">
Προφανώς και ζούμε σε μια εποχή όπου έχει επικρατήσει ένα άτυπο παρεμπόριο θλίψης, το οποίο γνωρίζει μεγάλες πιένες σε κάθε θανατικό ενός δημόσιου προσώπου ή μιας δημοφιλούς προσωπικότητας. Προφανώς και επικρατεί μια (σοσιο)μιντιακή ροπή προς την υπερβολή και τον στόμφο στον βωμό της «κλικοθηρίας» (ας μας επιτραπεί μια μικρή λεξιπλασία), προφανώς και μπορεί κανείς να απαριθμήσει χίλια κι ένα τοτέμ των ελληνικών γραμμάτων και τεχνών που έφυγαν από τη ζωή δίχως τον παραμικρό παιάνα και χωρίς τυμπανοκρουσίες. Στον αντίποδα, όλα τα παραπάνω είναι γνωρίσματα και συμπτώματα της εποχής μας, είναι κομμάτι ενός γενικευμένου παιχνιδιού. Κι όμως, σε ό,τι αφορά τον πάνδημο χαιρετισμό και τη συλλογική θλίψη που πυροδότησε ο θάνατος του Γιώργου Μαζωνάκη, η επίκλησή τους θα ήταν ανεπαρκής και απλουστευτική.
Επιχειρώντας να ερμηνεύσουμε το φαινόμενο Μαζώ, είναι αδύνατον να μην σταθεί πρωτίστως κανείς στην καθολική αποδοχή που εισέπραττε, ακόμη και από ανθρώπους που δεν είχαν την παραμικρή επαφή και σχέση με τη μουσική του, που δεν συχνάζουν σε πίστες, που δεν μερακλώνουν και νταλκαδιάζονται στα μπουζούκια, που δεν ακούν τραγούδια αυτού του είδους ούτε στο σπίτι ούτε στην έξοδό τους, που δεν παρακολουθούσαν φανατικά το The Voice. Διότι, κακά τα ψέματα, larger-than-life περσόνες σαν τον Γιώργο Μαζωνάκη ανέκαθεν λειτουργούσαν ως συγκολλητική ουσία ανάμεσα σε φαινομενικά ακραίες τιμές.
Ο Μαζώ ήταν ταυτοτικά και αδιαπραγμάτευτα λαϊκός, ήταν συνάμα και ένας αυθεντικός αριστοκράτης της νύχτας. Ήταν βαθιά θρησκευόμενος και πιστός, δεν υπήρξε όμως ποτέ του οπισθοδρομικός ή δογματικός — αντιθέτως, ήταν αμετανόητα συμπεριληπτικός και ανοιχτός, έχοντας επανειλημμένα εκφράσει την αποστροφή του απέναντι στον ρατσισμό, στον πολιτικό σκοταδισμό και στη μισαλλοδοξία. Πληρούσε και ενσάρκωνε με περίσσιο στιλ ένα κοινώς αποδεκτό πρότυπο «μάγκα», εντός ή εκτός εισαγωγικών, αλλά συγχρόνως είχε έμπρακτα αποδομήσει και ειρωνευτεί την πατενταρισμένη εικόνα του «άνδρα του πολλά βαρύ» (αιώνιος ο σεβασμός μας στο τραγούδι του Γιάννη Μαρκόπουλου, μηδενική η ανοχή μας στη ψευτο-ματσίλα, για να μην μπερδευόμαστε ασκόπως).
Ο Γιώργος Μαζωνάκης ήταν ένας άνθρωπος γοητευτικός μέσα στα πάθη του, κυριευμένος από έναν ανίκητο «δαίμονα εαυτού», ατακαδόρος και χιουμορίστας, εστέτ και ταυτόχρονα απόλυτα προσιτός, αμετροεπής και την ίδια στιγμή προσγειωμένος, παραδομένος στη φανταχτερή εξτραβαγκάντσα, με ανησυχίες που ξεπερνούσαν την εδώ και καιρό εδραιωμένη του θέση ως σούπερ σταρ στο ελληνικό λαϊκό τραγούδι. Όσο για το αδόκητο φευγιό του –σε μια παρεμπίπτουσα αλλά όχι και τόσο ασήμαντη συμπληρωματική πτυχή των όσων εξελίσσονται τις τελευταίες ημέρες– ίσως και να εξελιχθεί σε λαβή προκειμένου να φωτιστούν ορισμένες εξαιρετικά σκιώδεις και επικίνδυνες πρακτικές στον χώρο της ιατρικής, τις οποίες όλοι οι ιθύνοντες γνωρίζουν απ’ έξω κι ανακατωτά αλλά μέχρι τώρα επέλεγαν συνειδητά να αγνοούν.
Σε μια εποχή όπου δεσπόζουν χωρίς αντίπαλο ένας ακραίος-γραφικός μανιχαϊσμός και ένα σύστημα ηθικολογικής αξιολόγησης που περιλαμβάνει μόνο δύο τιμές, το 0 και το 100, αυτή η σύγκλιση των ετερώνυμων ίσως και να εκφράζει μια λίγο πιο αισιόδοξη οπτική, ίσως και να φανερώνει μια βαθύτερη ανάγκη της κοινωνίας. Κάποιες λιγοστές φορές, αντί να τοποθετούμε τους ανθρώπους σε χοντροκομμένα αντιμαχόμενες κατηγορίες, αντί να μετατρέπουμε κάθε ασήμαντη αφορμή και κάθε ζήτημα που ανακύπτει στον δημόσιο βίο και διάλογο σε casus belli, ίσως και να είναι λιγάκι ανακουφιστική μια στοιχειώδης συμπόρευση και συνύπαρξη, έστω και αν αυτή εδράζεται σχεδόν αποκλειστικά στο θυμικό.
Η αθρόα προσέλευση του κόσμου στην αγρύπνια του Γιώργου Μαζωνάκη υπό τους ήχους των τραγουδιών του δεν βεβηλώνει το πένθος και τον θρήνο των κοντινών του ανθρώπων, ούτε συνιστά ασέβεια απέναντι στο θρησκευτικό τελετουργικό. Είναι, στην πραγματικότητα, μια αυθόρμητη εκδήλωση συναισθήματος, στεναχώριας και συμπόνιας, με άλλα λόγια μια υποτυπώδης επιστροφή σε κάτι που είχαμε εδώ και καιρό απολέσει και λησμονήσει. Μακάρι να έβρισκε κι αλλού εφαρμογή και δίοδο, μακάρι να μην περιοριζόταν μόνο σε τέτοιες περιστάσεις. Ωστόσο, είναι το δίχως άλλο καλοδεχούμενη και αναγκαία.
- Μετρό Θεσσαλονίκης: Ξαφνικό πρόβλημα με τα δρομολόγια – Ποιοι σταθμοί επηρεάζονται
- Θεσσαλονίκη: Άγρια επίθεση σε 17χρονο από συμμαθητές του – Τον χτύπησαν με πέτρα
- Φωτιά σε αυτοσχέδια χωματερή στη Θεσσαλονίκη – Πού βρίσκεται (VIDEO)
- Αίσιο τέλος για γυναίκα που είχε εξαφανιστεί στη Χαλκιδική
- Θεσσαλονίκη: Αγώνας δρόμου για την Ολύμπου - Τρία συνεργεία στο σημείο (ΦΩΤΟ)
