">
Του ΤΑΣΟΥ ΘΩΜΑ
Στις ελβετικές Άλπεις, σε υψόμετρο χιλίων πεντακοσίων μέτρων, στέκει η ψηλότερη πόλη της Ευρώπης, το περιβόητο Νταβός. Εκεί, αποκομμένοι απ’ τον υπόλοιπο κόσμο συναντιούνται κάθε χρόνο οι παγκόσμιες επιχειρηματικές και πολιτικές ελίτ. Κάθε χρόνο και πλουσιότεροι.
Τα στοιχεία είναι συγκλονιστικά. Πράγματι, μπορούν να αφήσουν άγαλμα και τον πιο ξετσίπωτο κερδοσκόπο. Η συνολική περιουσία 85 βαθύπλουτων ανέρχεται σε ένα τρισεκατομμύριο δολάρια, όσο πλούτο έχουν στην κατοχή τους οι… μισοί άνθρωποι στον πλανήτη. Δεν διαβάσατε λάθος. Μόλις 85 ζάμπλουτοι αντιστοιχούν με 3,5 δισεκατομμύρια ανθρώπους! Αυτή η χούφτα ανθρώπων είναι η σημερινή παγκόσμια ελίτ και προϊούσης της κρίσης συγκεντρώνει ολοένα και περισσότερο πλούτο στα δικά της χέρια.
Τα ωμά στοιχεία της έκθεσης της Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης Όξφαμ μιλούν από μόνα τους: «Περίπου το μισό του παγκόσμιου πλούτου ανήκει στο 1% του πληθυσμού της γης. Ο πλούτος αυτός του 1% αντιστοιχεί σε 110 τρισεκατομμύρια δολάρια. Είναι 65 φορές περισσότερο από τον πλούτο του φτωχότερου μισού του παγκόσμιου πληθυσμού». Η κρίση είναι ευκαιρία, δεν μας λένε τα επίσημα χείλη. Ε, δίκιο έχουν. «Στις ΗΠΑ, το πλουσιότερο 1% συγκέντρωσε το 95% της, μετά την κρίση, ανάπτυξης από το 2009 και μετά, ενώ το φτωχότερο 90% (!) έγινε φτωχότερο».
Δεν είναι τωρινή όμως αυτή η κατάσταση. Όπως αναφέρεται στην έκθεση με τίτλο «Δουλεύοντας για τους Λίγους»: «Το πλουσιότερο 1% έχει αυξήσει τον πλούτο του στις 24 από τις 26 χώρες, για τις οποίες υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία, από το 1980 μέχρι το 2012». Συμπληρώνει πως «επτά στους δέκα ανθρώπους ζούνε σε χώρες όπου η οικονομική ανισότητα έχει αυξηθεί τα τελευταία 30 χρόνια». Βεβαίως, διόλου τυχαία ή… φυσικά δεν συνέβη αυτή η συγκέντρωση πλούτου. Η ανισότητα είναι αποτέλεσμα του ελέγχου που ασκούν στις πολιτικές ηγεσίες οι πλούσιες ελίτ, σύμφωνα με την Όξφαμ.
«Από τα τέλη της δεκαετίας του ‘70 και μετά, οι φορολογικοί συντελεστές για τους πλούσιους έχουν πέσει σε 29 από τις 30 χώρες», αναφέρει η έκθεση, αναλύοντας πως οι ζάμπλουτοι ασκούν πολιτική επιρροή. Δεν είναι μόνο οι φορολογικοί συντελεστές. Η ισχύς των πλουσίων φαίνεται στην σταδιακή και στοχευμένη χρηματοπιστωτική απορύθμιση, στην ύπαρξη και διαιώνιση φορολογικών παραδείσων και στη νόμιμη φοροδιαφυγή.
«Ανισότητα η κυρίαρχη απειλή»
Η ελβετική τράπεζα Credit Suisse σε έκθεσή της έγραφε πως «ο παγκόσμιος πλούτος έφτασε στο νέο ρεκόρ των 241 τρισεκατομμυρίων δολαρίων, άνοδος 4,9% από πέρυσι». Όσο κι αν αυξάνεται ο πλούτος, όμως, δεν εξασφαλίζεται η διασπορά του. Το 86% του παγκόσμιου πλούτου ανήκει στο κορυφαίο 10% του πληθυσμού, την ώρα που οι μισοί ενήλικοι όλου του κόσμου μας παίρνουν μόλις το… 1%. Η ανισότητα είναι τόσο εκρηκτική που το έχουν πάρει… μυρωδιά ακόμη και τα 700 μέλη του Παγκοσμίου Οικονομικού Φόρουμ. Οι ίδιοι που θα φτάσουν αύριο στο Νταβός με τζετ και ελικόπτερα ανακήρυξαν την ανισότητα «κυρίαρχη απειλή για την σταθερότητα της παγκόσμιας οικονομίας». Εκεί θα είναι οι διαβόητοι CEO των κορυφαίων πολυεθνικών που με αγαθοεργίες και φιλανθρωπίες δείχνουν το «καλό τους πρόσωπο». Εταιρείες όπως η Google, η Amazon και η Starbucks που καθόλα νόμιμα μεταφέρουν τα κέρδη τους σε άλλες πολιτείες και δεν πληρώνουν… μία.
