">
Του Σωτήρη Μπαμπατζιμόπουλου
Θα σας πω μια αληθινή ιστορία και θα ξεκαθαρίσω πρώτα πως είμαι ετεροφυλόφιλος και βαθιά ερωτευμένος με τη γυναίκα. Όταν ήμουν δεκαοχτώ, πήγα με την παρέα μου το καλοκαίρι στην Κρήτη. Ένα βράδυ παίζαμε ένα παιχνίδι, ούτε θυμάμαι τι ακριβώς, αλλά το νόημα ήταν ότι όποιοι έχαναν θα έπρεπε να φέρουν εις πέρας μια δοκιμασία την οποία οι υπόλοιποι της παρέας θα επέλεγαν. Αν δεν το έκανες, ήσουν κότα, κι ως γνωστόν κάτι τέτοια σε αυτήν την ηλικία μετράνε πολύ. Κανείς δεν θέλει να είναι κότα. Στο παιχνίδι έχασα εγώ κι ένας φίλος μου. Φοβόμουν ότι θα μας πούνε να πηδήξουμε από την προκυμαία στη θάλασσα του λιμανιού ή να κλέψουμε κάνα μπουκάλι βότκα από το παντοπωλείο. Αντιθέτως και μετά από πολλές φρικιαστικές ιδέες, πολύ χειρότερες από τις παραπάνω δύο, αποφάσισαν να πιαστούμε χέρι-χέρι και να περπατήσουμε στον πολυσύχναστο δρόμο της παραλίας. Τους φάνηκε πολύ αστείο ως ιδέα κι εμάς μας φάνηκε πολύ εύκολο. «Σιγά το πράμα», σκέφτηκα. Τόσο αδαής ήμουν στα δεκαοχτώ. Πράγματι, λοιπόν, πιαστήκαμε και περπατήσαμε μπροστά από ταβέρνες και καφετέριες. Ένα λεπτό κράτησε το όλο σόου, διότι θέλαμε να ανοίξει η γη και να μας καταπιεί. Δεκάδες βλέμματα μας κάρφωναν με απέχθεια, κάποιοι μουρμούριζαν πράγματα που δεν θα ήθελα να ξέρω κι ένιωθα τόνους μίσους και αηδίας να συσσωρεύονται και να έρχονται πάνω μας κατά κύματα.
Μου φαινόταν αδιανόητο πώς άνθρωποι που δεν μας ξέρανε, μας κοιτούσαν με τέτοια αδιάκριτη εμπάθεια για κάτι τόσο απλό και ποιος ξέρει τι θα γινόταν αν συνεχίζαμε για μερικά λεπτά ακόμα. Φαντάστηκα πώς θα ήταν η ζωή μου αν ζούσα σε μια κοινωνία, στην οποία θα εισέπραττα τις ίδιες αντιδράσεις αν περπατούσα στο δρόμο αγκαζέ με την κοπέλα μου. Ανατρίχιασα. Η ζωή μου θα ήταν μια κόλαση. Θα αναγκαζόμουν να ζω σ’ ένα ψέμα, να καταπιέζω τα πιο ανθρώπινα και αγαθά συναισθήματά μου, θα ζούσα λαθραία και δεν θα ήμουν ποτέ πραγματικά ευτυχισμένος.
Λυπάμαι που υπάρχουν παρελάσεις ομοφυλόφιλων και κινηματογραφικά αφιερώματα στον ομοφυλοφιλικό έρωτα, διότι απλώς αναδεικνύεται το πόσος δρόμος υπάρχει μέχρι οι κοινωνίες μας να αποδεχτούν μια αλήθεια και να σταματήσουν να ορίζονται από το μίσος. Δεν είσαι περισσότερο άνδρας αν σου τη σπάνε οι ομοφυλόφιλοι ούτε προσθέτεις κάποιο λιθαράκι στον μεγάλο ελληνικό πολιτισμό λέγοντας πράγματα όπως: «αν το παιδί μου γίνει γκέι , θα πεθάνω» ή ακόμα χειρότερα «αν το παιδί μου γίνει γκέι, θα το σκοτώσω». Τόσες χιλιάδες χρόνια πολιτισμού, φιλοσοφίας, επιστημών, θρησκειών που στηρίζονται πάνω στην αγάπη και ακόμα η πλειοψηφία των ανθρώπων στη χώρα μας (και στη συντριπτική πλειοψηφία των χωρών της υφηλίου) προτιμά να ζει στο σκοτάδι, διότι το φως πάντα τρόμαζε. Αν δεν είναι διατεθειμένοι να καταλάβουν, να το φιλοσοφήσουν, να δουν τα πράγματα από άλλη οπτική, ας αντιληφθούν τουλάχιστον πως ανέκαθεν ένα 10% των ανθρώπων ήταν, είναι και θα είναι ομοφυλόφιλοι. Ας πάρουν επίσης χαμπάρι, πως παρά τις φοβίες περί του αντιθέτου, η ομοφυλοφιλία δεν είναι μεταδοτική. Όσα ζευγάρια ομοφυλόφιλων αντρών και γυναικών και να δεις να μοιράζονται τα συναισθήματα αγάπης τους με τον ίδιο τρόπο που το κάνουν τα ετεροφυλόφιλα ζευγάρια, δεν θα γίνεις ούτε λιγότερο άντρας ούτε λιγότερο γυναίκα. Αν η δική σου σεξουαλική ηρεμία στηρίζεται στο να λιθοβολείς τη σεξουαλική ηρεμία των άλλων και να σε ικανοποιεί η δυστυχία τους, τότε θα έπρεπε να αναρωτηθείς μήπως ήρθε η ώρα να κοιτάξεις τον εαυτό σου και να δεις από πού έρχεται όλο αυτό το μίσος. Κι αν οι ομοφυλόφιλοι σου προσβάλλουν την αισθητική (ναι, αυτή η άποψη φοριέται πολύ) και λες «οκέι, ας υπάρχουν, αρκεί να μην τους βλέπω», τότε έλεος, από πότε γίναμε ξαφνικά όλοι γνώστες και φανατικοί της αισθητικής; Αν δεν μπορείς να βρεις καλαισθησία στην ομοφυλοφιλική τρυφεράδα, τότε τουλάχιστον κατάπιε την με τον ίδιο τρόπο που καταπίνουμε ένα τσουβάλι αντιαισθητικών εικόνων, από τα άθλια κτίρια και τις άθλιες συμπεριφορές των συνανθρώπων μας, μέχρι την κακόγουστη μουσική και τους κακόγουστους πολιτικούς. Τουλάχιστον, αν σ’ αυτόν τον τομέα βάλεις λίγο νερό στο κρασί σου, τότε κάποιος ξάδελφός σου ή το παιδί κάποιου καλού σου φίλου, θα ανασάνει με λιγότερη δυσκολία.
