αισθητές σε κάθε Ευρωπαίο φορολογούμενο» κατέληξε ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
Οι δηλώσεις του κ. Μπαρόζο βέβαια, έρχονται μετά το έναυσμα που έδωσε η γερμανική καγκελαρία. Την περασμένη Δευτέρα, η κ. Μέρκελ μιλώντας στο συνέδριο της Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης έθετε ως στόχο την ανατροπή των Ευρωπαϊκών Συνθηκών, ώστε να επιβληθούν βαριές κυρώσεις σε χώρες με ελλείμματα και χρέη. Δηλαδή, μια ειλημμένη απόφαση για ένα νέο ευρω-σύνταγμα, το οποίο επανειλημμένα απέρριψαν οι ευρωπαϊκοί λαοί. Η Γερμανία σκοτώνει τις δημοκρατικές διαδικασίες και την έννοια της εθνικής κυριαρχίας, στο βωμό της «επίβλεψης» των εθνικών προϋπολογισμών και την «σωτηρία»- κηδεμονία που προσέφερε στην χώρα μας.
Τι οδήγησε σε αυτή τη γενική διαπίστωση περί συστημικής κρίσης; Επί δυο χρόνια η Ευρώπη απαξιώνει τις υπόνοιες πως φταίει η νομισματική ένωση για τα προβλήματα των χωρών της ευρω-περιφέρειας. Κατ’ εξακολούθηση μάλιστα υιοθετεί κινδυνολογικές ρητορικές, πατώντας πάνω στην ευρωπαϊκή ταυτότητα των πολιτών, οι οποίοι δεν μπορούν να φανταστούν τις χώρες τους δίχως ευρώ. Ωστόσο, πλέον η κρίση δεν αγγίζει μονάχα την μικρή Ελλάδα. Ούτε μονάχα την ισχυρή ευρω-περιφέρεια, δηλαδή την Ισπανία και την Ιταλία. Έχει φτάσει στις χώρες του ευρωπαϊκό πυρήνα, καθώς χθες τα spreads των ομολόγων σε Γαλλία, Ολλανδία και Αυστρία, έφτασαν σε νέα ιστορικά ύψη.
Ενόσω οι ευρω-γραφειοκράτες και η ηγέτιδα Γερμανία προσπαθούν πάσει θυσία να διασώσουν το ευρώ, τα δομικά προβλήματα της νομισματικής ένωσης και του νεοφιλελευθερισμού αναδύονται. Η άρρηκτη σχέση της κρίσης-της απώλειας της εθνικής κυριαρχίας-και της παντελούς κατάλυσης του κοινωνικού κράτους, φιλοξενείται σε δημοσιεύματα έγκυρων ευρωπαϊκών εφημερίδων καθημερινά. «Η Ευρώπη των εργαζομένων έχει γίνει Ευρώπη των τραπεζιτών», μας λέει ο Λάρι Έλιοτ της βρετανικής Γκάρντιαν σε ένα άρθρο που επιχειρηματολογεί, δίχως διθυράμβους, για την διάλυση της ευρωζώνης και την επιστροφή σε εγχώριο νόμισμα. «Η επέλαση της Ομάδας της Φρανκφούρτης γυρνάει πίσω το δημοκρατικό ρολόι», γράφει η οικονομική ομάδα της ίδιας εφημερίδας, μιλώντας για μια διακυβέρνηση των 8 (Ανγκελα Μέρκελ Νικολά Σαρκοζί, Μάριο Ντράγκι, Κριστίν Λαγκάρντ, Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, Ολι Ρεν, Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο και Χέρμαν βαν Ρόμπαϊ), οι οποίοι παρακάμπτουν πλήρως το εκλογικό σώμα και δεν ελέγχονται από κανέναν.
«Λε Μοντ: Τι κοινό έχουν; Τη Goldman Sachs»
Καταπέλτης ήταν και η Λε Μοντ εναντίον του «τραπεζικού πραξικοπήματος», όπως χαρακτήριζε τις νέες κυβερνήσεις σε Αθήνα και Ρώμη το περιοδικό TIME. Η γαλλική εφημερίδα διερωτώμενη τι κοινό έχουν οι τεχνοκράτες μεσσίες Λουκάς Παπαδήμος, Μάριο Μόντι (εντολοδόχος πρωθυπουργός της Ιταλίας) και Μάριο Ντράγκι (πρόεδρος της ΕΚΤ), μας δείχνει προς την Goldman Sachs. Φτάνει στο σημείο μάλιστα να τους χαρακτηρίζει «μέλη της ευρωπαϊκής κυβέρνησης Goldman Sachs». Εκτεθειμένη όσο ποτέ η ΕΕ και η Δύση, δεν μπορεί πλέον να κρύψει από τους πολίτες πως δεν πρόκειται για συστημική κρίση της ευρωζώνης, αλλά κρίση όλων των κυρίαρχων μύθων. Οι αυτορυθμιζόμενες αγορές, η ελεύθερη ανταγωνιστικότητα, το αόρατο χέρι του κερδοσκοπικού κεφαλαίου, δηλαδή όλη η ιδεολογία του αχαλίνωτου καπιταλισμού.
