Προβληματισμό προκαλεί η καταγγελία γονέων ενός μαθητή δημοτικού με αυτισμό, ότι το παιδί αποκλείστηκε από το να είναι σημαιοφόρος για την 28η Οκτωβρίου ενώ είχε αναδειχθεί σημαιοφόρος με κλήρωση η οποία έγινε.
Οι γονείς του παιδιού με δηλώσεις που έκαναν στο NEWS 24/7 εκφράζουν την απογοήτευση και την οργή τους, ενώ έχουν καταθέσει επίσημη αναφορά στη Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Αθήνας, με κοινοποίηση στο Υπουργείο Παιδείας, ζητώντας να διερευνηθούν οι συνθήκες του περιστατικού και να υπάρξουν σαφείς οδηγίες ώστε να αποτραπούν παρόμοιοι αποκλεισμοί στο μέλλον.
Όπως αναφέρουν, το παιδί τους αναδείχθηκε σημαιοφόρος για την 28η Οκτωβρίου έπειτα από επίσημη κλήρωση, αλλά μερικές ώρες αργότερα ενημερώθηκε ότι είχε γίνει «λάθος» και πως η διαδικασία θα πρέπει να επαναληφθεί. Το παιδί, όπως καταγγέλλουν οι γονείς του, ένιωσε απογοήτευση και αμηχανία με ό,τι συνέβη και σημειώνουν ότι η χαρά του να συμμετάσχει ισότιμα σε μια σχολική γιορτή μετατράπηκε ξαφνικά σε πικρό μάθημα για το πώς εφαρμόζεται στην πράξη η «ισότητα».
Μιλώντας στο NEWS 24/7, οι γονείς του μαθητή λένε: «Το παιδί μας έχει επίσημα αναγνωρισμένη διάχυτη αναπτυξιακή διαταραχή. Έχει αξιολογηθεί από όλες τις αρμόδιες επιτροπές, συμπεριλαμβανομένου και του ΚΕΠΑ, το οποίο του έχει αποδώσει ποσοστό αναπηρίας 67%. Υπάρχει γνωμάτευση με κωδικό F84, καθώς και έγκριση από το ΚΕΔΑΣΥ για πλήρη παράλληλη στήριξη καθ’ όλη τη διάρκεια της φοίτησής του στο Δημοτικό Σχολείο. Παρόλα αυτά, τα δύο τελευταία σχολικά έτη δεν του έχει διατεθεί παράλληλη στήριξη, λόγω έλλειψης διαθέσιμου προσωπικού. Παρά τις δυσκολίες, το παιδί μας κάνει καθημερινά μια τεράστια υπέρβαση. Με υπομονή, κόπο και τη στήριξη της οικογένειάς μας και των θεραπευτών του, έχει καταφέρει να συμμετέχει ισότιμα στη σχολική ζωή και να πετυχαίνει πολύ υψηλές επιδόσεις. Κάθε του βήμα, κάθε μικρή του πρόοδος, είναι για εμάς ένας αγώνας που κερδίζεται με ψυχή.
» Στις 15 Οκτωβρίου 2025 πραγματοποιήθηκε στο σχολείο κλήρωση για τον σημαιοφόρο της 28ης Οκτωβρίου, παρουσία του Διευθυντή, της δασκάλας και της γυμνάστριας της τάξης. Ανακοινώθηκε ότι οι αριστούχοι μαθητές της ΣΤ’ τάξης ήταν 14. Κάθε παιδί πήρε ένα χαρτάκι με το όνομά του και το έβαλε στην κληρωτίδα. Η δασκάλα τράβηξε ένα χαρτάκι και το όνομα που ανακοινώθηκε ως σημαιοφόρος ήταν του παιδιού μας.
» Λίγες ώρες αργότερα, όπως μας ενημέρωσε το παιδί μας, κλήθηκε στο γραφείο του Διευθυντή, μόνο του. Εκεί του είπαν ότι η κλήρωση ‘έγινε λάθος’ και ότι θα επαναληφθεί. Στη δεύτερη κλήρωση, το όνομά του δεν υπήρχε καν ανάμεσα στα χαρτάκια, που αυτή τη φορά ήταν 13 αντί για 14. Έτσι, αποκλείστηκε τόσο από τη θέση του σημαιοφόρου όσο και από εκείνη των παραστατών.
» Την επόμενη ημέρα επικοινωνήσαμε τηλεφωνικώς με τον Διευθυντή, ο οποίος επιβεβαίωσε τα γεγονότα. Μας είπε ότι το ‘λάθος’ οφειλόταν σε τεχνικό πρόβλημα του συστήματος mySchool, που όπως ανέφερε είχε υπολογίσει λανθασμένα τον μέσο όρο. Ωστόσο, ο μέσος όρος του παιδιού μας είναι 9,88, πράγμα που το κατατάσσει ξεκάθαρα στους αριστούχους μαθητές. Δεν υπήρξε κανένα λάθος στους αριθμούς, μόνο ένας λάθος χειρισμός που πλήγωσε ένα παιδί.
» Το περιστατικό αυτό το επηρέασε βαθιά. Ένιωσε απογοήτευση, αδικία και ματαίωση. Είναι ένα παιδί που κάθε μέρα υπερβαίνει τον εαυτό του για να σταθεί ισότιμα με τους συμμαθητές του και δεν άξιζε να βιώσει κάτι τέτοιο. Η στιγμή που θα έπρεπε να είναι χαρά και περηφάνεια, μετατράπηκε σε πληγή και στενοχώρια. Θεωρούμε πως, δεδομένου ότι δεν υπήρχε ειδικός εκπαιδευτικός ή παράλληλη στήριξη, θα έπρεπε να είχαμε κληθεί να είμαστε παρόντες κατά τη διάρκεια της ενημέρωσης, ώστε να μπορέσουμε να το στηρίξουμε συναισθηματικά. Αντί γι’ αυτό, βρέθηκε μόνο του να ακούει κάτι που θα ήταν δύσκολο ακόμη και για έναν ενήλικα να διαχειριστεί. Η απουσία αυτής της πρόνοιας και ο τρόπος που έγινε η ανακοίνωση επιβάρυναν ακόμη περισσότερο την ψυχολογία του.
» Το περιστατικό αυτό μας έχει προκαλέσει βαθιά λύπη και ανησυχία, τόσο για τον τρόπο διαχείρισης όσο και για τον αντίκτυπο που είχε στο παιδί μας. Ως γονείς, ζητούμε να διασφαλιστεί ότι δεν θα επαναληφθεί ποτέ ξανά ένα τέτοιο συμβάν, ούτε για το δικό μας παιδί ούτε για κανένα άλλο παιδί.
» Ρωτάμε με ειλικρίνεια και πόνο ψυχής: γιατί δεν κληθήκαμε άμεσα να ενημερωθούμε για το περιστατικό; Γιατί δεν υπήρξε πρόνοια προστασίας και υποστήριξης του παιδιού μας; Εκτιμήθηκε αν μπορούσε να διαχειριστεί μια τέτοια ανακοίνωση μόνο του; Σκέφτηκε κανείς τον αντίκτυπο που θα είχε κάτι τέτοιο στην ψυχή του;
» Θέλουμε να ξεκαθαρίσουμε κάτι πολύ σημαντικό. Δεν ζητάμε να πάρει τη σημαία πίσω το παιδί μας από το παιδί που επιλέχθηκε στη δεύτερη κλήρωση. Ποτέ δε θα το ζητούσαμε αυτό, γιατί δεν φταίει κανένα παιδί. Το δικό μας παιδί πληγώθηκε, αλλά δεν χρειάζεται να πληγωθούν κι άλλα παιδιά. Δεν θέλουμε να αδικηθεί κανένας, θέλουμε μόνο να μην ξαναζήσει κανένα παιδί κάτι παρόμοιο.
» Δεν παίζουμε με παιδικές ψυχές. Οι πληγές αυτές μένουν για πάντα. Ζητάμε ως γονείς να διασφαλιστεί ότι κανένα παιδί, με ή χωρίς ιδιαιτερότητες, δεν θα ξαναζήσει ποτέ κάτι τέτοιο. Όλα τα παιδιά έχουν δικαίωμα στη χαρά, στη δικαιοσύνη και στον σεβασμό. Γιατί στο τέλος της ημέρας, αυτό που διδάσκουμε στα παιδιά μας είναι πολύ πιο σημαντικό από κάθε σημαία. Είναι το πώς φερόμαστε σε κάθε άνθρωπο, και ιδιαίτερα στα πιο ευάλωτα παιδιά».
Ακόμη, η οικογένεια κάνει λόγο για ξεκάθαρη διάκριση και για μια απόφαση που υπονομεύει τη σχολική ένταξη. Κι αν κάτι αναδεικνύει αυτό το περιστατικό, είναι ότι η «συμπερίληψη» στα ελληνικά σχολεία παραμένει συχνά μια ωραία λέξη σε εγκυκλίους και ημερίδες, αλλά δύσκολα εφαρμόζεται στην πράξη.
