«Μπροστά στις φρικαλέες τακτικές του ISIS» πρόσθεσε ο κ. Κοτζιάς «τα κράτη της περιοχής, μεταξύ των οποίων και πολλά με αποκλίνοντα συμφέροντα, ενώνουν τις δυνάμεις τους. Και αυτό είναι πραγματικά ένα στοιχείο κλειδί για το κοινό εγχείρημα της καταπολέμησης του ISIS: μια αποφασιστική στάση εκ μέρους όλων των παραγόντων».
Ο υπουργός Εξωτερικών επισήμανε ότι οι συγκρούσεις και η τρομοκρατική απειλή είναι ζητήματα σε πολύ μεγάλο βαθμό αλληλένδετα και επιτάχυναν την εξέλιξη της μεταναστευτικής και προσφυγικής κρίσης, αναγκάζοντας εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους να εγκαταλείψουν την περιοχή με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν νέες πιέσεις στις κοινωνίες και τις οικονομίες των γειτονικών χωρών αλλά και πολύ πέρα από την ευρύτερη περιοχή.
Παράλληλα εξέφρασε την έντονη ανησυχία της χώρας μας για την «τύχη των μειονοτήτων στο Ιράκ και την περιοχή, συμπεριλαμβανομένων των χριστιανικών κοινοτήτων, οι οποίες βρίσκονται αντιμέτωπες με μια υπαρξιακή απειλή λόγω των φρικαλεοτήτων του ISIS». Μια απειλή που, όπως είπε, «συνεχίζει να υποσκάπτει τη σταθερότητα και την πολιτική δυναμική του Ιράκ και της Συρίας, καθιστώντας την κατάσταση ασφαλείας στην περιοχή εξαιρετικά ρευστή» η οποία γίνεται αισθητή παγκοσμίως «μέσω του φαινομένου των "ξένων μαχητών" και της μεταναστευτικής-προσφυγικής κρίσης».
Βέβαια, όπως σημείωσε, «το ISIS δεν μπορεί να ηττηθεί μόνο με στρατιωτικά μέσα», επισημαίνοντας ότι πρέπει να αντιμετωπιστεί «το ζήτημα της χρηματοδότησης των οργανώσεων των τζιχαντιστών, καθώς και οι τακτικές στρατολόγησης που ακολουθούν μέσω, μεταξύ άλλων, του διαδικτύου και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης».
Ο κ. Κοτζιάς, ολοκληρώνοντας την παρέμβασή του κάλεσε τη διεθνή κοινότητα «να εργαστεί με συλλογικό και ενωτικό πνεύμα, προκειμένου να εξευρεθεί μια μακροπρόθεσμη λύση στη συριακή κρίση μέσω της άμεσης έναρξης μια πολιτικής διαδικασίας ανοικτής σε όλα τα εμπλεκόμενα μέρη».
«Ο πόλεμος», τόνισε, «πρέπει να σταματήσει και να υπάρξει μια μεγάλη συμμαχία υπέρ της ειρήνης για την ανοικοδόμηση της Συρίας», ώστε να δοθεί «στους νέους της Συρίας και όλου του αραβικού κόσμου το δικαίωμα να ονειρεύονται και να ζήσουν μια διαφορετική ζωή. Διαφορετικά - χωρίς αυτό το όνειρο ή αυτές τις προοπτικές - δεν θα αγωνιστούν για την ειρήνη και την ανοικοδόμηση στη Συρία».
