Μην τα βάζετε με τα παιδιά...
Μια νηπιαγωγός παρατηρούσε τα παιδιά της τάξης της καθώς ζωγράφιζαν. Και περνούσε που και που από δίπλα τους για να δει τις ζωγραφιές τους. Καθώς περνούσε από ένα κοριτσάκι που δούλευε σταθερά, το ρώτησε τι ζωγράφιζε. Το κοριτσάκι απάντησε:
-Ζωγραφίζω το Θεό.
Η δασκάλα σταμάτησε και είπε:
-Μα κανένας δεν ξέρει πώς μοιάζει ο Θεός.
Χωρίς να χάσει λεπτό από τη ζωγραφιά της, το κοριτσάκι απάντησε:
-Θα ξέρουν όλοι σε ένα λεπτό…
Μην τα βάζετε με τα παιδιά...
Ένα μικρό κορίτσι μιλούσε με το δάσκαλό της για τις φάλαινες. Ο δάσκαλος είπε ότι είναι φύση αδύνατο μια φάλαινα να καταπιεί έναν άνθρωπο, γιατί αν και είναι ένα πολύ μεγάλο θηλαστικό, ο λαιμός του είναι πολύ μικρός. Το μικρό κορίτσι επισήμανε ότι μια φάλαινα είχε καταπιεί τον Ιωνά. Ενοχλημένος ο δάσκαλος επέμεινε ότι μια φάλαινα δεν μπορεί να καταπιεί έναν άνθρωπο. Τότε το μικρό κορίτσι είπε:
-Όταν θα πάω στον παράδεισο, θα ρωτήσω τον Ιωνά.
Και ο δάσκαλος τη ρώτησε:
-Και αν ο Ιωνάς έχει πάει στην κόλαση;
Και η μικρή απάντησε:
-Τότε θα τον ρωτήσεις εσύ!...
«Τη φωτιά της δημιουργίας τη συντηρούν οι ανυπόταχτοι, οι ανικανοποίητοι, οι τυχοδιώκτες της ψυχής και του πνεύματος».
Γεώργιος Θεοτοκάς, 1905-1966, Έλληνας συγγραφέας
