Skip to main content
Menu

Η πόλη ανάποδα: Μονιμοποίηση των 192 συμβασιούχων του Δ. Θεσσαλονίκης

Τη μονιμοποίηση των 192 συμβασιούχων του Δήμου Θεσσαλονίκης ζητά με παρέμβασή της η παράταξη «Η πόλη ανάποδα»

Την άμεση μονιμοποίηση των 192 συμβασιούχων του Δήμου Θεσσαλονίκης ζητά η παράταξη «Η πόλη Ανάποδα».

Όπως αναφέρεται στη σχετική ανακοίνωση «αντιλαμβανόμαστε τον δήμο ως αρωγό των εργαζομένων και όχι ως ένα πεδίο εφαρμογής αποτυχημένων νεοφιλελεύθερων λογικών», καλώντας σε παρέμβαση στο Δημοτικό Συμβούλιο.

Αναλυτικά η ανακοίνωση της «Πόλης Ανάποδα»:

Το τελευταίο χρονικό διάστημα έχει ανακύψει ένα ιδιαιτέρως σοβαρό ζήτημα στον Δήμο Θεσσαλονίκης, μετά την απόφαση πρωτοβάθμιου δικαστηρίου που δικαιώνει τους 192 συμβασιούχους σχετικά με τη μονιμοποίηση τους. Σχεδόν όλοι οι υποψήφιοι δήμαρχοι διαρρηγνύουν τα ιμάτια τους για το δίκιο των εργαζομένων αυτών. Σχεδόν όλοι, γιατί ο υποψήφιος δήμαρχος κ. Ταχιάος δήλωσε: «Στο χέρι των Θεσσαλονικιών είναι να αποτρέψουν έναν τέτοιον εφιάλτη για την εικόνα της πόλης και για την τσέπη τους».

Αλήθεια, εφιάλτης η μόνιμη, σταθερή και αξιοπρεπή εργασία το 2019; Μάλλον έτσι τη βλέπουν οι νεοφιλελεύθερης κοπής πολιτικοί, οι οποίοι τόσα χρόνια ευαγγελίζονται την ανάπτυξη με εξαθλιωμένα μεροκάματα, δυσμενείς συνθήκες εργασίας, ιδιωτικοποιήσεις και αύξηση της εμπλοκής του ιδιωτικού τομέα σε εργασίες του κράτους.

Το πρώτο ερώτημα που θα μπορούσε να βάλει κάποιος είναι το εξής: είναι αυτοί οι άνθρωποι αναγκαίοι για την λειτουργία του δήμου; Η πραγματικότητα μιλάει από μόνη της. Ελλιπής καθαριότητα λόγω έλλειψης προσωπικού, λιγοστοί και κακοσυντηρημένοι χώροι πρασίνου, ελάχιστες αθλητικές εγκαταστάσεις μαζικής άθλησης των πολιτων.

Δεύτερο ερώτημα: είναι οι συμβασιούχοι οι ευνοημένοι παλαιότερων δημοτικών αρχών; Σε σχέση με αυτό το ερώτημα θα πρέπει να ξανασκεφτούμε πρώτα τον όρο «ευνοημένοι». Είναι όντως γεγονός ότι αρκετοί συμβασιούχοι προσελήφθησαν από τους διάφορους δημάρχους με ψηφοθηρικούς σκοπούς. Παρόλα αυτά μόνο ευνοημένοι δεν μπορούν να θεωρούνται άνθρωποι που αμείβονται αρκετά χαμηλά, παίζοντας πολλές φορές κορώνα γράμματα τη ζωή τους κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους, λόγω έλλειψης στοιχειωδών μέσων προστασίας και υποδομών από πλευράς δήμου. Στην πραγματικότητα, ευνοημένοι είναι εκείνοι οι παράγοντες της τοπικής αυτοδιοίκησης που έχουν στήσει και συντηρούν ένα σύστημα διαπλοκής για να μπορούν να αναπαράγονται στην εξουσία. Εμείς από την άλλη διεκδικούμε μόνιμη και σταθερή εργασία, αλλά και διαφάνεια που συνεπάγεται θέσπιση δημοκρατικών θεσμών κοινωνικού ελέγχου στα πεπραγμενα του Δήμου και συμμετοχής των δημοτών στις αποφάσεις των δημοτικών αρχών.

Τρίτο και σημαντικότερο ερώτημα: χρειαζόμαστε τόσους πολλούς εργαζόμενους στον δήμο με συμβάσεις ορισμένου χρόνου, οκτάμηνα, εκ περιτροπής εργασία, εργολαβίες  κτλ.; Δυστυχώς, με το μοντέλο διαχείρισης των δήμων που επιβλήθηκε από τα νομοθετήματα του Καλλικράτη και του Κλεισθένη, η απάντηση είναι καταφατική. Το ζήτημα είναι όμως πώς αντιλαμβανόμαστε την εργασία και κατ’ επέκταση τον ρόλο του δήμου σε αυτή.

Εμείς λοιπόν αντιλαμβανόμαστε τον δήμο ως αρωγό των εργαζομένων και όχι ως ένα πεδίο εφαρμογής αποτυχημένων νεοφιλελεύθερων λογικών. Γι’ αυτό θεωρούμε αυτονόητο όλες οι ανάγκες του δήμου να καλύπτονται με μόνιμο προσωπικό και όχι με εργαζόμενους πολλών ταχυτήτων. Οι εργαζόμενοι αυτοί άλλωστε καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες, γι’ αυτό και δικαιώθηκαν από τα πρωτοβάθμια δικαστήρια. Κάποιοι από αυτούς δουλεύουν έως και τέσσερα χρόνια με συμβάσεις που ανανεώνονται διαδοχικά.

Το σημείο όμως που μας διαχωρίζει σχεδόν από όλες τις υπόλοιπες δημοτικές παρατάξεις είναι ότι εμείς δεν κάνουμε σαν να μην βλέπουμε τον ελέφαντα στο δωμάτιο, που δεν είναι άλλος από τις μνημονιακές πολιτικές στην τοπική, και όχι μόνο, αυτοδιοίκηση. Δεν πιστεύουμε φυσικά ότι εφόσον εκλέγουμε θα καταφέρουμε να τις ανατρέψουμε σε μια νύχτα, είμαστε όμως πεπεισμένοι και αρκετά πεισματάρηδες να σταθούμε εμπόδιο στην εφαρμογή οποιασδήποτε αντιλαϊκής πολιτικής, αλληλέγγυοι σε  οποιονδήποτε εργαζόμενο απειλείται η δουλειά του, το σπίτι του, τα δικαιώματά του. Θεωρούμε επίσης ότι η ανατροπή αυτής της πολιτικής δεν μπορεί να έρθει μόνο από από εμάς, αλλά από την συνειδητοποίηση και κινητοποίηση των λαϊκών στρωμάτων.

Για όλους τους παραπάνω λόγους, στεκόμαστε στο πλευρό των 192 συμβασιούχων που διεκδικούν το δικαίωμα στη μόνιμη και σταθερή εργασία, όπως θα είμαστε και στο πλευρό όλων των εργαζομένων. Καλούμε σε παρέμβαση την Δευτέρα 15/4, στις 16:30, στο δημοτικό συμβούλιο του Δήμου Θεσσαλονίκης όπου και θα συζητηθεί το θέμα αυτό.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ