Του ΤΑΣΟΥ ΘΩΜΑ
Ούτε περιστροφές, ούτε λόγια συμπάθειας είχε αυτή τη φορά για την Ελλάδα ο πρόεδρος των Γερμανών Σοσιαλδημοκρατών, Ζίγκμαρ Γκάμπριελ. Ξέχασε τα περί Σχεδίου Μάρσαλ ή τα ευρωομόλογα και χωρίς περιστροφές χαρακτήρισε την Ελλάδα χώρα του λεγόμενου Τρίτου Κόσμου. «Η Ελλάδα θα έπρεπε να είναι θέμα της Παγκόσμιας Τράπεζας παρά του ΔΝΤ», είπε με νόημα καθώς, ως γνωστόν, ο συγκεκριμένος χρηματοπιστωτικός οργανισμός εκ συστάσεώς του δανείζει λεφτά στις πιο φτωχές χώρες του πλανήτη (παίζοντας το δικό του βρώμικο ρόλο στη διαιώνιση της εξαθλίωσης και των ανισοτήτων).
Δεν σταμάτησε εκεί. Κοινό παραχαράκτη που παρασιτεί σε βάρος της Ευρώπης θεωρεί τη χώρα μας ο νυν αντικαγκελάριος της Γερμανίας. Ούτε ο προκάτοχός του Φίλιπ Ρέσλερ δεν επιτίθονταν με τέτοιο τρόπο στη χώρα μας! Αφήνοντας στην άκρη τις προεκλογικές… ευγένειες, ο Ζ. Γκάμπριελ τόνισε με καμάρι πως «η Ελλάδα μπήκε στην ευρωζώνη με παραποιημένα στοιχεία». Τσιμουδιά, βεβαίως, δεν έβγαλε για την ενδεχόμενη παραποίηση των στοιχείων το 2009, τότε δηλαδή που κατά ομολογία Όλι Ρεν η Ελλάδα έμπαινε στο μνημόνιο «για να σώσει τις ευρωπαϊκές τράπεζες»! Τσιμουδιά, για μία υπόθεση που έχει οδηγήσει σε ποινική δίωξη σε βαθμό κακουργήματος εναντίον του προέδρου της ΕΛΣΤΑΤ, Ανδρέα Γεωργίου.
Αποδείχτηκε έτσι περίτρανα πως οι Σοσιαλδημοκράτες είναι ακόμη χειρότεροι και απ’ τους εχθρικούς προς την Ελλάδα Φιλελεύθερους, τους πρώην συμμάχους της Μέρκελ. Αυτή τη στιγμή δίνουν στη γερμανική καγκελαρία τη δυνατότητα να έχει την πιο ευρεία πλειοψηφία που είχε ποτέ η Μέρκελ στην Μπούντεσταγκ. Δίχως αμφιβολία, μάλιστα, είναι η πιο σταθερή κυβέρνηση σε όλη την Ευρώπη, για να μην πούμε στον κόσμο. Αντιλαμβάνεστε τη σφοδρότητα με την οποία θα αντιμετωπίσουν τη χώρα μας αν πάει όντως ως πρόβατο στη σφαγή, εκλιπαρώντας για νέο δάνειο.
Δεν τους έκανε το χατίρι
Ίσως ο πιο σημαντικός εν ζωή Γερμανός φιλόσοφος, Γιούργκεν Χάμπερμας, δεν μάσησε τα λόγια του. Στη συγκέντρωση των Σοσιαλδημοκρατών στο Πότσνταμ, εκεί που ο Γκάμπριελ έβγαζε χολή για την Ελλάδα, ο μεγάλος καλεσμένος του SPD δεν τους έκανε το χατίρι. Ο τωρινός συνασπισμός (CDU με SPD), είπε ο Χάμπερμας, συνεχίζει ακριβώς στο δρόμο που χάραξε ο προηγούμενος συνασπισμός: «χρησιμοποιεί σκληρά την ηγεμονική θέση της Γερμανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση». Έχουμε να κάνουμε με «πολιτική απαξίωση ολόκληρων εθνών» και με «πτώση γενεών και περιοχών», φωνάζοντας εις ώτα μη ακουόντων.
Οι πλούσιοι Έλληνες, τα σκάνδαλα και ο Καραμανλής
Ήταν προ των γερμανικών εκλογών όταν ο Ζίγκμαρ Γκάμπριελ έλεγε σε συνέντευξή του πως «δεν είναι δυνατόν οι σούπερ πλούσιοι Έλληνες να μην συμβάλουν καθόλου στη σωτηρία της χώρας, αν και πολλοί από αυτούς την έχουν καταληστέψει». Ουσιαστικά, τότε ήταν η πρώτη σπουδαία σύγκλιση ανάμεσα στη γραμμή Σόιμπλε-Μέρκελ και Σοσιαλδημοκρατών. Δεν πρέπει να ξεχνάμε πόσες φορές έχει αναφερθεί εχθρικά προς την ελληνική ελίτ, χαρακτηρίζοντάς την με τα χειρότερα λόγια, ο κατ’ εξοχήν εκπρόσωπος της γερμανικού ευρωπαϊκού οράματος.
Δεν το συζητάμε πως πρέπει να βγούνε όλα στο φως. Δεν το συζητάμε πως η τιμωρία των ενόχων είναι κάτι που επιθυμεί διακαώς ο ελληνικός λαός. Μακάρι τα δικαστήρια να κάνουν τη δουλειά τους και όσοι είναι ένοχοι να πάνε στη φυλακή. Αυτά είναι δεδομένα και δεν επιδέχονται κριτικής. Επειδή, όμως, δεν υπάρχει χρονική… τυχαιότητα στα σκάνδαλα, οφείλουμε να σκεφτούμε και ποιος ωφελείται πολιτικά από αυτές τις αποκαλύψεις. Είναι σαφές πως η θητεία της κάθε κυβέρνησης κρίνεται από τέτοια ζητήματα. Αν υπήρχε πολιτική ομαλότητα, μάλιστα, ίσως ο εκάστοτε πρωθυπουργός να κέρδιζε όχι μία αλλά τρεις επερχόμενες εκλογές!
Επειδή, όμως, δεν είμαστε σε περίοδο ομαλότητας, τα οφέλη της δημοφιλίας συρρικνώνονται. Υπάρχουν όμως… παράπλευρα οφέλη. Αυτό ακριβώς υποστήριξε ενώπιον των τουρκικών αρχών όπου κρατούνταν ο κατηγορούμενος πρώην πρόεδρος του ΤΤ, Άγγελος Φιλιππίδης. «Τα γεγονότα που αποτέλεσαν τη βάση για το ένταλμα έκδοσης, αφορούν τις πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα. Ο πελάτης μου είναι φίλος του πρώην πρωθυπουργού της Ελλάδας, Κ. Καραμανλή, και πρόεδρος κρατικής τράπεζας», υποστήριξε σύμφωνα με όλες τις πληροφορίες ο συνήγορος του Α. Φιλιππίδη.
Ας μην γελιόμαστε. Εσωκομματικός θρίαμβος είναι για τον Σαμαρά να χρεώνει πλαγίως τον μόνο ουσιαστικό εσωκομματικό του αντίπαλο με ένα σκάνδαλο που ο ίδιος «καθαρίζει». Βεβαίως, είναι τέτοια η απέχθεια του ελληνικού λαού προς τη σημερινή κυβέρνηση εξαθλίωσης που δύσκολα θα καρπωθεί σπουδαία πολιτικά οφέλη – δηλαδή ένα πολιτικό… μέλλον – ο Σαμαράς και η ανίερη συνεργασία του με το ΠΑΣΟΚ. Είναι φανερό όμως πως δεν είναι διατεθειμένοι να πέσουν και πως θα κάνουν ό,τι μπορούν για να μείνουν στην εξουσία.
