">
Της ΜΑΡΙΑΣ ΚΟΥΖΟΥΦΗ
Επόπτη ασφαλείας, δηλαδή ναυαγοσώστη πισίνας καθώς και εξοπλισμό πρέπει να διαθέτουν οι πισίνες, καθόλη τη διάρκεια λειτουργίας τους, σύμφωνα με τον υφιστάμενο νόμο, ο οποίος ωστόσο είναι του... 1973 και πρέπει σύμφωνα με τους ναυαγοσώστες να εκσυγχρονιστεί, ώστε να υπάρχει ξεκάθαρη νομοθεσία για τις πισίνες στη χώρα μας, όταν μάλιστα ο αριθμός τους ξεπερνά τις 15.000.
Το νομοθετικό πλαίσιο και οι κανόνες ασφαλείας στις πισίνες έρχονται στο προσκήνιο για μία ακόμη φορά εξαιτίας δυο τραγικών περιστατικών που συνέβησαν στη χώρα μας μέσα σε ένα 24ωρο. Συγκεκριμένα, δύο κορίτσια από τη Γαλλία ηλικίας 16 και 19 ετών και ένα κοριτσάκι 8 ετών από το Ισραήλ έχασαν τη ζωή τους μέσα σε πισίνες ξενοδοχείων στη Ρόδο και τη Χερσόνησο της Κρήτης αντιστοίχως.
Σχεδόν όλες οι σοβαρές ξενοδοχειακές μονάδες έχουν και μια πισίνα, ωστόσο το υπουργείο Υγείας δεν έχει ασχοληθεί με το τόσο σημαντικό θέμα, όπως λέει στον Τύπο Θεσσαλονίκης ο διευθυντής της Ελληνικής Ναυαγοσωστικής Ακαδημίας Νίκος Γιοβανίδης.
Η υπουργική απόφαση 87 του 1973 η οποία έχει τροποποιήσεις ορίζει τι πρέπει να γίνεται σε κάθε κολυμβητική δεξαμενή, όπως ονομάζει τις πισίνες. "Δεν υπάρχει ενδιαφέρον από το 1973 να βγει ένας σωστός, μοντέρνος νόμος ο οποίος να καλύπτει όλα τα κενά και να βάζει τέλος σε όλη τη μυθολογία που κυκλοφορεί γύρω από την ύπαρξη ή μη ναυαγοσώστη στις κολυμβητικές δεξαμενές", προσθέτει ο κ. Γιοβανίδης σημειώνοντας ακόμη ότι πρέπει να υπάρχει και ελεγκτικός μηχανισμός. "Οι κρατικές υπηρεσίες και κυρίως η τουριστική αστυνομία πρέπει να διενεργεί ελέγχους" ώστε να εξετάζει εάν τηρείται η υπάρχουσα νομοθεσία στις τουριστικές μονάδες που διαθέτουν πισίνα σε όλη τη χώρα, όπως σημειώνει.
Τι προβλέπει η νομοθεσία
Η συγκεκριμένη απόφαση ορίζει ότι όλες οι πισίνες ανεξαρτήτως βάθους είναι υποχρεωμένες να έχουν επόπτη ασφαλείας, δηλαδή ναυαγοσώστη πισίνας καθόλη τη διάρκεια της λειτουργίας τους, ο οποίος πρέπει να κατέχει και γνώσεις διάσωσης και παροχής πρώτων βοηθειών. Εάν η λειτουργία τους παρατείνεται πέραν του 8ωρου πρέπει να προσλαμβάνουν ικανό αριθμό ναυαγοσωστών πισίνας. Η πισίνα πρέπει να "κλείνει" και να απαγορεύεται η είσοδος ανθρώπων πέραν του ωραρίου.
Σε ότι αφορά το βάθος, ο κ. Γιοβανίδης λέει ότι υπάρχει ένας μύθος ότι μια πισίνα με βάθος 1,60 μέτρα και κάτω δεν απαιτεί την ύπαρξη ναυαγοσώστη, "αυτό δεν υπάρχει πουθενά στο νόμο και επιπλέον και στο 1,60 πνίγεται κόσμος και μάλιστα οι μικρές ηλικίες, παιδιά κάτω από 6-7 ετών. Οπότε και νομικά και ηθικά δεν στέκει αυτό".
Επίσης κάθε πισίνα πρέπει, σύμφωνα με την νομοθεσία να διαθέτει και τον απαραίτητο εξοπλισμό: Δυο μεγάλα κυκλικά σωσίβια με εσωτερική διάμετρο τουλάχιστον 40 εκατ. και πλαστικό σχοινί που να επιπλέει στο νερό καθώς και λαβίδα ή χούφτα διάσωσης και φαρμακείο πισίνας.
Διευκρινίζει επίσης ότι ο ναυαγοσώστης πισίνας δεν έχει καμία σχέση με τον ναυαγοσώστη ακτής. Ο πρώτος ανήκει στο υπουργείο Υγείας ενώ ο δεύτερος στο υπουργείο Ναυτιλίας με το Προεδρικό διάταγμα 31.
Οι κανόνες ασφαλείας στις πισίνες
Όμως και ο πολίτης έχει και αυτός την ευθύνη του, όπως προσθέτει ο κ. Γιοβανίδης. Θα πρέπει και αυτός να τηρεί τους κανόνες ασφαλείας, οι οποίοι είναι οι εξής:
-Δεν μπαίνουμε ποτέ φαγωμένοι μέσα στο νερό, παρά μόνο περίπου 3 ώρες μετά το τελευταίο γεύμα. Όπως εξηγεί ο κ. Γιοβανίδης υπάρχει κίνδυνος το φαγητό να παλινδρομήσει και να πνίξει ακόμη και τον πιο έμπειρο κολυμβητή. Επίσης σε πιο σπάνιες περιπτώσεις μπορεί να συμβεί ανακοπή καρδιάς, λόγω του ότι υπάρχει τεράστια ποσότητα αίματος στους μυς του στομάχου που κάνουν την πέψη και αυτό μπορεί να φέρει μια δυσκολία στην καρδιά που μπορεί να οδηγήσει ακόμη και σε ανακοπή.
- Δεν μπαίνουμε ποτέ στο νερό έχοντας καταναλώσει μικρή ή μεγάλη ποσότητα αλκοόλ
-Προσέχουμε πάρα πολύ τα μεγάλα παιδιά και τους ηλικιωμένους που έχουν συνήθως τα πιο πολλά ατυχήματα και τους πιο πολλούς πνιγμούς.
-Δεν βουτάμε στα ρηχά σημεία της πισίνας και γενικά αποφεύγουμε τις βουτιές σε πισίνες.
-Απαγορεύεται ρητά το μακροβούτι και η άπνοια. Πρόκειται για αθλήματα τα οποία διδάσκονται σε συλλόγους που είναι ειδικοί πάνω στο θέμα της άπνοιας με ειδικό καθηγητή φυσικής αγωγής.
-Απαγορεύονται οι βατήρες στις πισίνες.
-Δεν μπαίνουμε στο νερό εάν είμαστε κουρασμένοι.
-Αποφεύγουμε τις ώρες, από τις 12 έως τις 3 το μεσημέρι γιατί ο ήλιος είναι πολύ δυνατός και μπορεί να φέρει και λιποθυμία.
Ο παιδικός πνιγμός είναι πάντα σιωπηλός!
Ένα σημαντικό στοιχείο που αναφέρει ο κ. Γιοβανίδης, είναι ότι ο παιδικός πνιγμός, αλλά και γενικότερα ο πνιγμός είναι σιωπηλός και γι΄αυτό πρέπει να υπάρχει πάντα επιτήρηση.
"Το παιδί βλέποντας, παρακολουθώντας ή ζώντας τα στάδια του πνιγμού δεν τα αντιλαμβάνεται ως επικίνδυνα. Τα παρακολουθεί με περιέργεια με αποτέλεσμα να λιποθυμάει και να πνίγεται. Ακόμη και αν ο ενήλικας βρίσκεται πολύ κοντά, εάν δεν παρατηρεί το παιδί, χωρίς να ακουστεί τίποτα, θα δει μετά από λίγο ένα πνιγμένο παιδί", λέει χαρακτηριστικά.
"Γι΄αυτό και φωνάζουμε και τονίζουμε εμείς οι ναυαγοσώστες ότι όποιος κολυμπά θα πρέπει να βρίσκεται υπό την επιτήρηση κάποιου, είτε στην πισίνα είτε στην θάλασσα, γιατί και γενικότερα ο πνιγμός είναι σιωπηλός ακόμη και σε πιο μεγάλες ηλικίες", λέει με έμφαση ο κ. Γιοβανίδης.
Το μπρατσάκι δεν είναι μέσο ασφάλειας
Επισημαίνει ακόμη ότι όταν λέμε μπάνιο δεν εννοούμε κολύμβηση. "Ο κόσμος θα πρέπει να γνωρίζει να επιπλέει πάνω στο νερό και να κολυμπά. Αυτό θα πρέπει οι γονείς να το εφαρμόσουν από πολύ μικρή ηλικία στα μικρά παιδιά. Να τους μάθουν σχεδόν από μηνών να επιπλέουν στο νερό και σιγά σιγά να μάθουν και βασική κολύμβηση. Το μπρατσάκι δεν θεωρείται μέσο ασφάλειας, αλλά μια Ελληνική κακή παράδοση, θα λέγαμε, η οποία πρέπει να εξαλειφθεί", τονίζει ενώ όταν τον ρωτάμε αν αυτοί οι κανόνες τηρούνται τελικά, αναφέρει ότι αυτό που παρατηρούν οι ναυαγοσώστες είναι ότι όταν υπάρχει παιδεία στον γονέα τηρούνται οι κανόνες ασφαλείας, όταν κάποιος δεν έχει την παιδεία αλλά και την ενημέρωση και την γνώση οδηγούμαστε σε ατυχήματα, όχι μόνο θανατηφόρα αλλά και γλιστρήματα, χτυπήματα κ.ά.
Να σημειωθεί εξάλλου ότι τα επίσημα στατιστικά για τους πνιγμούς που ανακοινώνονται κάθε χρόνο περιλαμβάνουν μόνο τους πνιγμούς στις ακτές και εκδίδονται από το υπουργείο Ναυτιλίας το οποίο δεν έχει σχέση με τις πισίνες. Αντίστοιχα το υπουργείο Υγείας ποτέ δεν έχει βγάλει κάποια στατιστικά, σύμφωνα με τον κ. Γιοβανίδη για πνιγμούς στις πισίνες.
Πέρυσι είχαμε 88 πνιγμούς στη θάλασσα. Επίσης, από τα επίσημα στατιστικά στοιχεία προκύπτει ότι οι περισσότεροι πνιγμοί, στην ηλικιακή ομάδα 0- 12 ετών είναι στις ηλικίες δύο έως τριών ετών, με ποσοστό 64%, ενώ αξίζει να τονιστεί ότι οι περισσότεροι πνιγμοί στη θάλασσα γίνονται στα πρώτα μέτρα της ακτής, εκεί δηλαδή που σκάει το κύμα.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ ΤΥΠΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
