">
Κάθε χρόνο τέτοια εποχή ο Έλληνας φίλαθλος είναι προετοιμασμένος για τα χειρότερα. Κατά το παρελθόν έχει δει αδιάφορες ομαδάρες να χάνουν ξάφνου στην έδρα τους από πολύ υποδεέστερους αντιπάλους. Έχει δει τους ουραγούς να μεταμορφώνονται σε Μπαρτσελόνα και να καλπάζουν από νίκη σε νίκη. Στα πολύ πιο λουξ καφενεία του σήμερα δεν υπάρχει ούτε ένας, μα πραγματικά ούτε ένας που να πιστεύει πως αυτά καθορίζονται στο χορτάρι, από τους παίκτες και τους προπονητές. Ε, πλέον υπάρχουν και κάποιοι παράγοντες που λένε δημόσια αυτά που ο κόσμος θεωρεί αυτονόητα.
Την αρχή είχε κάνει ο Βελλής του Απόλλωνα Σμύρνης, μετά την ήττα με 1-2 από τον Πανιώνιο, την ίδια μάλιστα αγωνιστική που ο Άρης έχανε με το γκολ φάντασμα του Πλατανιά. Τη σκυτάλη πήρε ο πρόεδρος του Παναιτωλικού, Φώτης Κωστούλας, μετά το ματς με τον Λεβαδειακό. Κόλαφος ο Κωστούλας και μάλιστα χωρίς κανένα κίνητρο να φωνάξει τώρα μπας και πάρει κανά σφύριγμα την επόμενη αγωνιστική. Σωσμένος και ομαδάρα είναι ο Παναιτωλικός και καμία ανάγκη δεν έχει τη διαιτησία. Τι είπε λοιπόν ο Κωστούλας; Πως ο διαιτητής «ήρθε με εντολή να δώσει τους βαθμούς στη συγκεκριμένη ομάδα. Ο κύριος αυτός ήταν σε υπηρεσία μισθοφορική. Αν ο κ. Σαρρής και η υπόλοιπη γραμματεία και το Δ.Σ. της ΕΠΟ δεν είναι η ίδια αναμεμειγμένη, και δεν θέλω να το πιστεύω αυτό, πρέπει να κάνουν κάτι. Είναι ευθύνη τους», είπε μιλώντας σε ραδιοφωνικό σταθμό.
Η αρχική αντίδραση της ΠΑΕ Παναιτωλικός ήταν εξίσου οξύτατη. «O ΠΑΝΑΙΤΩΛΙΚΟΣ συμπλήρωσε 88 χρόνια ζωής. Άντεξε πολλά, είναι όρθιος και περήφανος. Το ελληνικό ποδόσφαιρο αντέχει τη ΔΙΑΙΤΗΤΙΚΗ ΑΛΗΤΕΙΑ του «διαιτητή» Κάμπαξη, που αποσβολωμένο το φίλαθλο κοινό παρακολούθησε στο γήπεδο Λιβαδειάς;». Όποιος έχει δει τις φάσεις μένει όντως αποσβολωμένος. Μπορεί να μην αποτελεί και το καλύτερο κριτήριο, αλλά ακόμη και οι αθλητικές εκπομπές έμειναν με το στόμα ανοικτό. Ούτε πέναλτι υπήρχε, ούτε η προηγούμενη αποβολή, ούτε το φάουλ του 1-1, 2 οφ σάιντ κόβουν τον Παναιτωλικό που πάει για γκολ. Τι να πει κανείς;
Μόνο όσοι χρωστάνε
Την επόμενη μέρα, μιλώντας στην εκπομπή «Δίκη» της Δευτέρας, ο Σταμάτης Βελλής δεν είχε σταματημό. «Όσων οι ομάδες δεν χρωστάνε, δεν έχουν πλαστές ενημερότητες, δεν τους κρατάει από τα… ούμπαλα η ΕΠΟ θέλουν να τις διώξουν. Δεν μπορούν να τους πιέσουν. Όλες οι ομάδες που είναι παραρτήματα του μεγάλου, κανονίζονται και φτιάχνονται».
Δεν μάσησε τα λόγια του ούτε όταν ρωτήθηκε ποιος είναι ο «μεγάλος». Άμεση η απάντηση: «Ο Ολυμπιακός ελέγχει 3-4 ομάδες στο πρωτάθλημα. Αυτές οι ομάδες ευνοούνται από διαιτησίες. Ο Πλατανιάς είναι συμπαθής ομάδα αγωνιστικά, είναι μετά τον Ολυμπιακό σε κίτρινες, σε αποβολές αντιπάλων κτλ. Αυτές οι ομάδες έχουν άλλη μεταχείριση. Συνεννοούνται και η μια βοηθάει την άλλη».
Όσο για την αντίδραση της ΕΠΟ; Εκεί δεν θέλει και ρώτημα, σύμφωνα με τον πρόεδρο του Απόλλωνα. «Η ΕΠΟ σφυρίζει αδιάφορα για να μην πω ότι βολεύεται. Ο κύριος Μώραλης θέλει αποδείξεις λες και είμαστε περίπτερο. Ο κύριος Σαρρής έδειξε άσχετος με το αντικείμενο. Η συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε έδειξε πως δεν διοικεί αυτός ο άνθρωπος».
Χορός εκατομμυρίων
Τι είναι αλήθεια το ελληνικό ποδόσφαιρο; Είναι ο Ολυμπιακός του Καραϊσκάκη και η γιορτή του 2-0 εναντίον της Μάντσεστερ; Είναι τα τελευταία έξι λεπτά του Λεβαδειακός-Παναιτωλικός ή μήπως το ματς του Άρη με τον Πλατανιά; Και τα δύο μαζί είναι. Δύο παράλληλοι κόσμοι που συναντιούνται κάθε Κυριακή, μόνο και μόνο για να καταδείξουν την απόστασή τους. Όσο αυτή η απόσταση δεν προκαλεί την αποστροφή των Ελλήνων φιλάθλων στα πραγματικά κέρδη του ποδοσφαίρου (κλιμακωτά και μπακαλίστικα: τα τηλεοπτικά, ο τζόγος και η επιρροή) τίποτε δεν πρόκειται να αλλάξει. Κι αυτή είναι μία πικρή αλήθεια για όλους εμάς που λατρεύουμε αυτό το άθλημα. Λατρεία πάνω στην οποία έχει στηθεί ένας χορός εκατομμυρίων. Γιατί όλη η αυτή η αξία είναι στηριγμένη στις πλάτες μας. Στις πλάτες των αγνών φιλάθλων που θα μαζευτούν παρέα τις Κυριακές για να δουν την ομάδα τους και να κάνουν καζούρα στους αντιπάλους.
Ο Γύπας
