Μπαίνει ένας ληστής σε μία τράπεζα και φωνάζει:
-ΛΗΣΤΕΙΑ!...
Μέσα στην αναμπουμπούλα και το χαμό του πέφτει η μάσκα. Σκύβει, την πιάνει, την ξαναφοράει. Πλησιάζει τον πρώτο που βλέπει μπροστά του και τον ρωτάει:
-Λέγε ρε! Είδες καθόλου το πρόσωπό μου;
-Τι να σας πω κύριε ληστά, λίγο τα ματάκια σας...
Μπαμ, τον πυροβολεί και πάει στον παραπέρα:
-Εσύ είδες τίποτε;
-Ε... λίγο το προσωπάκι σας! Μπαμ, τον σκοτώνει κι αυτόν. Πάει και στην 3η και της λέει:
-Εσύ δε νομίζω να είδες τίποτε, ε;
-Εγώ σας ορκίζομαι δεν είδα τίποτε, ο άνδρας όμως μου τα είδε όλα!...
Ο πελάτης στο σερβιτόρο:
-Παρακαλώ, θα ήθελα να μου φέρετε αυτό που τρώει ο κύριος απέναντι.
-Θα προσπαθήσω, κύριε, αλλά πολύ φοβάμαι ότι δεν θα μ’ αφήσει να του το πάρω!
Mια κατσαρίδα βλέπει μια άλλη με τα πόδια καρφωμένα προς τα πάνω, κάγκελο και τη ρωτάει:
-Όχι, αεροζόλ!...
«Ξέρεις τι είναι ο έρωτας; Το άγριο μπλε της θάλασσας. Το βαθύ κόκκινο της παπαρούνας. Το φλύαρο πράσινο του λειβαδιού. Το μεθυσμένο πορτοκαλί του χειμωνιάτικου ήλιου».
Αλκιόνη Παπαδάκη
