Ιδιαίτερα όσων πιστεύουν στην εκ νεκρών θρησκευτική ανάσταση. Αλλά και όλων εκείνων που πιστεύοντας σ’ αυτή τη χριστιανική ανάσταση, αγωνίζονται, παράλληλα, και για την ανάσταση από τους «θανάτους» (πνευματικούς, υλικούς, κοινωνικούς και εθνικούς). Για να καταγγέλλουν τις εξουσιαστικές καταδυναστεύσεις, τις δουλώσεις λαών, τις εκμεταλλεύσεις σε όλο τον κόσμο. Αλλά και τις αποβαρβαρώσεις, όπως συμβαίνει και τώρα, πάλι, σε εποχή εφιαλτικής σύγχυσης, μέσα στην οποία είναι βουτηγμένες τόσο όλες οι χριστιανικές χώρες, όσο και οι μη χριστιανικές, πολλές από τις οποίες δυναστεύονται και καταληστεύονται… «χριστιανικότατα». Με πλήρη βαρβαρότητα, σκληρότητα και απανθρωπισμό.
Για να γίνεται ο λόγος τους θεμέλιο για διαρκή ψυχική και πνευματική ανάταση, ανάσταση, αλλά και εξανάσταση κατά της αρχικής, της νεότερης και της σύγχρονης εφιαλτικής ανελευθερίας, η οποία συνέχει τον αβίωτο βίο, που έχουν διαμορφώσει στη χώρα μας (ιδιαίτερα), σε άλλες χώρες, αλλά και σε ολόκληρο τον κόσμο, οι θεατοί και αθέατοι φορείς και μηχανισμοί της υπερεκμετάλλευσης και της υπερανελευθερίας, με ένα υπερηφαίστειο, το οποίο εκχύνει, παντού, πύρινη λάβα να κατακάψει ανατολή και δύση, βορρά και νότο.
Για να έχει απλωθεί σε αρχή, μέση και τέλος του σύγχρονου (υπερμηχανικού, υπερεξοπλιστικού και υπερυλιστικού) πολιτισμού μας, μια διαρκής ψυχοπνευματική απόγνωση. Χωρίς ανάταση, ανάσταση και εξανάσταση, για ανάσχεση της αρχαίας και της σύγχρονης εφιαλτικής ανελευθερίας, η οποία είναι κυρίαρχη στο σύγχρονο κόσμο μας. Μια ανελευθερία, η οποία τώρα έχει δουλώσει υλικά, υπερεξουσιαστικά και ψυχοπνευματικά τη χώρα μας. Για να μην μπορεί εύκολα να εξανασταθεί κατά της νέας, πολύμορφης, τυραννίας, στην οποία έχει περιέλθει ο λαός μας. Για να αντιμετωπίσει τους θεατούς και αθέατους μηχανισμούς της σημερινής και αυριανής ελληνικής υπερ-εκμετάλλευσης και υπερ-ανελευθερίας.
Καταστάσεις που προβάλλονται ως οικονομική και κοινωνική εξυγίανση, με απόλυτη ΑΝΕΛΕΥΘΕΡΙΑ. Όμως, σ’ έναν κόσμο «θανατοκρατίας», με ξενοκρατία, για ποια ελευθερία μπορούμε να μιλήσουμε; Και ποια ανάταση και ανάσταση μπορούμε να βιώσουμε και να χαρούμε;
Αλλά, ο λόγος της πίστης στην ανάσταση της θρησκευτικής μορφής, να διαχύσει τη λάμψη της και στην Ανάσταση των Ελλήνων της Ελλάδας του 2011 και πέρα. Για να νιώσουμε φέτος πάνω από την πίκρα και τη δυστυχία του λαού μας, το λόγο της ανάστασης να λαμπρύνει φωταγωγικά τις ψυχές μας και το Πάσχα των Ελλήνων (όπως το ονόμασε και ο μεγάλος ποιητής μας, ο Αγγελος Σικελιανός, με το σπουδαίο πολυσέλιδο ποίημά του, που ήδη δημοσιεύουμε), να αποτελεί πνευματοφόρο και χαροποιό γεγονός, για την ατομική, την οικογενειακή, την κοινωνική και εθνική ζωή του λαού μας. ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ.