Skip to main content
Menu

Θεσσαλονίκη εν πλω

Θεσσαλονίκη εν πλω
Εύκολη η απαξίωση τύπου ρεζίλι – σίτι

Του Γιώργου Παπαδημητρίου

Η νεροποντή της Πέμπτης δεν ήταν μια απλή καταιγίδα, αυτό είναι ηλίου φαεινότερο. Η νεροποντή της Πέμπτης ήταν μία έκτακτη συνθήκη, που γεννάει έκτακτες καταστάσεις και προβλήματα εκτός του συνήθους κάδρου. Αυτό είναι παντελώς κατανοητό και πέρα για πέρα αποδεκτό. Κι όντως, είναι ολίγον βιαστική και μπολιασμένη με την ελληνική ηδονή του εύκολου κραξίματος η σαρωτική αγανάκτηση, η εύκολη απαξίωση τύπου “Rezili City” και όλα αυτά τα παραπλήσια και χαριτωμένα. Ίσα ίσα, για να ξεκινήσουμε από το ολίγα θετικά των όσων συνέβησαν την περασμένη Πέμπτη, η πόλη μάλλον σύντομα ανέκτησε μια εικόνα στοιχειώδους ευταξίας και ευπρέπειας, όχι ουρανοκατέβατα φυσικά, αλλά μέσα από επίπονη εργασία των αρμόδιων φορέων και των εργαζομένων τους.

Κατά τα λοιπά, φυσικά, προκύπτουν διάφορα ερωτήματα και ουκ ολίγα ζητήματα προς διερεύνηση. Υπήρξε επαρκής και διαφωτιστική η πρόβλεψη της ΕΜΥ για τα καιρικά φαινόμενα της Πέμπτης; Μπορούσε να ενεργοποιηθεί ταχύτερα και αποτελεσματικότερα ένας μηχανισμός πρόληψης ώστε να μην φτάσουμε για πολλοστή φορά να αντικρίζουμε την εικόνα μιας ανοχύρωτης πόλης; Ειλικρινά, τα παραπάνω ερωτήματα είναι πολύ δύσκολο να απαντηθούν με βεβαιότητα και σαφήνεια. Τα μόνα που μπορούμε να πούμε, και πάλι με σχετική σιγουριά, είναι: α) ότι η ποσότητα του νερού που έπεσε ήταν πάρα πολύ μεγάλη, β) ότι οι ζημιές που προκλήθηκαν δεν συναρτώνται αποκλειστικά με την ποσότητα της βροχής, όπως δηλώνουν οι ειδήμονες που έχουν κληθεί να τοποθετηθούν, γ) ότι οι χρόνιες παθογένειες, όπως τα βουλωμένα φρεάτια και τα μπαζωμένα ρέματα, έχουν δραματικές επιπτώσεις σε περιστάσεις σαν και αυτή που ζήσαμε την Πέμπτη. Είναι, λοιπόν, πασιφανές, πως πρέπει επιτέλους να εκπονηθεί ένα σχέδιο μακράς διαρκείας, που θα απαιτεί υπομονή, προσεκτική συλλογή δεδομένων και αγαστή συνεργασία από όλους τους εμπλεκόμενους φορείς, προκειμένου να αντιμετωπίσουμε την κατάσταση με τα διαθέσιμα όπλα στη φαρέτρα μας και όχι με ευχολόγια.

Προχωράμε, τώρα, στην αληθινή τραγωδία της Πέμπτης, το γεγονός ότι η Θεσσαλονίκη έμεινε για πολλοστή φορά χωρίς νερό, γεγονός που αυτή τη φορά συνδυάστηκε και με ολιγόωρη διακοπή ρεύματος, λόγω πλημμυρισμένων υποσταθμών του ΔΕΔΔΗΕ. Με νωπές τις μνήμες της αδιανόητης πρόσφατης ταλαιπωρίας, όταν η πόλη μας έμεινε χωρίς νερό για σχεδόν μία εβδομάδα, εύλογα αναρωτιέται κανείς αν εν τέλει η ΕΥΑΘ είναι προετοιμασμένη για οποιαδήποτε παρέκκλιση από τη ρουτίνα. Οι δε ιθύνοντες της ΕΥΑΘ συντείνουν στον απόλυτα δικαιολογημένο εκνευρισμό των πολιτών της Θεσσαλονίκης, αποφεύγοντας να δώσουν σαφείς εξηγήσεις περί των αιτιών της διακοπής υδροδότησης ενός τεράστιου κομματιού της πόλης, ενώ δεν παρέλειψαν να μεταθέτουν για ολοένα και αργότερα την επαναφορά της υδροδότησης. Ειλικρινά, απαιτείται λίγη περισσότερη υπευθυνότητα και λίγο περισσότερη ευθιξία όταν φέρει κάποιος την ευθύνη για μια τόσο επώδυνη αλλαγή στην καθημερινότητα της ζωής εκατοντάδων χιλιάδων πολιτών.

Κι επειδή τίποτα δεν μπορεί να κριθεί και να αξιολογηθεί εκτός πλαισίου αναφοράς, ας υπενθυμίσουμε ότι η Θεσσαλονίκη είναι μια πόλη που έχει βρεθεί δύο φορές τον τελευταίο καιρό χωρίς νερό, που έχει δει κεντρικές αρτηρίες της να μετατρέπονται σε φουτουριστικά εργοτάξια, λόγω της αδυναμίας ολοκλήρωσης ενός απαραίτητου και πέρα για πέρα εφικτού έργου που έχει καταντήσει Γιοφύρι της Άρτας, ότι παραμένει δέσμια ενός φρικιαστικού μονοπωλίου στον τομέα των συγκοινωνιών, θυμίζοντας ενίοτε Κάιρο, Σαγκάη και Νέο Δελχί στις ώρες αιχμής, ότι βρέθηκε παντελώς ανυπεράσπιστη, σαν κλαδάκι σε θύελλα, στην έλευση των περσινών παγετώνων, ότι διαθέτει ένα αεροδρόμιο ανεπαρκές για την τουριστική της ροή, ότι είναι αποκομμένη ακτοπλοϊκά, ότι ότι ότι...

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ