">
Του ΤΑΣΟΥ ΘΩΜΑ
Ο χάρτης της Ευρώπης είναι αποκαλυπτικός για την ιστορική χρονική μας συγκυρία: Στην ανατολική Ευρώπη μαίνεται πόλεμος στην Ουκρανία, αλλά και μία σύγκρουση κυρώσεων και αντιποίνων μεταξύ ΕΕ και Ρωσίας, με τις χώρες της Βαλτικής να επιθυμούν σκληρή γραμμή εναντίον της Μόσχας, ενώ ο Μπαρόζο διαρρέει πως ο Πούτιν του είπε: «Αν θέλω κατακτώ το Κίεβο σε δύο εβδομάδες».
Στην Δυτική και Κεντρική Ευρώπη δεσπόζει η τεράστια πολιτική κρίση της Γαλλίας. Αλλάζοντας δύο κυβερνήσεις μέσα σε πέντε μήνες και έχοντας στο τιμόνι της τον λιγότερο δημοφιλή Πρόεδρο της Ιστορίας της Πέμπτης Γαλλικής Δημοκρατίας, τον Φρανσουά Ολάντ, το Παρίσι σε τίποτε δεν θυμίζει τον «πολιτικό αρχιτέκτονα» της ΕΕ. Άλλωστε, οι δηλώσεις που οδήγησαν στην προ ημερών κατάρρευση της κυβέρνησης αποκαλύπτουν τις εσωτερικές συγκρούσεις της γαλλικής μεγαλοαστικής τάξης με τον καρατομημένο πρώην υπουργό Οικονομικών, Αρνό Μοντεμπούρ, να καλεί σε «μία δίκαιη και υγιής αντίσταση» κατά των Γερμανών! Είναι σαφές πως η Γαλλία δεν αισθάνεται καθόλου ευχάριστα λαμβάνοντας εντολές από το Βερολίνο χωρίς, πάντως, να μπορεί κάποιος να προβλέψει αν τα συμφέροντα που εκπροσωπεί ο Μοντεμπούρ θα έχουν ποτέ την εξουσία.
Κι αν η αποσταθεροποίηση της Γαλλίας μαζί με τον αντιγερμανισμό κομματιού μεγάλων επιχειρηματιών στη χώρα κυριαρχεί στο εσωτερικό μέτωπο της Γηραιάς Ηπείρου λόγω του ιστορικού βάρους του Παρισιού στην ΕΕ, στα βόρεια σύνορα της Ευρώπης υπάρχει η διαρκής πηγή «αστερίσκων»: Η Αγγλία. Το κίνημα εσωστρέφειας της χώρας εκφράζεται πολιτικά από τον μεγάλο κερδισμένο των ευρωεκλογών, το Ουκίπ, όμως το φλέγον ζήτημα – για το Νησί και την ΕΕ - είναι το δημοψήφισμα ανεξαρτησίας των Σκωτσέζων. Οι Άγγλοι παίζουν ένα παιχνίδι κακού και καλού μπάτσου με απόσταση ωρών: τη μία στιγμή ο Κάμερον υπόσχεται μεγαλύτερη εκπροσώπηση στο Κοινοβούλιο, την άλλη απειλεί πως θα τους… στερήσει τη λίρα. Βεβαίως, το όλο ζήτημα αποκτά νέα προοπτική άμα συνυπολογίσουμε πως στη Βόρεια Θάλασσα βρίσκεται περίπου το 60% των πετρελαϊκών αποθεμάτων της ΕΕ. Μιλάμε για περίπου 35 δισ. λίρες έσοδα την επόμενη πενταετία – έσοδα τα οποία οι Βρετανοί δεν θα μπορούν πλέον να αγγίξουν!
Στις 18 Σεπτεμβρίου (ημέρα του δημοψηφίσματος) θα γνωρίζουμε αν η Αγγλία θα χάσει τα πετρέλαια, ενώ το ΝΑΙ των Σκωτσέζων θα μπορούσε να οδηγήσει σε ανάφλεξη και στην Ισπανία με τους Βάσκους και τους Καταλανούς να ορέγονται την ανεξαρτητοποίησή τους από την Μαδρίτη. Κι αν αυτή είναι απλά μία εικασία, η πραγματικότητα της Νότιας Ευρώπης μας είναι πολύ γνωστή. Ελλάδα, Ισπανία, Πορτογαλία ήταν εξ αρχής στο «μάτι του κυκλώνα», τα διαβόητα πλέον «γουρουνάκια» που τεμπέλιαζαν, ενώ άλλοι λαοί δούλευαν. Όχι πως η Ιταλία έχει ξεφύγει. Τουναντίον. Το άστρο του Ματέο Ρέντσι δεν αλλάζει την πραγματικότητα του υπέρογκου χρέους, της ύφεσης και της ανεργίας.
Διόλου ασύνδετα τα γεγονότα, αποτυπώνουν μία εξαιρετικά ασταθή περίοδο για την Ευρώπη, την ίδια ώρα που στην ευρύτερη γειτονιά μας μαίνονται πόλεμοι και ανακατατάξεις: Από το Ιράκ και τη Λιβύη μέχρι την Τουρκία και την Ουκρανία. Ο χειμώνας προμηνύεται πυρετώδης: Αν η Ρωσία αποφασίσει να παγώσει την Ευρώπη, ως αντίποινα για νέες κυρώσεις, τότε κανείς δεν μπορεί να προβλέψει την αντίδραση 1) της δυσαρεστημένης γαλλικής μεγαλοαστικής τάξης, 2) των εξασθενημένων ψυχικά, οικονομικά, πολιτικά Νότιων της Ευρώπης, 3) ακόμη και μέρους της γερμανικής ελίτ που θεωρεί «βαρίδι» την ΕΕ. Μάλιστα, την ίδια ώρα η ΕΕ μπορεί να ζει στον απόηχο μίας έξαρσης «ανεξαρτητοποιήσεων». Οι εξελίξεις αναμένονται ραγδαίες.
