">
ΤΟΥ ΣΙΜΟΥ ΡΩΜΑΝΙΔΗ
Ζίμενς, κουμπάροι, Βατοπέδι, υποβρύχια. Χορτάσαμε σκάνδαλα στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια. Μάλιστα, προβλήθηκαν τόσο πολύ που όταν εν τέλει έφτασε η ώρα για την τιμωρία των υπευθύνων, τόσο τα κυρίαρχα ΜΜΕ όσο και ο πολιτικός κόσμος έμοιαζαν εξουθενωμένοι για να μπουν στην λογική να εξηγήσουν στον Έλληνα πολίτη, του οποίου την ψήφο ζητούν την Κυριακή, γιατί η Ζίμενς την σκαπούλαρε με μια… συγγνώμη και γιατί η συμφωνία για τα υποβρύχια παραμένει ενεργή. Το θέαμα είχε τελειώσει, το σανίδι είχε ξεστηθεί και όλα παρουσιάστηκαν ως τόσο, μα τόσο απόλυτα φυσικά. Και επειδή, ως γνωστόν, ζούμε σε έναν κόσμο θεάματος και εικόνων, από κει και πέρα ουδείς σκοτίστηκε. Ας αφήσουμε όμως κατά μέρος τους ενάρετους Γερμανούς που σε τίποτα δεν φταίνε για την διαφθορά του ελληνικού κράτους και ας περάσουμε στα σημαίνοντα. Σε αυτά τα σκάνδαλα δηλαδή που ουδέποτε μετετράπησαν σε ΘΕΑΜΑΤΑ, κλέβοντας παράλληλα τον άρτο από το τραπέζι του ελληνικού λαού.
Θα ξεκινήσουμε με το σκάνδαλο των ομολόγων. Εδώ τα πράγματα είναι απλά. Στην μαγευτική περίοδο της μεταπολίτευσης κάθε φορά που είχαμε αλλαγή διακυβέρνησης (όχι Γιάννης, δηλαδή, Γιαννάκης παρακαλώ) είχαμε αλλαγή στους διοικητές σε οργανισμούς και ασφαλιστικά ταμεία. Εκεί τοποθετούνταν οι παρατρεχάμενοι του κόμματος που αναλαμβάνει την εξουσία. Οι διοικητές αυτοί, λοιπόν, είχαν το δικαίωμα με τη σύμφωνη γνώμη του Δ.Σ. του εκάστοτε ασφαλιστικού ταμείου (τους υπόλοιπους παρατρεχάμενους δηλαδή) να «επενδύσουν» τα αποθεματικά των ταμείων όπου θέλανε. Όπου αποθεματικά βάλτε τα χρήματα που παρακρατούνται κάθε μήνα από τον κάθε ασφαλισμένο (δηλαδή λεφτά από τον μισθό μας). Αυτοί οι τυχάρπαστοι, λοιπόν, τύποι «επένδυσαν» τα λεφτά μας σε ομόλογα υψηλού κινδύνου αποσκοπώντας στο να πάρουν και αυτοί λεφτά από τις αποδόσεις που θα κέρδιζαν. Καλά διαβάζετε, «που θα κέρδιζαν». Τζογάραν τα λεφτά μας σε μία επένδυση υψηλού ρίσκου! Και για όσους το θέλουν σε ακόμα απλούστερους όρους, είναι σαν να πήραν τα λεφτά των ταμείων με το έτσι θέλω και να στοιχηματίσανε σε αγώνα ποδοσφαίρου, στο Χ!
Ας περάσουμε τώρα και στο δεύτερο, το πιο δύσκολο σκάνδαλο. Αυτό της Τράπεζα της Ελλάδας και το σορτάρισμα των ομολόγων. Το εν λόγω σκάνδαλο γράφτηκε στους New York Times και από τον Έλληνα δημοσιογράφο Κώστα Βαξεβάνη αλλά ποτέ δεν βρήκε χώρο ούτε στα μεγάλα ελληνικά μίντια, ούτε καν στους αντιπολιτευτικούς λόγους των κομμάτων. Για να το πούμε με μια πρόταση: Η Τράπεζα της Ελλάδος (και όχι των Ελλήνων) είναι υπεύθυνη για το μεγαλύτερο σκάνδαλο κερδοσκοπίας της χώρας με το σορτάρισμα ομολόγων. Τι είναι αυτό λοιπόν; Το σορτάρισμα διεθνώς δίνει τη δυνατότητα σε κάποιον να πουλήσει ομόλογα σε κάποιον άλλο και να εμφανίσει τους τίτλους των ομολόγων εντός τριών ημερών. Σε περίπτωση που δεν εμφανίσει τους τίτλους, τότε έχει κυρώσεις. Αυτό δίνει τη δυνατότητα σε κερδοσκόπους να πουλήσουν ομόλογα (που δεν έχουν στην κατοχή τους) ακριβά, η πώληση αυτή να ρίξει τις τιμές και εν συνεχεία να αγοράσουν ομόλογα φθηνά, τα οποία και θα παρουσιάσουν στον αγοραστή εντός του προβλεπόμενου χρόνου των τριών ημερών. Με αυτόν τον τρόπο ο κερδοσκόπος εξασφαλίζει κέρδος ρίχνοντας τις τιμές των ομολόγων και ανεβάζοντας έτσι τα spreads. Αυτό είναι το σορτάρισμα. Όσο περισσότερο χρόνο έχει, λοιπόν, στη διάθεσή του ο κερδοσκόπος για να σορτάρει τόσο πιο εύκολο είναι γι’ αυτόν. Τον Οκτώβριο του 2009, λοιπόν, η Τράπεζα της Ελλάδος αποφασίζει, με το πρόσχημα ότι πρόκειται για «τεχνικό θέμα», να επιμηκύνει το χρόνο του επιτρεπόμενου σορταρίσματος από τις 3 μέρες που ίσχυε μέχρι τότε, στις 10 μέρες. Δίνοντας έτσι τη δυνατότητα στους καρχαρίες να κάνουν «πάρτι» με τα ελληνικά ομόλογα έχοντας και την ασφάλεια των 10 ημερών. Αυτό, όμως, δεν ήταν το χειρότερο. Η ΤτΕ αποφάσισε να μην επιβάλλονται οι προβλεπόμενες παγκοσμίως κυρώσεις σε περίπτωση που ο κερδοσκόπος δεν παρέδιδε τα ομόλογα στον αγοραστή τους μετά το πέρας της προθεσμίας των 10 ημερών! Όλη αυτή η διαδικασία έγινε παράνομα με εντολές ενός απλού υπαλλήλου, του διευθυντή της Διεύθυνσης Οργάνωσης της τράπεζας και ενώ η νομική της υπηρεσία εντόπισε κίνδυνο «κερδοσκοπίας και χειραγώγησης που δημιουργεί αυτή η απόφαση»! Αποτέλεσμα όλου αυτού ήταν η κερδοσκοπία χωρίς κανένα απολύτως ρίσκο και εις βάρος της χώρας. Δηλαδή, εσκεμμένη πράξη εναντίων των συμφερόντων της χώρας και των υπηκόων της.
Αυτά είναι μερικά από τα δεδομένα που πρέπει να λάβουμε υπόψιν μας όταν θα κληθούμε να ασκήσουμε το εκλογικό μας δικαίωμα. Με υψηλό αίσθημα ευθύνης διότι κάνεις πλέον δεν μπορεί να επικαλεστεί άγνοια. Στο θέαμα των κυρίαρχων ΜΜΕ, άλλωστε, μπορούμε να αντιπαραβάλουμε την δική μας χειραφέτηση. Γιατί, στο κάτω κάτω ξέρουμε πως οι αποφάσεις που θα παρθούν τους επόμενους μήνες θα αφορούν την κοινωνία μας τις επόμενες δεκαετίες. Όπως ξέρουμε πως τα μέτρα που έρχονται (περικοπή συντάξεων, επιδομάτων ανεργίας, κοινωνικών παροχών και μισθών) δεν οδηγούν πουθενά. Τα επιχειρήματα του φόβου (που εντέχνως προσπαθούν να μας επιβάλουν) θα πρέπει να τα αποβάλλουμε. Να είστε σίγουροι ότι η 6η Μαΐου, με οποιονδήποτε τρόπο και αν εξελιχθούν τα πράγματα, είναι μέρα που θα γραφτεί στην ιστορία του τόπου και της Ευρώπης. Όταν, λοιπόν, θα βρεθείτε μπροστά στην κάλπη αναλογιστείτε ότι αυτή η ψήφος σας γράφει ιστορία και πράξτε αναλόγως. Τίποτα δεν αλλάζει αν δεν το επιλέξουμε εμείς, και για να πάμε μπροστά πρέπει να επιλέξουμε να βαδίσουμε προς τα εμπρός…
