Πάει ένας τύπος στο γιατρό να τον εξετάσει.
- “Πείτε μου, τι σας συμβαίνει”;
- “Τι να σας πω, γιατρέ... κι εγώ δεν ξέρω ακριβώς, αλλά πρέπει να είναι κάτι σοβαρό. Παθαίνω κρίσεις κατά τη διάρκεια της ημέρας”.
- “Τι ειδους κρίσεις”;
- “Να... ζαλίζομαι, θολώνει η όρασή μου, νιώθω να κόβεται η αναπνοή μου. Σα να χάνομαι...”.
Αρχίζει να τον εξετάζει ο γιατρός και μετά από μισή ώρα του δίνει το... πόρισμα.
“Λοιπόν, πράγματι πάσχετε από ένα περίεργο σύνδρομο. Τα συμπτώματα που αναφέρετε είναι άκρως ανησυχητικά. Σας δίνω το πολύ έξι μήνες ζωής”.
Συγκλονισμένος ο ασθενής επιστρέφει σπίτι του, μη μπορώντας να πιστέψει αυτό που του είπε ο γιατρός. Σκέφτεται, ξανασκέφτεται και τελικά αποφασίζει να γλεντήσει όσο μπορεί το υπόλοιπο της ζωής που του έχει απομείνει. Οπότε, περνάει από το ράφτη για να παραγγείλει καινούρια πουκάμισα και παντελόνια.
- “Ωραία, σταθήτε όρθιος για να σας μετρήσω. Λοιπόν... περιφέρεια 108... θώρακας 85... λαιμός 45”.
- “Οχι 45. Ο λαιμός είναι 40”.
- “Μισό λεπτό να ξαναμετρήσω, ίσως έκανα λάθος... όχι, καλά σας είπα. Σαράντα πέντε”.
- “Μα σας λέω σαράντα”.
- “Μα τι λέτε, κύριε; Δεν ξέρω τι μετράω”;
- “Και σεις τι λέτε; Δεν ξέρω τι φοράω”;
- “Πολύ καλά, λοιπόν. Αφού θέλετε 40, θα σας τα κάνω 40 τα κολάρα στα πουκάμισα. Αλλά να ξέρετε ότι θα έχετε ζαλάδες, θα θολώνουν τα μάτια σας και θα κόβεται η αναπνοή σας. Κι αν συνεχιστεί αυτό, δε σας δίνω πάνω από έξι μήνες ζωή”!
«Η γη της επαγγελίας είναι πάντοτε από την άλλη μεριά της ερήμου».
Havelock Ellis, 1859-1939, Βρετανός ψυχολόγος
