">
Βάλε ένα δοχείο με νερό έξω από την πόρτα σου και βοήθησε ένα αδέσποτο να ξεδιψάσει!
Της ΕΜΜΑΝΟΥΕΛΑΣ ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΥ
Από τα παλιότερα χρόνια μέχρι και σήμερα ο σκύλος θεωρείται από τους καλύτερους φίλους του ανθρώπου, αν όχι ο καλύτερος. Και αυτό γιατί αν του δώσεις ορισμένα πράγματα, από ένα χάδι μέχρι λίγη φροντίδα μέχρι την καρδιά θα σου τα δώσει πίσω στο μέγιστο.
Παρόλα αυτά σήμερα αν κάνεις μια βόλτα έξω θα έρθεις αντιμέτωπος με πολλά αδέσποτα ζώα, είτε σκύλους, είτε γάτες. Βέβαια σε άλλους δήμους το πρόβλημα είναι πιο έντονο αλλά δεν παύει να υπάρχει.
Υπάρχουν φιλοζωικές οργανώσεις σε πολλούς από αυτούς τους δήμους αλλά στις διαστάσεις που έχει φτάσει το πρόβλημα οι οργανώσεις αυτές δεν μπορούν να μεριμνήσουν για όλα τα αδέσποτα. Πολλά από αυτά συνεχίζουν να ζουν στο δρόμο.
Οι λόγοι που τα οδήγησαν εκεί ποικίλουν. Η ανευθυνότητα των ανθρώπων να συντηρήσουν ένα σκυλάκι και η εγκατάλειψή του στο δρόμο, καθώς και η μη στείρωση των ζώων τους έχει ως αποτέλεσμα ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες και εγκατάλειψη των μικρών.
Υπάρχουν όμως και πολλοί τρόποι να βοηθήσει κάποιος τα αδέσποτα. Το καλύτερο από όλα θα ήταν βέβαια η υιοθεσία αλλά αν κάποιος δεν έχει αυτή τη δυνατότητα μπορεί να κάνει μικρά πραγματάκια για να κάνει την ζωή αυτών των ζώων καλύτερη.
Αυτό που δυσκολεύονται να βρουν περισσότερο στο δρόμο είναι νερό. Ειδικά τους μήνες του καλοκαιριού τα ζώα αυτά υποφέρουν και βασανίζονται στην προσπάθειά τους να πιούνε μερικές σταγόνες νερό. Οι ευαισθητοποιημένοι θα μπορούσαν να αφήσουν έξω από την πόρτα του σπιτιού τους ή κάπου στην γειτονιά ένα μπολάκι νερό και να το γεμίζουν όποτε ευκαιρούν. Ιδανικό θα ήταν αν δίπλα στο μπολάκι με το νερό άφηναν και λίγη τροφή. Δεν χρειάζεται να είναι αγορασμένη, μερικά αποφάγια από το φαγητό και το σκυλί θα μπορέσει να “βγάλει” την μέρα.
Κάτι άλλο που λείπει στα αδέσποτα ζώα, όσο παράξενο και αν ακούγεται σε μερικούς, είναι η αγάπη. Πολλά από αυτά είναι τρομαγμένα ή επιφυλακτικά γιατί μάλλον στο παρελθόν θα ήρθαν αντιμέτωπα με σκληρές καταστάσεις αλλά παρόλα αυτά όλα έχουν ανάγκη από λίγη αγάπη.
«Βάζω νερό και φαγητό στα σκυλάκια της γειτονιάς»
«Η ζωή μου άλλαξε από τότε που αποχωρίστηκα το σκυλάκι που έμενα μαζί του 2 χρόνια», δήλωσε η Αντιγόνη στον «Τ.Θ.» και πρόσθεσε: «Ήταν το σκυλί της οικογένειας και μιας και εγώ έπρεπε να μείνω σε άλλη πόλη το σκυλί έμεινε πίσω με τους υπόλοιπους. Λόγω αυξημένων υποχρεώσεων έκρινα πως δεν μπορώ να συντηρήσω μόνη μου ένα σκυλί. Οπότε κατεβαίνω καθημερινά και βάζω νερό και φαγητό στα σκυλάκια της γειτονιάς. Αυτά με την σειρά τους αν και ήταν επιφυλακτικά στην αρχή σιγά-σιγά με εμπιστεύτηκαν και πλέον μπορούμε κάθε φορά που πηγαίνω εκεί και τα βρίσκω να παίζουμε για λίγη ώρα. Αν και στην αρχή ήταν απλησίαστα ποτέ τους δεν με επιτέθηκαν. Είμαι της άποψης ότι αν κάποιος δαγκωθεί από ένα σκύλο φταίει ο ίδιος», μας λέει η Αντιγόνη που φαίνεται να έχει μια ιδιαίτερη σχέση με τα σκυλιά.
Η Βαγγελίτσα μας είπε την άποψη της για το θέμα και έθεσε στον εαυτό της το εξής ερώτημα: «Ποιος ο λόγος να μην πάρεις αδέσποτο για κατοικίδιο; Τα αδέσποτα είναι και αυτά σκυλάκια και δεν πρέπει να τα αποκλείουμε επειδή έτυχε να γεννηθούν ή να παρατηθούν για κάποιο λόγο στο δρόμο και αν είναι άγρια είναι γιατί έτσι τα κάνει ο δρόμος. Το ίδιο ισχύει και με τους ανθρώπους γιατί παλεύουν καθημερινά για την επιβίωσή τους. Και αυτά έχουν ζωή και μεγαλύτερη ανάγκη για αγάπη».
Από την άλλη, ο Κώστας έχει μια καθημερινή επαφή με τα ζώα λόγω της δουλειάς του. «Βρίσκομαι καθημερινά στο κατάστημά μου, περιμένοντας να εξυπηρετήσω τον κόσμο και πρόθυμος να παρέχω οποιαδήποτε πληροφορία που μπορώ και θεωρώ σωστή, όσον αφορά τη διαβίωση των κατοικίδιών τους. Πολλές φορές όμως έρχονται κάποιοι πελάτες, που ούτε μπαίνουν μέσα στο μαγαζί, ούτε είναι διαθέσιμοι να πληρώσουν γι’ αυτό που θα πάρουν. Με περιμένουν εκεί στην εξώπορτα με τη γλώσσα απ’ έξω. Κάποια φαίνονται να χαμογελάνε, άλλα να διψάνε. Μόλις τα κοιτάξω στα μάτια κουνάνε την ουρά. Βγαίνω λοιπόν, παίρνω τα κουπάκια, στο ένα τροφή και στο άλλο δροσερό νερό. Με κοιτάνε τρώνε και φεύγουν. Την επόμενη μέρα είναι πάλι εκεί. Είναι οι καλύτεροι πελάτες μου».
Τέλος η Βιβή αναφέρθηκε και στο δύσκολο έργο των φιλοζωικών οργανώσεων. «Υπάρχουν φιλοζωικές οργανώσεις σε πολλούς δήμους, αλλά οι δήμοι δεν έχουν καμία φιλοζωική. Ότι υπάρχει αυτή τη στιγμή είναι όλα οργανωμένα και λειτουργούν από ελάχιστους εθελοντές που με το υστέρημά τους και κλέβοντας χρόνο από ότι άλλο κάνουν, καταφέρνουν με κατάθεση ψυχής να βοηθήσουν κάποιες από τις δεκάδες περιπτώσεις που αντιμετωπίζουν κάθε μέρα».
«Ο σκύλος είναι το μόνο πλάσμα στην γη που αγαπάει εσένα περισσότερο από τον εαυτό του»
Τα αδέσποτα, είναι ζώα που στάθηκαν άτυχα και δεν κατάφεραν να βρουν κάποιον να του δώσουν την αγάπη που θέλανε. Παρόλα αυτά με μικρά πράγματα μπορούμε να κάνουμε την ζωή τους καλύτερη και πιο υποφερτή. Γιατί όπως είπε και ο γνωστός Γκάντι: «Ο πολιτισμός ενός λαού φαίνεται από τον τρόπο που συμπεριφέρεται στα αδέσποτα. Γνώρισα τους ανθρώπους και αγάπησα τα ζώα».
