">
Του ΤΑΣΟΥ ΘΩΜΑ
Η φετινή πρωτοχρονιά ήταν σίγουρα η πιο μαύρη και άραχνη για τους Έλληνες εδώ και δεκαετίες. Η χρονιά που έρχεται ξεκινά με τις πλέον δυσοίωνες προβλέψεις, όχι των αποκαλούμενων ειδικών, αλλά των ίδιων των εργαζομένων, μικρομεσαίων επιχειρηματιών και συνταξιούχων. Περίπου, δηλαδή, ολόκληρη η ελληνική κοινωνία αντιλαμβάνεται εμπειρικά πως αν η κατάσταση συνεχιστεί ως έχει, τότε πολύ απλά το 2012 θα είναι πολύ χειρότερο από το 2011. Ένα έτος δηλαδή που έφερε την βίαιη πτώση του βιοτικού επιπέδου των Ελλήνων αλλά ακόμη περισσότερο έθεσε τις βάσεις για έναν κοινωνικοοικονομικό εφιάλτη που θα διαρκέσει δεκαετίες.
Στην καρδιά του κτήνους βρίσκεται, λοιπόν, η Ελλάδα με πολύ εκλεκτή παρέα όμως. Το 2011 ήταν καταστροφική χρονιά και για την υπόλοιπη Ευρώπη, πλην της Γερμανίας που αποφασίζει και διατάζει. Το τέλος αυτού του έτους συνέπεσε μάλιστα και με τα γενέθλια του αμφιλεγόμενου πλέον ευρώ. Δέκα χρόνια έκλεισε το κοινό νόμισμα, για δεύτερη φορά καθώς από τεχνικής απόψεως το ευρώ είχε λανσαριστεί τον Ιανουάριο του 1999. Στα εκείνα τα πρώτα 10ετή γενέθλια του ευρώ, ο τότε πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ), Ζαν Κλοντ Τρισέ, δήλωνε πως το ευρώ «βοήθησε στην προστασία των κρατών μελών από τις πολλαπλές παγκόσμιες κρίσεις και αναταραχές των τελευταίων ετών».
Μόλις τρία χρόνια αργότερα, το κλίμα στα δεύτερα 10ετή γενέθλια δεν θα μπορούσε να είναι χειρότερο. Τα άλυτα προβλήματα της ευρωζώνης και το απρόβλεπτο μέλλον της ένωσης έχουν γίνει η πρώτη αιτία για τους κλυδωνισμούς της παγκόσμιας οικονομίας. Ασχέτως με το αν η ευρωζώνη μπορέσει να αντέξει την σημερινή κρίση ή όχι, η «δημοσιονομική ένωση» του Βερολίνου «είναι μια θεραπεία που μπορεί να αποδειχτεί χειρότερη από την ασθένεια». Αυτό υποστηρίζει ο καθηγητής Τζον Γκράχλ του Πανεπιστημίου Μίντλσεξ, εξηγώντας πως αυτή η ένωση είναι μια «αυταρχική δομή που θα υποβάλει τα πιο αδύναμα κράτη σε μια μόνιμη και άκρως παρεμβατική επιτήρηση, επισήμως από την Κομισιόν και την ΕΚΤ, στην πραγματικότητα από την Γερμανία και τα ισχυρότερα βορειο-ευρωπαϊκά κράτη».
Μια οικονομική ατομική βόμβα
Ενόσω η Ευρώπη προετοιμάζεται για την αυταρχική αυτή δομή και τα κράτη μέλη καταρρέουν σε μια κινούμενη άμμο λιτότητας, ιδέες που έμοιαζαν περιθωριακές ακούγονται στα ευρωπαϊκά κοινοβούλια. «Έχουμε στα χέρια μας μια ατομική βόμβα που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε εναντίον των Γερμανών και των Γάλλων: αυτή η ατομική βόμβα είναι πως απλά δεν θα πληρώσουμε», είπε ο Πέδρο Νούνο Σάντος, αντιπρόεδρος του Σοσιαλιστικού κόμματος της Πορτογαλίας. «Το χρέος είναι το μοναδικό μας όπλο», υποστήριξε και «με αυτό πρέπει να κάνουμε τα πόδια των Γερμανών τραπεζιτών να τρέμουνε». Καθώς η Πορτογαλία βυθίζεται στην ύφεση υιοθετώντας ολοένα και περισσότερα μέτρα λιτότητας, ο Ν. Σάντος υποστήριξε πως τα κράτη του ευρωπαϊκού νότου πρέπει να ενώσουν τις δυνάμεις τους και να αντισταθούν στις επιταγές λιτότητας και συστολής που επιβάλουν τα κράτη του πυρήνα.
«Είναι ακατανόητος ο λόγος που τα κράτη της περιφέρειας δεν κάνουν αυτό που έκαναν ο Γάλλος Πρόεδρος και η Γερμανίδα Καγκελάριος. Πρέπει να ενωθούν», τόνισε εμφατικά ο αντιπρόεδρος του πορτογαλικού Σοσιαλιστικού κόμματος. Αυτές οι απόψεις δεν ευδοκιμούν μονάχα στην καταπιεσμένη ευρω- περιφέρεια. Ο Φρανσουά Ολάντ, υποψήφιος του γαλλικού Σοσιαλιστικού κόμματος στις προεδρικές εκλογές, έχει υποσχεθεί πώς αν εκλεγεί τον ερχόμενο Μάιο θα επαναδιαπραγματευθεί τη συμφωνία της δημοσιονομικής ένωσης. Όπως υποστήριξε, αυτή η συμφωνία παραβιάζει την δημοσιονομική κυριαρχία του Γαλλικού Κοινοβουλίου, ενώ ταυτόχρονα αποτυγχάνει πλήρως να προσφέρει λύση στα καταρρέοντα κράτη.
Αιρετικές ακούγονται (ακόμα και) αυτές οι φωνές (που προέρχονται και αυτές από τα Σοσιαλδημοκρατικά κόμματα τα οποία ανά την Ευρώπη υιοθέτησαν όλους τους νεοφιλελεύθερους νόμους με πολύ πολύ πάθος) για την ελληνική κοινωνία που ακόμη και σε μια περίοδο που ευνοεί την παντελή κατεδάφιση των ιδεών που στηρίζουν την καθεστηκυία τάξη, αυτή επιμένει να ενημερώνεται από τα ιερά μας κανάλια και να επαναλαμβάνει με στόμφο τις κουβέντες που λένε μεταξύ τους, δήθεν με ένταση και αγανάκτηση, όλοι αυτοί οι οπίνιον μάκερς που τόσο εκτιμάμε. Αυτό που ο Ν. Σάντος λέει πως είναι όπλο κατά των Γερμανών, στην χώρα μας είναι όπλο κατά των πολιτών! Πόσες φορές δεν μας έχουν απειλήσει πως δεν θα μπορέσουμε να πληρώσουμε;
Όμως, όσο η ΕΕ επιμένει στην ίδια πολιτική, κατασυκοφαντώντας την δημοκρατία και υποσκάπτοντάς την σε κάθε ευρω-συνάντηση ολοένα και παραπάνω, τόσο οι ευρωπαϊκοί λαοί θα αντιλαμβάνονται πως δεν μπορούν να βρουν μια ατομική λύση. Οι ίδιες οι κοινωνίες θα γίνουν η ατομική βόμβα. Με απρόβλεπτες συνέπειες. Σε αυτές τις μέρες της καταναλωτικής, επίπλαστης και ψευδεπίγραφης ελπίδας πρέπει να κατανοήσουμε εμείς πως οι λαοί δημιουργούν την πραγματική και αναγκαία ελπίδα.
