">
Έναν νέο τρόπο πολιτικής παρέμβασης φαίνεται ότι εγκαινίασε ο Αλέξης Τσίπρας, που ανακοίνωσε ότι κάθε Σάββατο θα προτείνει μία ταινία, αντί σχολίου της επικαιρότητας - ξεκίνησε με τον «Νονό» του Κόπολα, επιχειρώντας να δημιουργήσει συνειρμούς που συνδέονται με κυβερνητικές πρακτικές, καθώς το θρυλικό φιλμ του 1972 μεταξύ άλλων πραγματεύεται την σχέση πολιτικών με το οργανωμένο έγκλημα.
Η κίνηση Τσίπρα προκάλεσε την απάντηση του κυβερνητικού εκπροσώπου, ο οποίος με ανακοίνωσή του ανέφερε ότι αφού ο πρώην πρωθυπουργός αρέσκεται να μπερδεύει τον κινηματογράφο με την πραγματική ζωή, υπάρχουν και άλλες ταινίες να του θυμίζουν τα πολιτικά του πεπραγμένα. Όπως για παράδειγμα το «Υπάρχει και φιλότιμο», την γνωστή ταινία του 1965 με τον αξέχαστο Λάμπρο Κωνσταντάρα στον ρόλο του «Μαυρογιαλούρρου»
Η επιλογή Τσίπρα με τον Μπράντο
Σε βίντεο που δημοσίευσε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο πρόεδρος της ΕΛ.Α.Σ. υποστήριξε ότι η επικαιρότητα δίνει «ειδήσεις και γεγονότα που θυμίζουν πλοκή κινηματογραφικής ταινίας».
«Οποιαδήποτε ομοιότητα με αληθινά πρόσωπα και καταστάσεις, είναι απολύτως συμπτωματική. Είναι;» διερωτήθηκε.
Στην πρώτη του παρέμβαση με αυτόν τον τρόπο, ο πρώην πρωθυπουργός αναφέρθηκε σε δημοσιεύματα που αφορούν τον βουλευτή Πιερίας της ΝΔ Σπύρο Κουλκουδίνα σχετικά με επιδότηση 200.000 ευρώ σε τουριστική επιχείρηση από ευρωπαϊκά κονδύλια που συνδέονται με την αλιεία. Ο βουλευτής έχει απορρίψει όσα αναφέρονται, λέγοντας ότι ακολούθησε «απολύτως νόμιμα» τις διαδικασίες και προανήγγειλε προσφυγή στη δικαιοσύνη.
Παράλληλα, ο κ. Τσίπρας αναφέρθηκε και στο σκάνδαλο στο μπάσκετ, που ξέσπασε αυτήν την εβδομάδα.
Έχετε ακούσει τη φράση «Αυτά δεν γίνονται ούτε στις ταινίες»; Κι όμως πολλές φορές η επικαιρότητα μας δίνει ειδήσεις και γεγονότα που θυμίζουν πλοκή κινηματογραφικής ταινίας. Με αφορμή την επικαιρότητα, λοιπόν, κάθε Σάββατο θα σας προτείνω μια ταινία αντί σχολίου. Οποιαδήποτε ομοιότητα με αληθινά πρόσωπα και καταστάσεις, είναι απολύτως συμπτωματική. Είναι;
— Αλέξης Τσίπρας - Alexis Tsipras (@atsipras) October 24, 2026
Η απάντηση Μαρινάκη με τον Κωνσταντάρα
Μιας και η (σύντομη) συγγραφική του καριέρα δεν βοήθησε στο rebranding, με χαρά βλέπουμε ότι ο κύριος Τσίπρας ξεκινά μια νέα διαδρομή ως κριτικός κινηματογράφου.
Θα ήταν διασκεδαστικό, αν δεν ήταν πραγματικά εξοργιστικό, ένας πρώην Πρωθυπουργός να επιχειρεί να χρεώσει στην Κυβέρνηση υποθέσεις παρανομίας που αποκαλύπτονται από τις αρμόδιες Αρχές επί των ημερών της.
Αντί να αναγνωρίσει ότι οι ελεγκτικοί μηχανισμοί κάνουν τη δουλειά τους, και μάλιστα όσο ποτέ στο παρελθόν, επιχειρεί με έναν ακραία γκεμπελικό τρόπο να παρουσιάσει την αποκάλυψη της παρανομίας ως απόδειξη κυβερνητικής ενοχής.
Σε μια Δημοκρατία, για κάθε δικαστική υπόθεση τον τελευταίο λόγο έχει πάντα η Δικαιοσύνη. Η μόνη εξαίρεση σε αυτόν τον κανόνα υπήρξε επί ημερών του κυρίου Τσίπρα, όπου τον τελευταίο λόγο τον είχε εκείνος και τα «παρα-υπουργεία» δικαιοσύνης. Τότε που με τα δικά του νομοθετήματα άνοιξε ο δρόμος για την πρόωρη αποφυλάκιση του βαρέως εγκλήματος της χώρας.
Επειδή, λοιπόν, ο πρώην πρωθυπουργός αρέσκεται να μπερδεύει τον κινηματογράφο με την πραγματική ζωή, υπάρχουν και άλλες ταινίες να του θυμίζουν τα πολιτικά του πεπραγμένα. Όπως για παράδειγμα το «Υπάρχει και φιλότιμο».
Πηγή: protothema
