«Ο Μητσοτάκης», παρατηρεί ο αρθρογράφος, «έχει δίκιο με την κριτική του στον νέο νόμο, στον βαθμό που στο μέλλον ο σχηματισμός σταθερών κυβερνήσεων θα γίνει σαφώς δυσκολότερος. Εάν ίσχυε για παράδειγμα ήδη στις τελευταίες εκλογές τον Σεπτέμβριο του 2015, ο σημερινός συνασπισμός ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ δεν θα διέθετε την μικρή πλειοψηφία που έχει στη βουλή.
Γι’ αυτό και στο μέλλον θα υπάρχουν συχνότερα κυβερνητικοί συνασπισμοί τριών και περισσότερων κομμάτων, δεδομένο που θα δυσχεραίνει τη συμφωνία τους για μια σαφή και ανόθευτη μεταρρυθμιστική ατζέντα. Αν λάβει κανείς υπόψη τη σημερινή βαθειά κρίση, στην οποία βρίσκεται η Ελλάδα, τότε αυτή η επιπρόσθετη πολιτική ανασφάλεια είναι ακριβώς αυτό που δεν χρειάζεται».
Πριμοδότηση και αρτηριοσκλήρωση
Φυσικά το νόμισμα έχει και την άλλη πλευρά του και γι' αυτό ο Ελβετός δημοσιογράφος επισημαίνει: «Αντίστροφα το ισχύον εκλογικό σύστημα στην Ελλάδα με την πριμοδότηση του πρώτου κόμματος είναι συνυπεύθυνο για την κρίση.
Οι μονοκομματικές κυβερνήσεις που προέκυπταν στην Ελλάδα ελέω πριμοδότησης πριν από το ξέσπασμα της κρίσης οδήγησαν στην αρτηριοσκλήρωση του πολιτικού συστήματος και ένα πελατειακό δίπολο Νέας Δημοκρατίας και ΠΑΣΟΚ. Από την αποκατάσταση της δημοκρατίας στην το 1974 μέχρι σήμερα οι δύο αυτές δυνάμεις συγκέντρωσαν από έξι φορές η κάθε μία την απόλυτη πλειοψηφία των εδρών στο κοινοβούλιο.
Η ανικανότητά τους να διαχειριστούν την κρίση οδήγησε στον σημερινό κατακερματισμό του πολιτικού φάσματος, που σήμερα κιόλας δυσκολεύει τον σχηματισμό πλειοψηφιών».
