">
Του ΤΑΣΟΥ ΘΩΜΑ
Η Μεσόγειος φλέγεται. Στα νότια παράλια έχουμε την Τυνησία και την Αίγυπτο να βρίσκονται σε μεταβατική κατάσταση μετά τις εξεγέρσεις που οδήγησαν στην εκδίωξη των φιλοδυτικών δικτατόρων, Μπεν Αλί και Χόσνι Μουμπάρακ. Σε μεγάλο βαθμό οι εξεγέρσεις έχουν επηρεάσει και την Αλγερία, όπου στις επερχόμενες εκλογές τον Μάιο θα συμμετάσχει, μετά από 15 χρόνια μποϊκοτάζ, το κοσμικό Μέτωπο των Σοσιαλιστών αλλά και τα ισλαμικά κόμματα ενωμένα. Η κατάσταση στην Παλαιστίνη δεν νομίζουμε πως χρίζει ανάλυσης. Παράλληλα, μεταβατική περίοδο βιώνουν και τα βόρεια παράλια καθώς Πορτογαλία και Ελλάδα βρίσκονται υπό καθεστώς μνημονίου, ενώ Ισπανία και Ιταλία βασανίζονται από ύφεση, ανεργία και αυξανόμενα ελλείμματα. Ακόμη και η Γαλλία αντιμετωπίζει μεγάλα προβλήματα λόγω της κρίσης χρέους της ΕΕ.
Η χώρα που σκόπιμα δεν αναφέραμε είναι η Συρία. Ο λόγος είναι πως αυτή τη χρονική στιγμή η Δαμασκός αποτελεί την αρένα των μεγάλων συμφερόντων Ρωσίας, Ευρώπης και Αμερικής. Όπως επισημαίνει ο αρθρογράφος των Φαϊνάνσιαλ Τάιμς, Ιαν Μπρέμμερ, το μπααθικό καθεστώς του Μπασάρ Αλ Άσαντ είναι χρόνιος εμπορικός σύμμαχος της Μόσχας. Ακόμη περισσότερο, η στρατηγικής σημασίας πρόσβαση της Ρωσίας στη Μεσόγειο εξασφαλίζεται μέσω Συρίας και συγκεκριμένα μέσω των ναυτικών βάσεων στην Λατάκια και την Ταρτούς. Εξ ου και η Ρωσία έχει επανειλημμένως μπλοκάρει τις κινήσεις του ΟΗΕ που στοχεύουν στην περαιτέρω απομόνωση του Άσαντ. Ωστόσο, όπως προβλέπει ο Μπρέμμερ, όσο η πίεση αυξάνεται «οι μέρες του Άσαντ είναι μετρημένες και η επόμενη κυβέρνηση της Συρίας είναι πιθανό να μην είναι φίλα προσκείμενη στη Μόσχα».
«Οπότε πού μπορεί η Ρωσία να στραφεί για να διατηρήσει την μεσογειακή βάση για το ναυτικό της; Μήπως στην Ελλάδα; Είναι μια προοπτική την οποία θα πρέπει να προσέξουν πολύ οι Γερμανοί και οι άλλες χώρες του πυρήνα της Ε.Ε» αναφέρεται στο δημοσίευμα των Τάιμς. «Μια 30ετής ή 50ετής συμφωνία που θα δώσει στο ρωσικό ναυτικό δικαιώματα βάσης στο λιμάνι του Πειραιά, ίσως μια μέρα να είναι λογική σκέψη και για τις δύο πλευρές. Μέσα στον χρόνο, αυτή η συμφωνία θα απέφερε στην πεινασμένη ελληνική κυβέρνηση έως 200 δισ. δολάρια», συνεχίζει ο Μπρέμμερ αναφερόμενος στο φημολογούμενο ενδιαφέρον της Gazprom για την ιδιωτικοποίηση της ΔΕΠΑ και της ΔΕΣΦΑ.
Μάλιστα, παρότι ξεκαθαρίζει πως η Ελλάδα δύσκολα θα αποχωρήσει από την Ευρωπαϊκή Ένωση προσθέτει πως ακόμη και αν η σύναψη μιας συμμαχίας με την Ρωσία δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί υπό την κυβέρνηση Παπαδήμου «μια μελλοντική κυβέρνηση συνασπισμού υπό την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας» θα έχει αυτή την επιλογή.
Τα συμφέροντα της Ρωσίας στην Συρία είναι αδιαμφισβήτητα, όπως και η στρατηγική σημασίας γεωπολιτική θέση της Ελλάδας. Ωστόσο, η χρονική στιγμή του άρθρου προκαλεί υποψίες. Από τη μια πλευρά, μια υποτιθέμενη συμμαχία της Ελλάδας με την Ρωσία απασχολεί εμπράκτως την Αμερική, η οποία προϊούσης της ευρωπαϊκής κρίσης δείχνει ολοένα και περισσότερο τη δυσαρέσκειά της για την ηγεμονική θέση που απολαμβάνει η Γερμανία. Οι επιθέσεις των οίκων αξιολόγησης σε χώρες της ευρωζώνης, αλλά και στον μηχανισμό στήριξης, αποδεικνύουν πως ο Λευκός Οίκος δεν είναι διατεθειμένος να μείνει με σταυρωμένα τα χέρια την ώρα που το Βερολίνο αναδεικνύεται σε κεφαλή όλης της Ευρώπης. Εξ ου και προ ολίγων ημερών ο υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ Τίμοθι Γκάιτνερ εξέφρασε την αντίθεσή του στο νέο οικονομικό μοντέλο της ΕΕ λέγοντας εμφατικά ΟΧΙ στην υπερβολική λιτότητα. Παρότι ο Μπρέμμερ επαναλαμβάνει τουλάχιστον δυο φορές πως η ΕΕ πρέπει να είναι πιο προσεκτική για την συμπεριφορά της προς την Ελλάδα, περισσότερο φαίνεται να κρούει τον κώδωνα του κινδύνου προς τους Αμερικανούς και αυτά που διακυβεύονται από τις αμφιθυμίες της στήριξής τους προς το Βερολίνο. Για να το πούμε πιο απλά. Αν το Βερολίνο δεν συνεχίσει να δίνει λεφτά για τις «σωτηρίες» της Ελλάδας, τότε η Αθήνα μπορεί και να κοιτάξει προς Μόσχα. Οπότε, κ. Ομπάμα αν δεν θέλετε την επέκταση της παντοκρατορίας του Πούτιν στηρίξτε τη Μέρκελ!
Ταυτόχρονα, ο Μπρέμμερ φωτογραφίζει την Νέα Δημοκρατία ως την επόμενη κυβέρνηση της Ελλάδας. Μια κυβέρνηση, μάλιστα, που θα έχει τη δύναμη, το σθένος και την θέληση να αντισταθεί στο Βερολίνο και τις Βρυξέλλες σε σημείο που θα διώξει το ΝΑΤΟ και θα φέρει τα ρούβλια στον Πειραιά! Όλα αυτά θα τα κάνει η ίδια η ΝΔ που ουσιαστικά είναι το κόμμα που πέρασε το δεύτερο μνημόνιο και το παρουσίασε ως κορωνίδα των κατορθωμάτων της. Ας μην κοροϊδευόμαστε. Δεν θα έρθει ο Πούτιν να μας σώσει. Και η Μεσόγειος θα συνεχίσει να φλέγεται.
