Αιματηρή παράδοση των Αμερικανών ο… βομβαρδισμός του Ιράκ

Του ΤΑΣΟΥ ΘΩΜΑ

[email protected]

Μόλις τρία χρόνια μετά την αποχώρηση των ΗΠΑ από το Ιράκ ο Μπάρακ Ομπάμα διέταξε την επιστροφή των αμερικανικών δυνάμεων στη χώρα και άμεσα, χθες, βομβάρδισαν στρατηγικές θέσεις των σουνιτών τζιχαντιστών στο βόρειο Ιράκ.

Ο Μπάρακ Ομπάμα ανακοίνωσε με τηλεοπτικό εθνικό διάγγελμα την επιστροφή των αμερικανικών δυνάμεων στο Ιράκ, το βράδυ της Πέμπτης, προσπαθώντας την ίδια στιγμή να θυμίσει πως είναι ο Πρόεδρος που έφερε πίσω τα στρατεύματα, ικανοποιώντας την απαίτηση του αμερικανικού λαού. Όπως είπε «Γνωρίζω πως πολλοί από εσάς είστε δικαίως ανήσυχοι για την οποιαδήποτε αμερικανική στρατιωτική επιχείρηση στο Ιράκ, ακόμη και για περιορισμένα χτυπήματα όπως αυτά». Και συνέχισε: «Το καταλαβαίνω αυτό. Διεκδίκησα τον προεδρικό θώκο και για να έχω τη δύναμη να σταματήσω τον πόλεμο στο Ιράκ και να φέρω πίσω τα στρατεύματά μας. Αυτό και έκανα. Ως αρχιστράτηγος, σας διαβεβαιώνω πως δεν θα επιτρέψω στις ΗΠΑ να συρθούν σε έναν ακόμη πόλεμο στο Ιράκ».

Ούτε 10 ώρες μετά, το Πεντάγωνο ανακοίνωνε την πρώτη αμερικανική στρατιωτική επιχείρηση στο Ιράκ μετά την αποχώρηση των δυνάμεων των ΗΠΑ το 2011. Ο εκπρόσωπος του Πενταγώνου, ναύαρχος Τζον Κέρμπι, ανακοίνωσε ότι δύο μαχητικά αεροσκάφη F-18 έπληξαν με τηλεκατευθυνόμενες με λέιζερ βόμβες 226 κιλών κινητές μονάδες πυροβολικού των τζιχαντιστών έξω από το Ερμπίλ. «Όπως ξεκαθάρισε ο Πρόεδρος, ο στρατός των ΗΠΑ θα συνεχίσει να λαμβάνει δράση εναντίον της ISIL, όταν απειλούν το προσωπικό και τις εγκαταστάσεις μας», συμπλήρωσε ο ναύαρχος Κέρμπι, αποκαλώντας τους τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους, με μία από τις δύο εκδοχές του παλιού τους ονόματος (ISIS: Ισλαμικό Κράτος του Ιράκ και της Συρίας ή ISIL: Ισλαμικό Κράτος του Ιράκ και του Λεβάντε), προτού κρατήσουν μόνο τα δύο πρώτα αρχικά.

Πέντε επεμβάσεις σε 12 χρόνια

Μοιάζει με μία αιματηρή παράδοση του Λευκού Οίκου: Ο Μπάρακ Ομπάμα είναι πλέον ο τέταρτος Αμερικανός Πρόεδρος στη σειρά που διατάζει επέμβαση στο Ιράκ, από τον Μπους τον πρεσβύτερο και την «Καταιγίδα της Ερήμου» το 1991 μέχρι το «Σοκ και Δέος» του γιου του, το 2003. Ας δούμε τις συνολικά πέντε επεμβάσεις στη χώρα μέσα σε 12 μόλις χρόνια.

17 Ιανουαρίου 1991: «Επιχείρηση: Καταιγίδα της Ερήμου»

Στις 2 Αυγούστου 1990 το Ιράκ εισβάλλει και καταλαμβάνει το Κουβέιτ, κατηγορώντας το πως ρίχνει τις τιμές του πετρελαίου με στόχο την ιρακινή οικονομία. Ακαριαία αντιδρά η Δύση, βλέποντας την ανάδειξη ενός δυνητικού ισχυρού αντιπάλου. Η «απελευθέρωση του Κουβέιτ» θα γίνει πραγματικότητα με την διαβόητη «Επιχείρηση: Καταιγίδα της Ερήμου», με τους Αμερικανούς να ηγούνται μίας πανστρατιάς 35 συνολικά συμμαχικών χωρών για την ισοπέδωση των στρατιωτικών υποδομών του Ιράκ. Οι εικόνες καταστροφής της χώρας έκαναν το γύρο του κόσμου από το δίκτυο του CNN με το αμερικανικό γόητρο να ανυψώνεται.  Ακριβώς πριν την επέμβαση στο Κουβέιτ, οι ΗΠΑ είχαν διαβεβαιώσει τον Σαντάμ πως δεν τους απασχολεί η διαμάχη του με τη γειτονική του χώρα.

26 Ιουνίου 1993: «Επιχείρηση: Επαγρύπνηση στο Νότο»

«Το Ιράκ κατέστρωσε ένα σχέδιο δολοφονίας εναντίον ενός πρώην Αμερικανού Προέδρου, λόγω των ενεργειών του όσο ήταν στο Λευκό Οίκο». Με αυτά τα λόγια ο Μπιλ Κλίντον δικαιολόγησε την αμερικανική ρήψη 23 Τόμαχοκ

στα γραφεία των ιρακινών μυστικών υπηρεσιών στη Βαγδάτη. Ο θάνατος αμάχων πέρασε σε δεύτερη μοίρα, καθώς οι ΗΠΑ υποστήριξαν πως βρίσκονταν σε «πράξη νόμιμης άμυνας απέναντι σε ένοπλη επίθεση». Η απόπειρα δολοφονίας του Μπους του πρεσβύτερου είχε γίνει τον Απρίλιο του ίδιου έτους, κατά τη διάρκεια επίσκεψής του στο Κουβέιτ. Ποτέ δεν βρέθηκαν αποδεικτικά στοιχεία για το ποιος οργάνωσε την απόπειρα.

3 Σεπτεμβρίου 1996: «Επιχείρηση: Το χτύπημα της Ερήμου»

Κατά τη διάρκεια του κουρδικού εμφυλίου, ο Σαντάμ διατάζει 40.000 Ιρακινούς στρατιώτες να επέμβουν στην πόλη Ερμπίλ του Κουρδικού βόρειου Ιράκ. Οι ΗΠΑ του Κλίντον τον κατηγορούν για «απόπειρα γενοκτονίας» και άμεσα επιτέθηκαν με 34 πυραύλους εναντίον της αεράμυνας του νότιου Ιράκ. Η αιτιολόγηση των ΗΠΑ για «αποτροπή γενοκτονίας» παραμένει αναπόδεικτη, καθώς τα στρατεύματα του Σαντάμ αποχώρησαν από την περιοχή μετά που βοήθησαν το Κουρδικό Δημοκρατικό Κόμμα να αναλάβει την εξουσία του Ερμπίλ.

6 Δεκεμβρίου 1998: «Επιχείρηση: Η Αλεπού της Ερήμου»

Η Προεδρία Κλίντον δονείται από το ροζ σκάνδαλο Λεβίνσκι, όμως, αυτό δεν σταματά το Λευκό Οίκο από την τέταρτή του επίθεση εναντίον του Ιράκ μέσα σε 7 μόλις χρόνια. Αυτή τη φορά, η αιτιολόγηση δια στόματος Κλίντον ήταν η εξής: «Ο στόχος της επίθεσης είναι να επιτεθούμε στα πυρηνικά, χημικά, βιολογικά προγράμματα του Ιράκ (...) Δεν μπορεί να επιτραπεί στον Σαντάμ Χουσεΐν να απειλεί τους γείτονές του και τον κόσμο». Ούτε τους Αμερικανούς δεν έπεισε πως ο βομβαρδισμός έγινε για τα όπλα μαζικής καταστροφής. Η Ουάσιγκτον Ποστ έγραφε, σχεδόν ένα χρόνο μετά το βομβαρδισμό, «35 από τους 100 στόχους (της επίθεσης) επιλέχτηκαν λόγω του ρόλου τους στην αεράμυνα του Ιράκ (...) 49 από τους 100 στόχους ήταν το ίδιο το ιρακινό καθεστώς: έξι προπύργια και όλες οι παρεπόμενες οργανώσεις του με μυστική αστυνομία, φρουρούς και μέσα μεταφοράς». Και κατέληγε: «Μόλις 13 στόχοι σχετίζονταν με χημικά και βιολογικά όπλα». Η Επιχείρηση της Ερήμου είχε στόχο τον ίδιο τον Σαντάμ και κατ’ ουσίαν προετοίμασε το έδαφος για την επέμβαση του 2003.

20 Μαρτίου 2003: «Επιχείρηση: Σοκ και Δέος»

Η 11η Σεπτεμβρίου 2001 δίνει όλο το απαραίτητο ιδεολογικό οπλοστάσιο στον Τζορτζ Μπους το νεότερο να ξεκινήσει το δικό του πόλεμο πολιτισμών. Με μία ρητορική που περισσότερο θυμίζει τις αποικιοκρατικές πρακτικές προ του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, με το κατά Κίπλινγκ «χρέος του λευκού ανθρώπου», ο Μπους διατάζει την εισβολή στο Ιράκ το Μάρτιο του 2003, μιλώντας για «άξονα του κακού» και υποστηρίζοντας πως το Ιράκ έχει στην κατοχή του πυρηνικά όπλα. 

Μέσα σε λιγότερο από ένα μήνα οι αμερικανικές δυνάμεις έχουν καταλάβει τη Βαγδάτη και λίγους μήνες μετά συλλαμβάνεται ο ίδιος ο Σαντάμ Χουσεΐν. Έχοντας επιβιώσει τεσσάρων αμερικανικών επεμβάσεων, ο Σαντάμ συναντά τη μοίρα του τα ξημερώματα της 30ης Δεκεμβρίου του 2006, μετά από την καταδίκη του σε απαγχονισμό. Ούτε πυρηνικά, ούτε χημικά, ούτε βιολογικά όπλα βρέθηκαν ποτέ στο Ιράκ. Κάτι που το γνώριζαν πολύ καλά ο Μπους, ο Μπλερ και το σινάφι τους. Το Σοκ και Δέος του βομβαρδισμού της Βαγδάτης έχει υπάρξει το διαφημιστικό σποτ των αμερικανικών όπλων ανά τον κόσμο, ακόμη κι αν οι Αμερικανοί θα έφευγαν από το Ιράκ, δίχως απτά οφέλη, οκτώ ολόκληρα χρόνια.

Από το 2003 μέχρι το 2011, λοιπόν, η παρουσία των ΗΠΑ στο Ιράκ όξυνε το σεχταριστικό μίσος, οδηγώντας το σημερινό Ιράκ στο χείλος της τριχοτόμησής του σε 1) κουρδικό, 2) σιιτικό και 3) σουνιτικό κομμάτι, μετά από 23 χρόνια διαρκών επεμβάσεων. Χθες, οι Τάιμς της Νέας Υόρκης αναφερόμενοι στην έκταση της αμερικανικής επέμβασης έθεταν το ερώτημα: «Πόσο μακριά είναι διατεθειμένος να φτάσει ο κ. Ομπάμα για να σταματήσει τους τζιχαντιστές;», αδιαφορώντας για τις ιστορικές ευθύνες των ΗΠΑ, αλλά και το γεγονός πως καμία «ανθρωπιστική» επέμβαση δεν αποτελούσε παρά κομμάτι της αμερικανικής εξωτερικής στρατηγικής.