Γράφει ο Παναγιώτης Σκουρής*
Η εκλογή του νέου δημάρχου της Νέας Υόρκης εν μέσω της τρέχουσας πολιτικής κατάστασης που επικρατεί στη χώρα, αλλά και στον κόσμο τα τελευταία χρόνια αναμφίβολα κεντρίζει το ενδιαφέρον.
Ο Ζοράν Μαμντάνι λοιπόν, είναι νέος, 34 ετών για την ακρίβεια, δημοκρατικός και μάλλον σοσιαλιστής και έχει γεννηθεί στην Ουγκάντα. Ήδη ορισμένοι τόσο στις Η.Π.Α., όσο και διεθνώς, αλλά και στη χώρα μας, χαρακτήρισαν την εκλογή τους ως μαύρη μέρα. Ο πρόεδρος ρητά άλλωστε δήλωσε, ότι τον θεωρεί κομμουνιστή.
Ανεξάρτητα από το χρώμα της ημέρας, η εξέλιξη αυτή, σίγουρα δείχνει μια αντίδραση ενός σημαντικού τμήματος της χώρας στην εξουσία και τον επικεφαλής. Πρόκειται για μία επιλογή πολιτική, η οποία είναι εκ διαμέτρου αντίθετη. Χαρακτηριστικό είναι μάλιστα το ότι ο εν λόγω φέρει όλα τα χαρακτηριστικά που η παρούσα ηγεσία και οι απανταχού θαυμαστές της απεχθάνονται, αν όχι μισούν. Είναι ένας άνθρωπος κοσμοπολίτης, διανοούμενος και υπό μία έννοια μέλος μίας ελίτ.
Η νίκη αυτή μάλιστα έρχεται μέσα στην έδρα του προέδρου των Η.Π.Α. Επίσης, ήρθε κόντρα στην τεράστια προσπάθεια που προφανώς έκανε ο Λευκός Οίκος, προκειμένου να μην κερδίσει ο εν λόγω υποψήφιος.
Για τις ανάγκες του παρόντος άρθρου δε θα ασχοληθούμε με την πολιτική στάση και τις ιδέες του νέου δημάρχου της Νέας Υόρκης. Δεν αφορά άλλωστε και ιδιαίτερα σε εμάς και τα συμφέροντά μας.
Αυτό που ενδιαφέρει είναι, ότι απέναντι σε μία πραγματικά μαύρη σελίδα και εξέλιξη στην υπερδύναμη, ένα σημαντικό μέρος του πληθυσμού κάνει μία σαφή πολιτική και ποιοτική επιλογή. Αποφασίζει να σταθεί απέναντι στην εξουσία και με τρόπο μάλλον εμφατικό, δυναμικό και με τρανταχτή φωνή. Αυτό όλο προκύπτει, όχι από το ότι ο νικητής βρίσκεται στην αντίπερα όχθη, αλλά από τα ιδιαίτερα ποιοτικά χαρακτηριστικά που κουβαλάει αυτός. Περιττό βέβαια να πω, ότι για το γράφοντα τα στοιχεία αυτά κατά μείζονα τουλάχιστον λόγο, εξαιρετικά ελκυστικά. Η μόρφωση, η καλλιέργεια και η ευρύτητα πνεύματος δηλαδή κατά βάση. Αυτό ακριβώς που ο ηγέτης και οι θαυμαστές του σιχαίνονται.
Είναι λοιπόν εξαιρετικά σημαντικό τέτοιοι άνθρωποι να έρχονται στην εξουσία και, κυρίως, να αναδεικνύονται ως βαλβίδες εκτόνωσης και παράγοντες εξισορρόπησης κόντρα στα πάσης φύσεως και μορφής άκρα και την εξαλλοσύνη που αυτά φέρνουν μαζί τους και φυσικά έχουν ανάγκη.
Ο λόγος είναι, ότι τέτοιου είδους άνθρωποι οφείλουν να βγαίνουν μπροστά και να αντιστέκονται στη διαφαινόμενη επικράτηση ακραίων τάσεων. Το έχουμε πει αυτό από εδώ πολλές φορές. Σε αντίθεση με όσους τους μισούν, έχουν να αρθρώσουν πραγματικό πολιτικό λόγο και επιχειρήματα, αλλά κυρίως είναι σε θέση να ηγηθούν και να καθοδηγήσουν. Ο λόγος τους βέβαια είναι συνήθως δύσκολος σε αντίθεση με την ευκολία που έχουν οι ακραίες ιδεολογίες. Και απαιτούν ένα ακροατήριο, το οποίο είναι εκπαιδευμένο και έτοιμο, να τους αντιληφθεί και να τους ακολουθήσει.
Στην προκειμένη περίπτωση, σίγουρα υπάρχει το στοιχείο της αντίδρασης. Με άλλα λόγια, ένα σημαντικό τμήμα του πληθυσμού, ο οποίος σε τελευταία ανάλυση και εξέλεξε δημοκρατικά το δίχως άλλο το σημερινό πρόεδρο, διαπιστώνει μία σειρά από δυσάρεστες εξελίξεις και αποφασίζει να πάει κόντρα. Αυτό από μόνο του, όμως, δεν είναι νίκη κατά των άκρων. Διότι, σε μεγάλο, αν όχι αποκλειστικό βαθμό πρόκειται για αντίδραση. Η πραγματική νίκη θα έρθει, όταν το κοινωνικό σύνολο εν ευρεία εννοία, θα αποφασίσει να γυρίσει την πλάτη στις ακραίες και μισαλλόδοξες ιδεολογίες εξαρχής και εκ των προτέρων. Πριν πάρουν την ευκαιρία να ασκήσουν εξουσία και να προκαλέσουν δυσαρέσκεια και να φέρουν τον κόσμο απέναντι από αντίδραση.
Ένα άλλο στοιχείο, το οποίο θα πρέπει να επισημάνει κανείς είναι το θέμα του επικοινωνιακού χαρίσματος, το οποίο ο νέος δήμαρχος της Νέας Υόρκης αναμφισβήτητα διαθέτει. Και αυτό όμως θέλει προσοχή, διότι από μόνο του δεν μπορεί να διασφαλίσει καλή ηγεσία. Έχουμε και στη χώρα μας παραδείγματα τέτοιων ανθρώπων, οι οποίοι αποθέσαν όλες τις προσπάθειες στην επικοινωνία και ήρθαν στην εξουσία. Δεν την άσκησαν όμως υποδειγματικά παρά το γεγονός, ότι ο κόσμος τους αποδέχτηκε και τους έδωσε την ευκαιρία. Είναι μεγάλη παγίδα το χάρισμα αυτό, ιδίως επειδή και αυτό είναι εύκολο.
Χρειαζόμαστε λοιπόν τόσο διεθνώς, όσο φυσικά και στη χώρα μας, ανθρώπους επιπέδου, μετριοπαθείς και, το κυριότερο, με πραγματικό πολιτικό λόγο και όχι άναρθρες κραυγές και επίκληση του μίσους.
Η εξέλιξη στην Αμερική, πέραν του ότι είναι ενδιαφέρουσα, μένει να μας δείξει στην πορεία, μέχρι πού μπορούν να φτάσουν τα πράγματα. Η μέρα σε καμία περίπτωση δεν είναι μαύρη. Δεν ξέρουμε όμως και ακριβώς, πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα.
Ας ελπίσουμε όμως να δούμε επιτέλους και μία άσπρη μέρα.
*Ο Παναγιώτης Σκουρής είναι επίκουρος καθηγητής ευρωπαϊκού δημοσίου δικαίου στο Τμήμα Δημόσιας Διοίκησης του Παντείου Πανεπιστημίου Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών, δικηγόρος και συνιδρυτής του δικηγορικού γραφείου AnPLegal Praxis (www.anplegal.gr).
- Συναγερμός για εξαφάνιση γυναίκας στη Θεσσαλονίκη - Από ποια περιοχή
- Θεσσαλονίκη: Έπαιζαν «φρουτάκια» σε μαγαζί - 6 συλλήψεις, αναζητείται ο ιδιοκτήτης
- Βραδιά ποίησης στη Θεσσαλονίκη - Με ελεύθερη είσοδο, πού και πότε θα γίνει
- «Ξήλωσαν» αυθαίρετα αντικείμενα από πεζοδρόμια στη Θεσσαλονίκη – Σε ποιους δρόμους
