Κι όμως, η έννοια του «χιτ» για ένα τραγούδι, δεν υπάρχει μόνο στις ανθρώπινες κοινωνίες, αλλά και στις κοινωνίες των φαλαινών.
Σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύθηκε στην διαδικτυακή έκδοση της αμερικανικής επιστημονικής επιθεώρησης Current Biology, οποιαδήποτε στιγμή, οι αρσενικές μεγάπτερες φάλαινες (καμπουροφάλαινες) που ζουν στους ωκεανούς, αρχίζουν να τραγουδούν όλες τον ίδιο «σκοπό» την εποχή του ζευγαρώματος. Η εντυπωσιακή λεπτομέρεια είναι ότι το τραγούδι αυτό δεν είναι πάντα ίδιο, αλλά αλλάζει με την πάροδο του χρόνου, προσαρμοζόμενο σε πιο «πιασάρικους» ήχους ενώ ο νέος ήχος διαδίδεται ταχύτατα στους ωκεανούς, σχεδόν πάντα «ταξιδεύοντας» από τα δυτικά προς τα ανατολικά.
Όπως εξήγησε η Έλεν Γκάρλαντ από το Πανεπιστήμιο Κουίνσλαντ της Αυστραλίας, «παρατηρήσαμε μια πολιτισμική αλλαγή σε μεγάλη κλίμακα. Πολλά τραγούδια διαδίδονται κατ' αυτόν τον τρόπο από κοπάδι σε κοπάδι, οδηγώντας τα αρσενικά κήτη να αλλάζουν τη γκάμα τους και να τραγουδούν την πιο πρόσφατη επιτυχία».
Μόλις ακουστεί το καινούριο τραγούδι όλα τα αρσενικά φαίνεται να αλλάζουν ταχύτατα σκοπό. Ολοένα και περισσότερα μαθαίνουν τη νέα μελωδία κατά την εποχή του ζευγαρώματος, μέχρι που τελικά ο νέος σκοπός επικρατεί πλήρως.
Τις περισσότερες φορές πάντως το νέο τραγούδι περιλαμβάνει κάποια στοιχεία της «επιτυχίας» της προηγούμενης χρονιάς. Ορισμένες φορές οι φάλαινες αλλάζουν εντελώς μελωδία και τραγουδούν κάτι καινούριο.
Οι ερευνητές δεν έχουν καταλήξει σε κάποιο συμπέρασμα που να εξηγεί γιατί το τραγούδι διαδίδεται από το δυτικά προς τα ανατολικά, ενώ δεν γνωρίζουν επίσης αν οι αρσενικές μεγάπτερες τραγουδούν για να προσελκύσουν τις θηλυκές ή για να αποθαρρύνουν αντίπαλα αρσενικά.