">
Του ΤΑΣΟΥ ΘΩΜΑ
Μετράμε τρεις μήνες Νατοϊκών βομβαρδισμών στην Λιβύη και η αρχικώς πολυσυζητημένη στρατιωτική επιχείρηση «Αυγή της Οδύσσειας» αρχίζει να παραμελείται από τα ΜΜΕ και, ως φυσικό επακόλουθο, να ξεθωριάζει. Όταν ξεκίνησαν οι επιχειρήσεις είχε διαφημιστεί ως μια «ανθρωπιστική επέμβαση», κάνοντας ακόμη και ανθρώπους δομικά αντίθετους με τους διαρκείς πολέμους των ΗΠΑ να συνταχθούν με την πλευρά της Δύσης. Ο Μπάρακ Ομπάμα θεώρησε ιδιαίτερα κρίσιμο να αποδείξει πως η επέμβαση γίνεται μόνο για την προστασία των «αντικαθεστωτικών που σφάζονται» από τον Μ. Καντάφι. Στο πλαίσιο αυτό είχε δηλώσει πως «θα ήταν μεγάλο λάθος και παραβίαση των καθηκόντων μας, αν διευρύναμε την αποστολή και στοχεύαμε στην αλλαγή καθεστώτος».
Παρότι ο ίδιος ο Μ. Καντάφι διευκόλυνε την συμμαχική αρχικά, Νατοϊκή στη συνέχεια, έφοδο, με προκλητικές και παρανοϊκές δηλώσεις, όπως το αλήστου μνήμης «θα σας ψάξουμε και θα σας σκοτώσουμε στα σπίτια σας», οι στόχοι, που εξ αρχής διαφαίνονταν, είναι πλέον μια εμπειρική πραγματικότητα. Το Εθνικό Μεταβατικό Συμβούλιο της Βεγγάζης έχει διαρκείς οικονομικές συναλλαγές με τη Δύση, η οποία προετοιμάζει την Λιβυκή μεταπολίτευση. Παράλληλα, οι ΗΠΑ και η συμμαχική της Σαουδική Αραβία κατάφεραν να δημιουργήσουν ένα ανάχωμα στις μαζικές κινητοποιήσεις που, αποδεικνύοντας την ύπαρξη ενός αραβικού έθνους, δονούσαν τις υπάρχουσες δομές. Και μέσα σε όλα αυτά θα ξεφορτωθούν τον παράφρονα Μ. Καντάφι.
Ο Μ. Καντάφι συνεργάστηκε μεν με την Δύση, όταν έπειτα από την εκτέλεση του Σαντάμ Χουσέιν, φοβήθηκε πως θα έχει την ίδια μοίρα, όμως ακόμη και ως σύμμαχος των ΗΠΑ δεν σταμάτησε να προξενεί πρόβλημα. Σύμφωνα με έγγραφα του Αμερικάνικου Στέιτ Ντιπάρτμεντ, αποκαλυφθέντα από το WikiLeaks και δημοσιευμένα από την Washington Post, ο Μ. Καντάφι ζητούσε «πολύ μεγάλα συμβόλαια και μεγάλα bonus για τις πετρελαϊκές συμφωνίες». Παράλληλα, στα έγγραφα αυτά, ο Αμερικάνος διπλωμάτης υπογράμμιζε πως σε ομιλία του ο Μ. Καντάφι, το 2006, αναφέρθηκε σε εθνικοποίηση των πετρελαίων, «στην πλάτη των οποίων πλούτισαν ξένες εταιρίες».
Ένα μωσαϊκό διαφορετικών γεωπολιτικών κινήτρων πίσω από την επέμβαση και πλέον η Λιβύη βρίσκεται πολύ μακριά από τις ελπίδες εκδημοκρατισμού που έθρεφε τον Φεβρουάριο. Η τελική εξόντωση ή αντικατάσταση του Μ. Καντάφι θα είναι μια νίκη του ΝΑΤΟ και όχι των αντικαθεστωτικών δυνάμεων της χώρας. Και επιπλέον θα αφήσει ένα κράτος διαλυμένο. Έρμαιο της ανοικοδόμησης, που ακόμη συμβαίνει στην Αϊτή του σεισμού, στο Αφγανιστάν του εκδημοκρατισμού, αλλά και στη Νέα Ορλεάνη του τυφώνα Κατρίνα. Μια πολυσχιδής στρατηγική που αναλύει η Ναόμι Κλάιν με το πολυδιαβασμένο Δόγμα του Σοκ, ενώ από συνήθεια και μόνο εξακολουθούμε να μιλάμε για ανθρωπιστικούς πολέμους και ανθρωπιστική βοήθεια.
Διακοπή των εχθροπραξιών ζητά η Ιταλία
Ο υπουργός Εξωτερικών της Ιταλίας, Φράνκο Φρατίνι, ζήτησε χθες από το ΝΑΤΟ τη διακοπή των εχθροπραξιών στη Λιβύη προκειμένου να δοθεί η δυνατότητα δημιουργίας διαδρόμων διέλευσης ανθρωπιστικής βοήθειας. Επίσης, ο Ιταλός ΥΠΕΞ κατά τη διάρκεια ομιλίας του στο ιταλικό κοινοβούλιο, δήλωσε ότι το ΝΑΤΟ θα πρέπει να δώσει «λεπτομερείς πληροφορίες» για τα αποτελέσματα των βομβαρδισμών και των «δραματικών» σφαλμάτων που οδήγησαν σε απώλειες μεταξύ του άμαχου πληθυσμού. Οι εκκλήσεις των «πρόθυμων συμμάχων» έχουν ως γνώμονα την επιβίωση της ελίτ που στέκει δίπλα στον Μ. Καντάφι. Η Ιταλία, που υπήρξε συμμαχική χώρα του Μ. Καντάφι, αποπειράται να κερδίσει χρόνο για την μετατόπιση της κυρίαρχης τάξης, που έχει παραμείνει στο πλευρό του Μ. Καντάφι, προς την Βεγγάζη.
