Έχεις αγόρι;
Ντριν, ντριιιν
Άγνωστος:
-Ναι γεια, έχεις αγόρι;
-Ναι έχω ποιος είναι;
-Ποιος είναι; Ο πατέρας σου! Τώρα θα έρθω σπίτι να τα πούμε!
-Όχι μπαμπά ψέματα είπα για να μην με ενοχλούν!
Ντριν, ντριιινννν
-Γεια σου έχεις αγόρι;
-Όχι δεν έχω!
-Τι; Χωρίζουμε γιατί ντρέπεσαι για εμένα;!
-Όχι ρε μωρό μου σόρι, νόμιζα πως ήτανε ο πατέρας μου και είπα ψέματα για να μη με πρήζει!
-Ο πατέρας σου είμαι πάλι! Κάτσε να έρθω σπίτι και τα λέμε μωρή!...
Το ψηλοτάκουνο…
Ένα απόγευμα μετά από ένα πάρτι στο γραφείο, το αφεντικό πετάει τη γραμματέα με το αυτοκίνητό του στο σπίτι της, γιατί αυτή τα είχε ψιλοτσούξει. Παρόλο που δεν συνέβη απολύτως τίποτε, αποφασίζει να μην το πει στη γυναίκα του. Το βράδυ, βγαίνει με τη γυναίκα του για σινεμά. Στη διαδρομή βλέπει ένα ψηλοτάκουνο γυναικείο παπούτσι κάτω από τη θέση της συνοδηγού. Δείχνοντας τάχα κάτι έξω από το παράθυρο για να της αποσπάσει την προσοχή, το αρπάζει και το πετάει έξω από το παράθυρο. Φτάνουν στο σινεμά, πάνε να βγούνε και ρωτάει η γυναίκα του:
-Αγάπη μου, μήπως είδες το άλλο μου παπούτσι;
«Δει γαρ την μεν τέχνην χρήσθαι τοις οργάνοις, την δε ψυχήν τω σώματι. (μτφρ: «Πρέπει η τέχνη να χρησιμοποιεί όργανα και η ψυχή το σώμα».)
Αριστοτέλης (384-322 π.Χ., Αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος)
