">
Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΑΛΛΙΝΗ
Τώρα που τελείωσαν οι επίσημες δημοσκοπήσεις, λέω να παρανομήσω και να δώσω μια τελευταία: τη δική μου δημοσκόπηση. Υπολόγισα ότι έχω μιλήσει με καμιά 20αριά ανθρώπους για το τι θα ψηφίσουν, που ο καθένας μετέφερε το κλίμα από τουλάχιστον άλλους 10. Αυτό σημαίνει ότι η ανεπίσημη - μπακαλίστική δημοσκόπηση μου αφορά καμιά 200αριά ανθρώπους. Οι εξής παρατηρήσεις προκύπτουν από ένα μικρό δείγμα πολιτών:
Οι περισσότεροι από αυτούς που μίλησα, πέραν αυτών που πολιτεύονται και αυτών που θέλουν να απέχουν, δεν έχουν αποφασίσει ακόμα τι θα ψηφίσουν. Όλοι είχαν μια ιδέα περίπου τι θα ψηφίσουν, ταλαντεύονταν δηλαδή ανάμεσα σε δύο ή τρία κόμματα, αλλά ελάχιστοι είχαν αποφασίσει.
Οι περισσότεροι από αυτούς που επεξήγησαν το σκεπτικό για τη ψήφο τους χρησιμοποίησαν το δόγμα «μη χείρον βέλτιστον». Δηλαδή εξηγούσαν ότι θα ψήφιζαν τον τάδε ή τον δείνα επειδή φαίνεται να είναι λιγότερο κακός από τον άλλο. Επίσης, οι επιλογές που υπήρχαν ήταν πιο ξεκάθαρες, δεν υπήρξε περίπτωση δηλαδή που να σκέφτεται τι θα ψηφίσει ανάμεσα σε ένα δεξιό και ένα αριστερό κόμμα.
Οι περισσότεροι για να μην πω όλοι, ήταν απογοητευμένοι όχι μόνο από το πολιτικό σκηνικό αλλά και από αυτούς που λένε ότι θα ψηφίσουν. Δεν θα δώσουν δηλαδή μια ψήφο πλήρης σύμπνοιας ή πιο λαϊκά δεν θα ψηφίσουν με την καρδιά τους, γιατί πολύ απλά βρίσκουν πολλά ατοπήματα ή ανακολουθίες στα τωρινά πολιτικά κόμματα. Μεγάλη μερίδα ένιωθε ότι δεν υπάρχει κάποιος που να τους αντιπροσωπεύει πλήρως ή έστω και τόσο όσο χρειάζεται για να τον ψηφίσουν με ελαφρά καρδιά.
Πάρα πολλοί δεν ήξεραν όλα τα πολιτικά κόμματα, τους αρχηγούς τους και τις θέσεις τους. Δηλαδή δεν ήταν πλήρως ενημερωμένοι για το τωρινό πολιτικό σκηνικό όπως και την πρόσφατη πολιτική επικαιρότητα.
Σχεδόν όλοι ήξεραν τι δεν θα ψηφίσουν. Τα «άκρα» τα απέρριπταν οι πιο μετριοπαθείς ψηφοφόροι τσουβαλιάζοντάς τα όλα μαζί, ενώ τα κόμματα του «κέντρου» είτε δεξιά είτε αριστερά, τα απέρριπταν ψηφοφόροι των «άκρων» βγάζοντάς τα μαζικά υπεύθυνα για ό,τι συμβαίνει στη χώρα μας.
Ελάχιστοι, μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού, υποστήριξαν ότι θα ψηφίσουν κάποιο από τα δύο κόμματα που κυβέρνησαν την Ελλάδα τις τελευταίες δεκαετίες.
Λίγοι είπαν ότι θα απέχουν πλήρως από τις κάλπες, υποστηρίζοντας ότι δεν αλλάζει τίποτα με αυτές τις εκλογές, κανείς δεν είναι αξιόλογος ή δεν τους ενδιαφέρει τι θα γίνει, γιατί ούτως ή άλλως το «κουμάντο» γίνεται από αλλού.
Επειδή αυτή είναι η δικιά μου "δημοσκόπηση" και μπορώ να κάνω ό,τι θέλω, επιλέγω να κρατήσω μόνο τα θετικά. Παρόλο που το δείγμα δεν ήταν απόλυτα αποφασισμένο για το τι θα ψηφίσει, η πλειοψηφία των ανθρώπων που μίλησα, προβληματίζονται εντόνως για το τι θα ψηφίσουν τις επερχόμενες εκλογές. Αυτό από μόνο του, δείχνει ότι αντιλαμβανόμαστε τη μεγάλη σημασία της κάλπης της 6ης του Μάη η οποία θα αποφασίσει για την πορεία της Ελλάδας. Πραγματικά ελάχιστοι ήταν αυτοί που άκουσα ότι θέλουν να απέχουν, ακόμα και αν οι περισσότεροι ένιωθαν απογοητευμένοι ή δεν ήταν πλήρως ενημερωμένοι για την πολιτική επικαιρότητα. Θεωρώ ότι η -αν είναι δυνατόν καθολική- ενεργοποίηση του εκλογικού σώματος είναι πολύ σημαντική έτσι ώστε να αποτυπωθεί πλήρως η λαϊκή βούληση.
Το πιο σημαντικό στοιχείο που μου προκαλεί αισιοδοξία είναι ότι όλοι προσπαθούν να «ζυγίσουν» περισσότερο πολιτικές και λιγότερο πρόσωπα και καταστάσεις. Δεν ήθελαν να τιμωρήσουν, αλλά να επιλέξουν αυτό που νομίζουν καλύτερο για την Ελλάδα, ακόμα και αν ήταν θυμωμένοι με τα τεκταινόμενα. Αυτό είναι μια υγιής δημοκρατική σκέψη, η οποία προδίδει ωριμότητα και απέχει πολύ από την αυξανόμενη τάση ανταμοιβής αντιδημοκρατικών εκδηλώσεων θυμού που παρατηρώ τελευταίως, γεγονός το οποίο μου δημιουργεί απαισιοδοξία.
